این روزها

از ایده آل گرایی تا واقعیتی که در آن زیست می کنم

2010-11-09T19:39:00.003+03:30

با سلام
روزگاری که در آن زیست می کنم نه جای آن دارد که بخواهم به اصل هر چیزی استناد کنم و نه آنچنان است که بر وفق مرادم پیش برود. خود را در کنجی محبوس کرده ام و فکر می کنم و فکر می کنم و فکر...حالا این فکر کردن به کجا بینجامد هیچ نمی دانم
هر چقدر هم که نخواهم منفی نگر باشم اما انگار این از ملزوماتم شده است.
آیا باید به هر پدیده ای با دیدی شکاکانه نگریست؟سوالی است که همواره از خود می پرسم
به پدیده های اطرافم با نگاهی جستجو گر و بر مبنای تاریخ می نگرم اما باز جاهایی وجود دارد که نمی شود به مقایسه ای درست از آن چه در حال رخ دادن است رسید. هر آنچه در اطرافم می گذرد،می بینیم دوره ای تکرار شده اند و در این میان آنقدرها همه چیز کپی است که بوی کهنگی می دهد.
البته همواره با این واقعیت همراه بوده ام که زندگی آنچنان که ما می خواهیم نیست.با آنچه که خودم هستم همیشه در تضاد هستم چرا که به اصل ایده ای گی ام اعتقاد دارم. در عین ایده آل گرایی ام اما واقع گرا بوده ام. و این در من تعارضاتی را به وجود می آورد که نا خواسته به سمتی سوق می دهد که تعریفی درست از آن به دست نمی ورم. اگر بخواهم ناکجا آباد هم تعریفش نمایم باز می بینم نه این هم نمی تواند باشد.
دوباره آمده ام و می خواهم از نو بنویسم. شاید حفره های که به وجود آمده است دوباره پر گردد.
از سیاست می نویسم و ادبیات و انچه بر خودم می آید...
تا وقتی دیگر
شاید...

من و بيست و هشت مرداد هزار و سيصد و سي و دو و اين روزهاي كه مي گذرد

2010-08-19T20:48:00.005+04:30

سلام
بيست و هشت مرداد يك هزار و سيصد و سي و دو
به راستي چه بايد نامش گذاشت؟ قيامي مردي...انقلاب لمپن ها و يا هم كودتا؟!!! و يا عزلي قانوني با استفاده از اختياراتي كه قانون آن روزها در اختيار شاه مي گذاشت!!!
شايد تا به امروز براي هيچ رخدادي اينقدر مقاله ننوشته اند و بيانيه نداده اند و شعر نسروده اند.روزي كه مي توان آن را يكي از مهمترين روزهاي ايران نام گذاشت. براي گذر از استبداد و نيل به دمكراسي كه با بعضا نابخرديهاي اين پرو‍ژه ناقص مانده است و ما درگير همان روزها هستيم. با همان شرايط و هيجانات و ياس و دلزدگي و رفتن را برماندن قرار
اگر چه ايالات متحده آمريكا در آن روز نقشي اساسي داشت و آن هم به دليل ترس از نفوذ بيش از اندازه حزب توده در جريانات حاكميت ايران. اما آنچه مسلم است ضعف جبهه ملي ايران و شخص محمد مصدق است كه كار را براي ساقط نمودن دولت مهيا مي كند. ما هر چقدر هم بخواهيم محمد مصدق را عاري از اشتباه بناميم و او را همسنگ ديگر اسطوره هاي دروغينمان قرار دهيم به خود ضربه مي زنيم و چشمان خود را بر حقايق مي بنديم. اگر محمد مصدق مجلس را منحل نمي نمود اگر بيش از اندازه ايران را همانند سوئد و ديگر كشورهاي مدرن آن روز جهان فرض نمي نمود...اگر به لمپن ها معتقد بود اينچنين بر ايران نمي گذشت. اگر او در آن روز كه بر قراران نامه نمي نوشت به محمد رضا شاه پهلوي كه هيچ وقت در فكر انقلاب نيستم و به حاكميتت وفادار مي مانم و بسياري اگر هاي ديگر...خوب ديگر مشخص است. در ايران هميشه روحانيت از همان قديمهايش هم با بريتانيا كبير دستشان در يك دست بوده است و به نوعي حيات خود را از آنها مي دانستند.
اگر چه اين روزهاي ما بي شبهات به آن روزها نيست اما از دل همين روزها مي شود دوباره اميد را برگرداند...
اميدي كه مي رود ما را دوباره از همه چيز بي تفاوت نمايد

راه گريز!!!

2010-08-18T16:16:00.004+04:30

سلام

راستي من در كجاي قرار دارم؟

اين را از خودم مي پرسم و مي گويم هيچ كجا.

چه اتفاقي ممكن است برايم بيفتد

مي گويم هيچ اتفاقي

نمي دونم اين هم از اون گفتگوهاي خودي است كه مي تواند اثر گذاري خنثي داشته باشد. حالا به چه كار آيد خودم هم نمي دانم. البته در ندانستنش كه بايد ترديد كرد. حالا اينكه من بخواهم همه چيز را وابگذارم و روم چه مشكلي را مي تواند به وجود آورد؟مطمئنا هيچ مشكلي به وجود نخواهد آمد و در اين بين هيچ مانعي هم نخمواهد بود. از سوي ديگر هيچ راه گريزي هم از اين نيست شدن نيست.

ماندن را كه چه عرض كنم.

وقتي دچار غريبانگي مي شوي ديگر برايت آيا مي تواند ماندن ارزشي داشته باشد؟

بودن يا نبودن؛مساله شايد اصلا اين هم نباشد

2010-08-17T23:01:00.000+04:30

سلام
بودن یا نبودن مسئله شاید اصلا این هم نباشد .
نمی خواهم از سرنوشت بنویسم و تقدیر را امری مقدس اما مردمانی داریم با تفکراتی چند از این قبیل که هر آن ممکن است بر اساس چنین تصوراتی بخواهند تصمیماتی خطیر چه برای خود و جه برای نزدیکانشان بگیرند.
حالا در وسعتی بزرگتر می تواند اين امر به خودی خود موجب ناامنی از آن جهت که هیچ گونه پایداری ممکن نشود گردد. به مثابه امری نابخردانه و به دور از منطق...
حالا اگر خودش باشد و آن فردیت شخصی اش که هیچ اما وقتی از خود فراتر می رود و جامعه ای بزرگ را در برمیگرد دیگر اینچین انجام دادنها برای چه
تصمیم بی پایه و اساس و تنها متاثر از نوع نگاهی سطحی و به دور از تعقل برای چه
تحت تاثیر قرار گرفتن و اثر گذاری احساس بر روی آنچه که می خواهد انجام دهد امری است بسیار مضر که اگر چه برای عده ای قابل قبول و حتی وصف ناپذیر از جهات دادن شوک و هیجان باشد اما در دراز مدت و حتی نه همین کوتاه مدت تاثیری عمیق بر جای خواهد گذاشت. آن هم که دیگر در این وقت زمان از دست رفته را نمی توان به دست آورد برای جبران...

رخ دادن امري غريب

2010-08-16T21:22:00.006+04:30

سلام
امري غريب دارد رخ مي دهد. دوستي برايم مي نويسد هيچ از آداب نوشتن نمي داني و من هم به فكر فرو مي روم كه اين را قبلترها هم مي دانستم و سوالي برايم پيش مي آيد و آنهم اينكه پس چرا ره به جايي نبرده است اين دانستن و هي مي گذارمش همينجوري ادامه پيدا كند.
مي بيني!اين نوع فراگيري چقدر هم دلچسب است. فاصله ها چقدر اندك مي شود و مي شود از اين مجراي به آموزشي ناب در باب رسم الخط رسيد.حالا رسم الخط را كه چه عرض كنم. همان امر وبلاگ نويسي را بگويم بهتر است. آخر دارد به من آموزش وبلاگ نويسي مي دهد. خوب است. درس استاد چقدر شيرين است. درس اولش هم بكار بردن صحيح افعال بوده است. اينكه مفعول چگونه باشد و فاعل چه باشد و فعل در كجاي جمله بيايد. حالا نمي دانم اين آموزش چقدر مي تواند موثر باشد اما انگار ميلي شديد در من به وجود آمده است. البته چون استادش خوب است و گاهي وقتها هم شيرين حرف مي زند. وگرنه اين روزها همه چيز برايم خستگي مي آورد.حالا اينكه نحوه نوشتن من درست باشد يا اشتباه نمي دانم اما اين ندانستنها گاهي وقتها هم مي شود مترادف با رنج به گونه اي كه ما را مي برد به همان بادي از براي فهم بيشتر و به قول اييشان احترام نهادن به مخاطب. حالا اينها را نوشتن نمي دانم تعبير مي شود به اين اعتراف صريح كه بله ايشان درست مي گويد يا اينكه نه؟!!!
نمي دونم اما خوب است. غريبانگي اش هم براي اين است كه تقريبا اولين باري است كه ميبينم اين آموزش دارد رخ مي دهد و اين بيشتر برايم هيجان انگيز تر مي نمايد كه بدانم به كجا خواهد رسيد. حالا من خسته شوم يا او به كناري مي رود و مي گذارد اين مسير همينجوري ادامه پيدا كند.
بايد منتظر ماند و ديد درس هاي آينده شامل چه مي شود و آيا شاگرد خوبي برايش خواهم بود؟!!!

:
دوست من ، می بینم که هنوز هم به نوشتن ادامه می دهی. پس لازم است بدانی که هر جمله ای فعل و فاعل و مفعول دارد و هر کدام جایگاهش کجاست.آنها در آغاز مبارزه از آنجا که امکان ارتباط وجود ندارد "بیشترها" به مطالعه تاریخ می پردازند و از آن روی که این چنین" حرکتها" با خطراتی شدید همراه است گاهی وقتها خود تنها و دیگران با داشتن شناخت کافی حرکت را شروع می کنند.باور کن که تو این جمله ها علاوه بر نا مفهوم بودن پر از ایراد است. بیشترها یعنی چی؟ این چه طرز نوشتن است؟دوست من لازم است بدانی که وقتی می گویی هرچند....باید پشت سرش یک نتیجه گیری کنی نه اینکه دو تا پرانتز دیگر هم باز کنی مثل این :هر چند تفکر به خودی خود می تواند محرک باشد برای شناخت از آنچه در انسان می گذرد و می تواند اثر گذار باشد در پیوند با جامعه ای که در آن زیست می کند؟؟؟؟ اگر چه در این بین احساسی غریب همواره با او هست. اما او به درستی می داند مردم جامعه اش گناهی ندارند و این حاکمیت استبدادی است که نمی گذارد مردم به آن آگاهی برسند؟؟؟؟خوب این جمله چه مفهومی دارد؟ درسته که این وبلاگ شخصی شماست اما خواندن این متون برای هیچ عقل سلیمی نمی تواند جذاب باشد.چرا علاوه بر فقدان درک هنری در آن هیچ پیامی هم به خواننده منتقل نمی شود. امیدوارم که شاد باشی و بتوانی ابزاری را برای بیان خودت استفاده کنی که حداقل الفبای آن را می شناسی.

پي نوشت1:اين دوست همان دوست است.

پي نوشت2:شايد اصلا هم نخواهد

اين مردمان غريب

2010-08-15T22:34:00.000+04:30

سلام
از دریچه ای دیگر به جهان نگریستن اغلب کاری است دردآور توام با رنجی ابدی
همواره اینچنین انسانهایی فارغ از دغدغه های دیگران در رنج و دردهایشان فرو می روند و این خود تبدیل می شود به دغدغه ی وجودی. همیشه توسط حاکمان وقت در تنگنا قرار می گیرند و به بدترین وضع ممکن هم گرفتار!
آنها در آغاز مبارزه از آنجا که امکان ارتباط وجود ندارد بیشترها به مطالعه تاریخ می پردازند و از آن روی که این چنین حرکتها با خطراتی شدید همراه است گاهی وقتها خود تنها و دیگران با داشتن شناخت کافی حرکت را شروع می کنند. هر چند در نظامهای فاشیستی همیشه اعتماد داشتن خود از نکاتی است کلیدی اما بی توجهی بدان مبارزه را حتی به شکست می تواند سوق دهد؛ هر چند در اینجا می توان گفت شکست معنایی ندارد اما خود باعث زدن جرقه های گردد از دل همان مردمانی با بینشی سطحی از آنچه تا به حال در اطرافشان می گذشت و غرق در آنچه تنها آنها برایشان تعریف می نموده اند و این نوید بخش فردایی است برای آگاهی پیدا کردن از آنچه در اطرافمان می گذرد.
هر چند تفکر به خودی خود می تواند محرک باشد برای شناخت از آنچه در انسان می گذرد و می تواند اثر گذار باشد در پیوند با جامعه ای که در آن زیست می کند اگر چه در این بین احساسی غریب همواره با او هست. اما او به درستی می داند مردم جامعه اش گناهی ندارند و این حاکمیت استبدادی است که نمی گذارد مردم به آن آگاهی برسند. تمام راههای ارتباطی را با توجه به توان مالی گسترده ای که در اختیار دارند می بندند و حتی به امور خصوصی او هم راه پیدا می کنند و بر تمام امور زندگی او به نوعی تسلط می یابند. می توان به تمام این ماجراهای رخ داده در جامعه اشاره داشت.
اصولا او خود برای از بین بردن اینچنین بنبست های ارتباطی و با استفاده از انچه در تاریخ رخ داده است دنبال راهی است و می تواند بعدها با همراهی گروهش به آنچه نیاز دارد برسد. هر چند برای هر حرکتتی در اینچنین جوامعی هزینه های گزافی پرداخت خواهد شد اما این خود باعث می شود دیگرانی هم بیایند و بدانند آنچه را که برایشان به پیروزی می انجامد بدون استفاده از حداقل امکانات نمی تواند به انجام برسد.

بله...اينجوريهاست

2010-08-14T12:55:00.004+04:30

سلام

دوستي برايم مي نويسد اصلا استعداد وبلاگ نويسي را نداري. نمي دونم شايد هم درست مي گويد.در اينكه حال و روز همه مان خوب نيست هم هيچ شكي نيست.دچار روزمرگي شديم و ديگر برايمان آخرالزمان هم شده است بيراهه نيست.در ابتداي جوابش مي نويسد ناراحت نشي. نه نميشم چرا بايد بشم.همه مون عين هم شديم. حالا يكي مي آيد و سطحي و مبتذل مي نويسد و ديگري هم با محدوديتهاي كه مواجه است تنها به كنايه ها و جمله هاي لاپوشاني شده قناعت مي كند.حالا اون يكي موقعيتش را دارد بنويسد و نمي نويسد اين يكي زير لبه همه چيز است و باز هم مي نويسد و به ذئم خودش هم مي داند چه مي گويد. حوصله جواب دادن ندارم فقط خواستم بگم بله

اينجوريهاست. حالا ناراحت شدي و نشدي را نمي دانم يا شدم و نشدم را... اما هر چه هست جغرافيا خيلي مهم است. اينكه موقعيتش را نداشته باشي و دقيقا درون گود هم باشي و با محيط پيرامونت در ارتباط و اينكه بداني مردمت چه مي گويند و انگار قرار نيست اتفاقي بيفتد و وضعيت همينگونه كه هست قرار است باشد و خيلي چيزهاي ديگر

در هر صورت آنچه واقعيت وجودي امر هست مي نويسمش. مي خواهي آن را هذيان بپنداري يا هر چيز ديگر.حالا اينكه خودت را در كليشه ها محصور كرده اي و عده اي ... هم دارند برايت دست مي زنند و تو هم مست از هياهوي نشد ...حالا هم به ذئم خودت هم بشود همان امر موجود ديكتاتوري مي شود.خوب حالا اينكه بگويي به هيچ كس هم مربوط نيست اين حرف ديگري است.

و اين هم حال و روز من:

و براي فرار هم كه شده در كنج تنهايي و ميان اينهمه درد پناه بگيري ديگر تكليف همه چيز مشخص است. بعد اينكه قرار نيست ما الان چيزي را مشخصا بيان كنيم.خوب ديگر همين. نمي تونم بنويسم بيش از اين...

...

من میخوام یک چیزی برات بنویسم و امیدوارم از حرفم ناراحت نشی. به نظر من تو خیلی بد می نویسی. منظورت را نمی تونی بیان کنی. مرتب نقطه چین می گزاری و سر وته حرفهات معلوم نیست.یک جوری می نویسی انگار مردم توی کله تو هستن و از قبل می دونن چی میخوای بگی.روز به روز هم مغشوش تر میشی به جای اینکه بهتر بشی. گویا حالت خوب نیست یا قرص مصرف می کنی. نمی دونم. امیدوارم فکر نکنی چون از ما انتقاد می کنی این را گفتم ، باورکن به عنوان یک دوست بهت پیشنهاد میدم که وبلاگ ننویسی چون برای این کار هیچ استعدادی نداری

يعني كه چي...

2010-08-12T10:46:00.002+04:30

سلام
يعني كه چي
آخه يكي نخواد تن بده به اين شرايط بايد چيكار كند. اينكه نخواد بپذيره چنين چيزي رو و بگذره از آن چيزي كه هست آنوقت تكليفش چيست. اگر كسي به چنين اوامري اعتقاد نداشته باشد و آن را بر اساس آنچه كه هست بسنجد چه دليلي دارد بخواهد ...خوب نمي تونه...واسش مقدور نيست يا اصلا به اين اعتقادي ندارد. حالا واسه كسي محدوديت ايجاد مي كند. مزاحم كسي مي شود. اينجوري كه اون بيشتر مي رسد به آن چيزي كه مي خواهد برسد. نه اينكه هي اين شرايط برايش بدگواراتر بشود...نه به آن چيزي مي رسد كه انگار ارزشش را بيشتر مي كند.چرا كه اينجوري درجه و آستانه تحملش هم بيشتر مي شود. اينكه كاري نكرده. هنر آنكس كرده است كه در اين شرايط بخواهد آنچه را بدان اعتقاد دارد انجام دهد. در شرايطي سخت
بعدش هم اين ديگر چيست كه باز هم حريم ها مشخص نمي شود. هر روز نسبت به روزهاي قبل تر آدم از حريمهاي كه داشته است محروم تر مي شود. قوانيني كه وضع مي كنند اصلا معلوم نيست از كجا مي آيد. تازه خودشان هم در مواقعي كه به نفعشان است دورش مي زنند يا برداشتهاي از آن مي كنند كه اصلا با آنچه واقعيت در تضاد است.
حالا نمي دانم چرا مي خواهند همه چيز را به زور تحميل كنند در حالي كه تا به الان هر چي را به زور تحميل كرده اند شرايط غير از آن شده است كه مي خواستند. اينها مي خواهد كي و كجا تصميم بگيرند عقلاني دست به كاري بزنند نمي دانم.
آخر يكي نيست بگويد هر كاري كرده ايد منجر به اين شده است كه عده اي بيشتر ازتان رويگردان شوند. حالا نه پس خودتان ببينيد. مگر مردم همينهايي نيستند كه تو خيابانند يا تاكسي و مترو و پارك ها مي نشينند و هر روز حرفشان اين است كه شرايط دارد بدتر مي شود. ديگر برايمان مقدور نيست تحمل كنيم. همه چيز را داريم از دست مي دهيم. تو خانواده همه به جان هم مي افتند. معلوم نيست اين همه ثروت دارد به كجا مي رود... از سوي ديگه بحث اعتقادات كه وسط مي آيد مي گويند اصلا اينها هر كاري بخواهند دانجام دهند نتيجه اش مي شود عكس آن چيزي كه مي خواسته اند. خوب واقعيت دارد ديگر. ما با همه شان سر و كار داريم و مي بينيم.

روزي روزگاري من...

2010-08-11T16:16:00.002+04:30

سلام
اين روزها همه چيز برايم مبهم تر از گذشته است
اينكه قرار است چه اتفاقي بيفتد و چه خواهد افتاد!
اينكه اصلا ما بايد منتظر اتفاق باشيم يا نه؟!!!
اينكه خودم هنوز در توهم به سر مي برم يا اينكه واقعيت امر همين است. واقعيت عرياني كه ما با آن مواجه هستيم و از قرار معلوم هم با اين روندي كه ما در پيش داريم كاريش نمي شود كرد. رخدادهاي كه در اطرافمان دائما در حال رخ دادن است ما را به كجا
مي برد و در آخر نيز از كجا در مي آورد. همچنان در گير و دار حق با چه كسي و كدامين ما را به مقصد مي رساند جر و بحثمان است و حتي اجازه سخن گفتن از ديگران را هم گاها نمي دهيم آنوقت مي خواهيم...خوب بگذريم
عده اي بر اين عقيده اند امروزه هر آنكه توانست خود را حفظ كند دست به كار بزرگي زده است نه آنكه از روي احساس و رسيدن به اين نقطه كه بله امروز ديگر آخر الزمان است و دست زدن به يك سري اصول رمانتيك گونه بايد براي خارج شدن از اين وضعيت تلاش كرد. از هيچ چيز فروگذار نبود حتي سخن گفتن در خيابان و برانگيختن شور و هيجان براي اينكه بشود كاري كرد. ياس را از بين برد و به ديگراني هم ياد آور شد كه مي شود با اين حركات هنوزهم زنده نگه داشت.
خودم را مي گويم و نمي دانم بالاره كدام يك مي تواند حقيقت داشته باشد. اينكه گوشه اي بنشينم ودست به خودخوري بزنم و تامل و چه بايد كرد و آنوقت نتيجه بگيرم كه هيچ كار نبايد كرد يا اينكه دست به هر عملي بزنم تا اينكه از دل همين عمل ها يك اتفاق رخ دهد و از اين وضعيتي كه هست خارج شود و بعدها مي رسم به تاثيرگذاري اش يا اصلا نداشتن اون بر اين روند و از سوي ديگر اصلا آيا من بايد در پي تاثير گذاري اش باشم يا اينكه نه تنها براي اينكه بدانم اين كار از دستم ساخته شد... نمي داتم دقيقا ما در كجايي قرار داريم و آيا به راستي ظرفيت ما همين است و تنها به بعد از اين اميد داشت و تغيير را از دل همين كليت دانست و بعدها دست به حركات اصلاحي زد حالا شايد هم افراط گونه با يك سري مسائل برخورد كرد

و اينچنين مي شود كه من در ترديد به سر مي برم...براي درستي و درست بودن اتفاقي كه شايد فرداي ديگر قرار است رخ دهد.

اين روزها...

2010-08-10T11:35:00.003+04:30

سلام
اين روزها ي نصرت رحماني بد جور به دلم مي نشيند. در اين يك سال و اندي از وقوع رخدادي بزرگ همچنان مرورش مي كنم و بيش از هر شعري انگار وصف حال و روز ما هست.شعري كه بعد از كودتاي بيست و هشت مرداد در آن وانفساي ياس و دلزدگي سرودش مرا هم مي برد به همان روزها كه هيچ هم بي شباهت به اين روزهاي مان نيست. اين روزهاي كه ديگر دستمان از قلم بازمانده است و مجبور مي شويم از همه چيز بگذريم و به ورطه خطرناك روزمرگيهايمان بيفتيم. جايي كه مرگمان حتمي است. مگر تعريفمان از مرگ چيست؟ همينكه قدم مي زنيم و گاهي وقتها هم نفس آيا زنده ايم؟ سلامي از دور مي دهيم و از همه چيز تنها براي خود مي گذريم آيا زنده ايم؟وقتي فراموش مي كنيم در كجاي ايستاده ايم و قرار است بعدها چه اتفاق بيفتد آيا هنوز هم زنده ايم؟اگر چه بر ما ياس مستولي شده است اما چرا بايد همه چيز را رها كنيم. وابگذاريم وبرويم. چرا نبايد ماند و ماند و ماند...چرا بايد رفت و رفت و رفت وقتي مي دانيم ماندنمان به از رفتنمان است...

...ای دوست
این روزها
با هركه دوست می شوم احساس می كنم
آنقدر د وست بوده ایم كه دیگر
وقت خیانت است
انبوه غم حریم و حرمت خود را
از دست داده است
دیریست هیچ كار ندارم
مانند یك وزیر
وقتی كه هیچ كار نداری
تو هیچ كاره ای
من هیچ كاره ام : یعنی كه شاعرم
گیرم از این كنایه هیچ نفهمی
این روزها
اینگونه ام :فرهاد واره ای كه تیشه ی خود را
گم كرده است
آغاز انهدام چنین است
اینگونه بود آغاز انقراض سلسله ی مردان
یاران
وقتی صدای حادثه خوابید
برسنگ گور من بنویسید:
- یك جنگجو كه نجنگید
اما …، شكست خورد

اين صدمين متن وبلاگي ام در اينجا...

2010-08-09T08:59:00.004+04:30

سلام
و اين صدمين متن وبلاگي ام
نمي دونم چه جوري شد ديگر ... و نميدانم اگر مثل همون اوايل شروع به نوشتن ، مي نوشتم تا به الان چند مطلب بود! اما بركه ميگردم مي بينم تفاوتاي زيادي داشته با آن روزهاي اول وبلاگ نويسي ام.حدود هشت ماهي اينجا فيلترينگ بود.از آخرين مطلب وبلاگي ام تا رفع فيليتر هفت ماه و چند روزي گذشته بود و حالا هم كه ...دليلش را به درستي نمي دانم اما مي نويسم.البته در درست بودن دليل هم ترديد دارم. شكي كه شايد به واقعيت هم تبديل شود.تو اون چند روز اول بعد از فيلترينگ هم گاهي مي نوشتم و شد تا همين چند روز پيش، اينجا نوشتن را به كلي گذاشتم كنار.
حالا هم خودم نمي دانم...ادامه بدم و بنويسم يا اينكه نه...
سر از ناكجا آبادهاي ديگري در بياورم...و دوباره خانه به دوشي ام را از اينجا و از آنجا...گاهي وقتها هم اينجا بگذارامشان مثل همين روزها
ديگر كوتاه و مختصر نوشتن و نقطه چين ها زحمت رساندن پيام دارد تبديل به رويه اي ميشود برايم.
مثل نمي دونم ها كه مي گفتم و اين روزهاي كه بيشتر از همه وجود داشته اند...تكرار روزمرگيها و مهم نبودن خيلي از چيزها...نوشتن هم البته گاهي وقتها آرومم مي كند اما دردها و رنجها و غريبانگيها هيچ وقت امانم نمي دهد...در عين خوشايند بودنشان برايم تجربه اي است تلخ و دل سپردن به هر آنچه كه مي پنداري نادرست است ما مجبور هستي چرا كه هيچ وقت ايده آل هايت به واقعيت نمي زپيونند در جايي كه وقتي در مسيرش قرار ميگيرد بايد دوباره براي تغييرشان به مبارزه برخيزي
ترديد در وجود داشتن ميل به مبارزه براي تغيير و آينده اي كه شايد مي تواند حالا رقم بخورد يا بعدهاي بعدتر...شايد سقف امروزمان همين باشد و ديگر از اينم بيشتر هم نشود...دل بستن به روزگاري ديگر شايد همين فرداهاي نزديك و زدن جرقه اي ديگر براي روشن شدن آتش زير خاكستر و ماندن و ماندن و ماندن...
و من همچنان منتظرم...

اعتصاب غذای زندانیان و همگرایی دوباره مردم ایران

2010-08-08T11:52:00.005+04:30

سلام

اعتصاب غذا و واکنشهای که هر روز دارد بیشتر می شود.مبارزین راه آزادی ای که هر روز بدتر از روز گذشته حالشان رو به وخامت می رود.آنهایی که جانشان را بر کف گذاشته اند و برای احیای حداقل حقوق از دست رفتشه ان...برخوردهای زننده که البته آغازش حالا نیست و مطمئنا پایانش هم نخواهد بود باعث گردیده است اینچنین شود. اگر چه دوباره همگرایی را به میان جنبش آزادی خواهی ایران آورده است.همبستگی که هر روز بیشتر ازپیش شادهدش هستیم و دوباره همان شعارها از بام خانه ها به گوش می رسد تجمعاتی اندک اما تاثیر گذار که می رود دوباره شوری در میان مردم ایجاد کند. اعتصابی که اگر به
پایان نرسد مطمئدنا نتایج ناگواری را برای حاکمیت در پیش خواهد داشت و احتمال این می رود دوباره مردم و حاکمیت در تقابل هم قرار می گیرند.
آنگونه که در خبرها آمده است بابک بردبار یکی از اعتصاب کنندگان غذا در زندان از زندان آزاد شده است و یکی از شروط اعتصاب کنندگان برآروده شده است.اگر چه هنوز آنها دست از اعتصاب برنداشته اند.
مطمئنا هر گونه نتیجه ناخوشاندی از این اعتصابات می تواند بیش از پیش موجب انفجار گردد. آتش زیر خاکستر را دوباره روشن کند.

این روزهای خبرنگاران سرزمینم

2010-08-07T19:36:00.003+04:30

سلام
این روزهای خبرنگاران سرزمینم
هر روز خبری می آید...تهدید و شکنجه و اعتصاب و ما می مانیم با همان دردها و رنج ها که دیگر نیستند به گوش برسانند و مرحمی باشد بر دل دردمند مادران رنج دیده ای که تنها امیدشان تغییر هست و بس
این روزهای خبرنگاران سرزمین من همه همان فشارها است که برشان وارد می شود و به ناچار می روند و می گویند باید رفت از این خاک غریب...
خبرنگارانی که روزهای سخت را پشت یسر می گذارند و به دلیل محدودیت های اختیار شده از روزهای قبلتر در تنگنا قرار می گیرند و آنها که رسالت خود را قربانی نمی کنند یا باید در بدترین شرایط ممکن بمانند و از همه چیزشان بگذرند و یا باید با دلی درمند تر وطن را بر لقایش ببخشایند و بار سفر بندند و به دیار غربت پا بگذارند آنهم با این شرابط بد مهاجرت و پناهندگی و تعارضات فرهنگی که وجود دارد...جنایتهای رخ داده را فراموش کردن و گذشتن از آنچه در اینجا رخ داده است و اینچنین می شود که دچار همان تعارضات وجودی قرار میگیرند। از یک طرف می دانند اگر آنها بروند دیگر کم کسانی هستند که جنایات رخ داده را به جهانیان منتقل کنند و از سوی دیگر آنقدرها در محدودیت قرار دارند که حتی باید جان را بر کف بگذارند و هر روز در استرس باشند که چه خواهد شد...زیر شکنجه قرار بگیرند و تهدید شوند و مادیات هم دیگر هیچ...برای گذراندن زندگی حتی در ساده ترین شرایط باید در بدترین وضعیت ممکن قرار داشته باشند.
حالا شاید آنجا بتوانند ...خودم هم نمی دانم و دقیقا برایم روشن نشده است که رفتنشان بهتر از ماندنشان است یا اینکه...
خیلی ها رفته اند و خیلی ها در زندان به سر می برند و آنها که هستند معلوم است دیگر...
عده ای می گویند باید بمانند و نروند و عده ای دیگر هم معتقدنند بیش از پیش می توانند صدای ما مردمان دردمند را به گوش جهانیان برسانند.هر چند این صدای خود را به جهانیان رساندن قصه دیگری است که مشخصا معلوم نیست سر از کجا در می آورد. نمی دانم آیا هنوز هم برای مردم غرب نه دولتمردانشان اهمیت دارد در این جا چه می گذرد و مردم در چه وضعیتی قرار دارند که بخواهند هم صدا شوند و باز رهبران کشورشان را...و از سوی دیگر سیاستهای دوگانه که مطمئنا همیشه در راستای منافع خودشان حرکت کرده اند و نشان داده اند با مردم ...
حالا باز خودم اینجا به واقع دچار تردید می شوم...و می مانم با همان غریبانگیهایم...تعارضات وجودی ام...

آیا تا بوده همین بوده؟!!!

2010-08-06T21:33:00.001+04:30

سلام

آیا تا بوده همین بوده

با باري از معناها و غريبانگيها

انگار كه اصلا ما محو مي شويم زير حصار بلند ديوانگيهايشان...اينجا چه مي كنيم در پستوي خانه هايي كه ديگر براي هيچ كداممان معنايي ندارند به جز غباري از اندوه و خاطراتي سياه و هر كجا هم مي رويم همراهمان است...اصلا چرا بايد در بود و نبود و ماند و اينگونه در پس اندوهناكي فريب خورد

با خودم ميگويم آيا هميشه همينگونه بوده است عده اي قلیل بر عده اي كثير حكم برانند بي آنكه به خودشان حتي زحمت دهند در پيشگاه مردمانشان عذر بخواهند از كارهاي كه عليه اكثريت قريب به اتفاق مردم انجام مي دهند.

نه اینگونه هم نیست و نخواهد ماند...زمان می گذرد و ما هم شاهد تغییر خواهیم بود...تاریخ با تمام فراز و فرودهایش این را به ما ثابت کرده است...حالا که دیگر هیچ

...

در بی سببی گم شده ایم...

2010-08-06T00:00:00.001+04:30

سلام

در بی سببی گم شده ایم و باید خود را وارهانیم از چنگال ستبرشان آن هنگام که می شود و می توانیم به انجامش برسانیم این کار مهم را

خود وارهیم از دستهای پلیدشان که اگر نکنیم این کار را می شویم همانها که بوده ایم

انچنان که اینکار می تواند ما را علیرغم تمام عقب ماندگیهایمان سالها به جلو ببرد و به خود ویرانگریهایمان پایان بدهد کما اینکه در طول تاریخ بارها شاهدش بوده ایم و هیچ هم نمی تواند دور از دسترس باشد برایمان

کاری است که باید انجام شود و آن هم اعتراض است برای تغییر وضع موجود...وضعی که ما در آن قرار داریم می تواند بیش از اینها بر ما هزینه تحمیل کند و سقوط را بتوان یافت

هر چقدر هم بگویند اندکی صبر سحر نزدیک است...

در بی سببی گم شده ام

معنای زمان را نمی فهمم و بارها تکرار می شود این روزمرگیهای غریب که انگار هیچ `ایانی ندارد

می گوید بگذر و بگذر ز میانی و برو جایی

اما نمی دانم آن مدینه فاضله همان آرامنشهری که اصلا وجود ندارد ما برایچه باید همچنان در÷ ی اش باشیم و چشممان را بر هر آنچه هسست ببیندیم که همه دارند تعریفش میکنند اصلا وجود دارد که اگر وجود داشت از افلاطون تا به حال در زمین میدیدمش

وقتی ما همه ایده الیست باشیم اما جهانمان جهان واقعیت ها...خوب باید واقعی زیست.

ما را به ستوه می آوری اما...

2010-08-05T01:35:00.006+04:30

سلام

میبینی سناریو پیچیدنش را و همه را به بازی گرفتن
اخر می خواهد چه کار شود. اینقدر مهم شده ای برایشان که برداشته شوی...نمی دانی عده ای هستند از این وضعیت که هر روز سقوط این ...نزدیکتر می شود کلاهشان را به هوا پرتاب می کنند. می دانند البته چقدر هم هزینه بردار است اما هر تغییر مطمئنا نیاز مند هزینه ای است و ما هم در حال پرداختن این هزینه هستیم با علم به اینکه می دانیم دارند در جهان پیرامونمان چه می گویند.
می دانی امیدها را برای عده ای زنده گردانیدی و تا بوها را همه پس از دیگری می شکنی و روند ها را جور دیگر تغییر می دهی
می دانی با هر عملت که البته از سوی رسانه ها واکنش های از روی دیگر حتی با مردم جامعه دارند اما در اینجا مردمانی که دیگر هیچ چیز برایشان خنده نمی اورد به خنده وا میداری

نه ...مطمئنا کسی نمی خواهد از تو بتی سازد،قهرمانشان شوی و سقوط را چند سالی به عقب...
نه هیچ کس هم این را باور نخواهد کرد چرا که دیگر با سناریوهای از پیش طراحی شده ات آشنایی کامل دارند.
هر چقدر این را از زوایه ای دیگر نگاه کنیم اما حرفهایت همه را به خندیدن وامی دارد...خنده ای از آن روی که برایشان تلخ است و خنده ای از روی واقعیت که دارند می گوید...بله اینچنین است
در اینکه ما در وضعیتی غریب قرار داریم هیچ شکی نیست اما چرا و چگونه دیگر هیچ کس حرفهایت را جدی نمی گیرد...دیگر برایشان هیچ مهم نیست چه اراجیفی را می بافی و می خواهی از چه حرف بزنی
دیگر برایشان مهم نیست چه واژه های را به کار می بری و قهقه خندیدن ها را...متلک هایت و خاله زنک بازیهایت
ما را به ستوه می آوری اما سقوط را هر روز جلوتر می اندازی
و این هم نشانه ای است از هزینه دادن برای تغییری که ارزشش را خواهد داشت

غریبانگی ام...

2010-08-04T19:20:00.000+04:30

سلام

چند روزی است خیابان را درست و حسابی زیر و رو نکرده ام...نمی دانم هنوز هم پیاده روها پر از همان تضادهاست یا...حال و هواهای گشت خیابانی آنجا هم سرایت داشته است و ترس آیا برشان داشته؟!!!
نمی دانم آنها هنوز هم امیدوارانه در پی به واقعیت رسانیدن رویاهایشان هستند یا این که دل از همه چیز کنده اند و به دیار خود بازگشته اند...آنها که برای دست یافتن تکه نانی، صبح را به شب و شب را به صبح می رسانند هر متلکی را نیز به جان خریدارند و زیر نگاه وحشیانه ی عابران غول پیکر مانند هنوز هم کمر خم می کنند و یا گول رنگ های ماشیناشان و پولشان را می خورند.....آنها که مشقشان را زیر نگاههای بعضا تند عابران می نویسند و همه را مبهوت فقیرانگی خودشان می کنند ...آنها که اگر خوب زیر و رویشان کنی معنای فقر را در وجودشان می یابی بی اینکه بخواهی به آخر دنیاها قدم بگذاری...نمی دانم چگونه است با تمام حال و احوال سیاهش هنوز هم برایم جذاب است و آیا معنایی به جز حقارت را می توانم در آن بیابم...دلم تنگ شده است و می خواهم باری دیگر به میانشان برگردم ...حس عمیق در میان بودنشان هیچ وقت دست از سرم بر نمی دارد و خود را به جای آنها قرار دادن و لحظه لحظه در غریبانگیشان سهیم شدن...مبهوت نگاهشان شدن .و تسلیم شدن گاه به گاهی در برابرشان و انگار که خویشاوند دوریم ما ها.....اما به راستی چگونه است تضادهای خیابانی ...نقطه به نقطه شهر را که بگردی میبین لبریز از تمام اتفاقات ریز و درشتی است که ما را در محاصره خود قرار داده است ...اتفاقاتی که از طلوع صبح تا دل شب همراهش هست و ما را می برد به قهقرایی تاریکی این وحشت انگیز بودن.....مرا می برد به دیروزها و امروزها و فرداهایی نامعلوم...خیابان دوست داشتنی است برایم چرا که می توانم همه چیز را از ورای یش ببینم و دریچه ای دیگر نگاهش...آنجا دیگر هیچ چیز برایم غریبگی ندارد و نیز دوست داشتن به خیابان بازگرداندنم را!

و اینچنین است...

2010-08-04T05:23:00.000+04:30

سلام

بگذار کمی از دردهایم را برایت بگویم
این را به خود میگویم و سرم را به اطراف می چرخانم،هیچ کسی را پیدا نمی کنم و خودم مبهوت رفتار زبان گنگم میشوم که گاهی اینگونه مرا از هزارتوی تنهایی ام در می آورد بی آنکه بعدها حتی بگوید چرایی اش را
بگذار کمی از دردهایم را برایت باز گو کنم
این بار صدا رساتر از قبل و من هم نا خودگاه بی آنکه بخواهم بی هیچ پلک زدنی سایه ای میبینم...سایه ای که انگار هزارآن بار تر از من آن طرف رویها زیر درختی نشسته است. زل زده به من و مرا آنچتان محو تماشای چشمان خیره اش میکند. آنچنان از خود بی خود می شوم که دوست دارم خفه اش کنم اما دستم را که دراز می کنم برای فرمان ذهنم او دیگر نیست ...رفته است و باد را با خود می آورد...باد این افسونگر تنهایی من که چقدر هم دوستش دارم....او که می آید انگار دوباره زاده می شوم...انگار که دوباره زاده می شود و از آغاز دوباره تپشهای قلبم را حس میکنم...باد را دوست دارم به خاطر ویرانگری اش...به خاطر عصیانش و چقدر من دوست دارم عصیانگری را
به خودم می گویم آنقدرها هم بد نیستم...
اما من درد دارم
رنج دارم
با غریبانگیهایم هر روز از خوب بیدار می شوم...به آینه نگاه می کنم...در پیاده رو قدم میزنم و احساس میکنم همیشه آغوشش به روی من باز است و او تنها همبستر من است
و من درد دارم...
رنج دارم
...

این واژه ها...

2010-08-03T14:54:00.002+04:30

سلام

حتما تا الان با واژه های روبه رو شده اید که هیچ گونه درکی از آنها نداشته اید یا انقدر لوس و مبتذل شده اند که حالتان از کسانی که بر زبان می رانندشان بهم می خورد. واژه های که هر روزه با آنها سروکار داریم و در بخش بزرگی از روزمرگیهای مان حل شده اند،دارند تقریبا به زبان واحد تمام ماها بدل می شوند!

می خواهد در مترو ، تاکسی یا اتوبوس باشیم تا پای تلفن و نت و وب گردی... در خانواده هم که هستیم یا جمع دوستانُُُ ،با اینها سرسام میگیرم و فرد را تا حد انفجار به پیش می برد। اصلا انگار دارد به عرف در جامعه تبدیل می شود که هر کسی به کار نبردش در جامعه موجودی است دیگر و اینجا همان مثل معروف پیش می آید:خواهی نشوی رسوا همرنگ جماعت شو(هر چقدر می خواهم از این جملات کلیشه ای استفاده نکنم نمی شود که نمی شود...) نقش رسانه های اربتاط جمعی به خصوص این رسانه میلی که معلوم است که اگر نبود می رفت و فکری برای این سریالهای لوس و مبتذلش می کرد که اینقدر داد منتقدان را در نیاورد . چند در این یکی دو سال در کل قهری میانشان هست که این شکاف را عمیق تر از همیشه نشان می دهد

(منظورم واژه های که کثافت حاکم بر جامعه را نشان می دهد نیست.)

نمی دانم چه چیز را نمی شود اینجا عذاب آور پیدا نکرد؟

رخدادهای گریز ناپذیر

2010-08-02T12:14:00.003+04:30

سلام
با خودم میگویم رخدادهای که در محیط اطرافمان اتفاق می افتد چقدر به ما ربط دارند؟ما را به کجا می برند و از چه دریچه ای باید به آنها نگریست؟ رنگ و بویش را در کجا باید جست و چگونه اسمی را بر آن نهاد؟!!!

با خودم می گویم آیا همه چیز ارزشش را دارد که بخواهیم خود را اسیر مفروضاتش نماییم و اینگونه از خود بی خود شدن برای در کنارشان ماندن،از جان و دل مایه بگذاریم؟
رخدادهای که در پیرامونمان می گذرد شامل چه می شود؟مرگ،تولد،تصادف،جنگ،سيل،زلزله،قحطي،خشكسالي،عدم مديريت صحيح امكانات،ادم ربايي،هيجاني پبرامون مسئله اي،كنجكاوي و ...
ميبيني اگر بخواهيم ليستشان را ببنديم مي شود صفحات بسياري را برايش سياه كرد.
شايد همه آن رخدادها در صورت اتفاق افتادن منجر به مرگ شود اما با خود كه تنها مي شويم مطمئنا مي پرسيم راه مواجهه شدن با آن چگونه است؟آيا خيلي راحت از آن ميگذريم و همانند پديده اي هزاران بار رخ داده در جهان بدان مي نگريم؟آيا لحظه اي غم و اندوه بر جانمان مستولي ميگردد و ما را تنها در همان لحظه مواجهه شدن با آن پديده به فكر وا مي دارد؟
يا ما را به انزوا فرو مي برد؟
شايد هم به خود بياييم و راهكارهايي ارائه بدهيم براي چگونگي به حداقل رساندن اين هزينه ها.
سخنم از آن رو برايم اهميت دارد كه بخواهيم چگونه با آنها برخورد نماييم. وقتي يكي از نزديكانمان را به هر صورت از دست ميدهيم عكس العملمان به آن پديده چيست. مرگ را چگونه ارزيابي مي نماييم و چگونه براي خود تعريفش مي نماييم
آيا تا كنون با مرگ نزديكانمان مواجه شده ايم।. و در اين گذر چه افكاري به مغزمان هجوم آورده اند؟آيا خود را مورد عتاب و سرزنش قرار داده ايم كه چرا هر چند وقت يك بار حتي كوتاه به ديدارش نرفته ايم يا بر بستر بيماري او را عيادت نكرده ايم। در مواجهه با او فروتني ننوده ايم و از خود احترامي برايش بروز نداده ايم و ارزشي براي گفته هايش قائل نشده ایم؟!!!
آيا اين سرآغازي خواهد شد براي تغيير در روابطمان تا بعد از مواجهه شدن با چنين پديده غريبي اينگونه خود را مورد سرزنش قرار ندهيم؟
حال به اين نكته بپردازيم اگر مسبب هر كدام از اتفاقات بوده ايم انوقت چگونه مي شديم و چه برخوردي داتشه بوديم؟مثلا عامل تضادف خود بوده ايم يا بر اثر سوء مديريت در زلزله اي در فلان موجب مرگ بسياري شده ايم و يا در اثر ندانم كاريها و غفلت نتواناسته ايم به موقع به داد سيل زدگان در فلان منطقه برسيم. يا اينكه
بر اثر سياست هاي نادرست نتوانسته ايم به خوبي از فرصت ها براي ذخيره اب استفاده نماييم و حالا در گرداب قحطي و خشكسالي فرو افتاده ايم.
موجب شده ايم نزاعي بزرگ ميان قبيله اي و يا دو كشور ايجاد گردد و بسياري در اين جنگ كشته شوند و طعم يتيم شدن را بچشند و بي خانمان گردنند.
و يا ندانسته ايم با بيماري قلبي و ديگر بيماريهاي روحي رواني چگونه برخوردي نماييم و موجبات مرگ او را فرهم نماييم. شايد ما همه تجربياتي از اين دست داشته باشيم
براي جلوگيري از چنين رخدادهايي چگونه رفتاري در پيش مي گرفته ايد؟!.
بعد از مواجهه شدن با اين پديده ها چگونه برخوردي مي داشتيد؟
...

ما کار خودمان را انجام می دهیم آنها هم کار خودشان را!!!

2010-08-01T21:47:00.009+04:30

سلام
ما در شرایط پیچیده ای قرار داریم که مطمئنا رهایی از آن به همین سادگیها هم نیست. ( سخت نه به آن طریق که سخت بگیرنم یا آسون...)نه بلکه بر میگردد به نوع نگاهمان از شرایط حاکم بر جامعه و افکار سوئی که می خواهند در وجودمان رخنه دهند. از آن سوی که آنها از لحاظ سرکوبگری در موقعیتی ویژه قرار دارند و می خواهند ما را بیش از پیش دچار یاس و نا امیدی . کاری که تا به الان انگار موفقیت آمیز بود برایشان(البته در ظاهر قضیه که آنها بر این باورند: از آن جایی که توانسته اند خیابانها را از مردم بگیرند پس توانسته اند حرکت اعتراضی مردم به کل سرکوب نمایند)از سوی دیگر ما هم به تغییر وضع موجود خوشبین هستیم و هر لحظه خود را برای شرایطی سخت تر از آنچه هست آماده می کنیم. می خواهد از لحاظ حسی باشد یا روحی و هر گونه دیگرش البته در ظاهر قضیه و
اگر آنها در تجمع های اعتراض آمیز به شکل وحشیانه ای برخورد می کنند یا با فعالین سیاسی و اجتماعی بدترین برخوردها را دارند یا از سوی دیگر دائما در حال محدود کردن فضای اطلاعاتی هستند و می خواهند فیلترینگ را شدیدتر نمایند اما ما مردمانی را داریم که هر روز معترض تر از گذشته در هر جایی هم که باشند حرفشان را می زنند و صحبت می کنند و می گویند کارشان به همین زودیها تمام است؛ برخورد احساسی را اگر کنار بگذاریم اما تاریخ این را هم به ما می گوید، همان چیزی که در حاکمیت های استبدادی اتفاق می افتد و توده مردم را با امر وجودی قضیه وضع موجود درگیر می نماید عین همان اتفاق اینجا هم دارد می افتد. هیچ هم فرق نمی کند در کجای این جهان باشند بلکه روشها می تواند مشابهتی عجیب با هم داشته باشد!
اگر آنها تمام کارهای ذکر شده در بالا را انجام می دهند ما هم کار خودمان را انجام می دهیم مردم را بیش از پیش از شرایط موجود آگاه می کنیم؛ در فضای مجازی هر چقدر فیلرینگمان نمایند محکمتر از گذشته وای می ایستیم بی آنکه هراسی به خود راه دهیم و ادامه می دهیم.

مرداد 1367

2010-08-01T12:47:00.003+04:30

سلام

روزی روزگاری مادران سرزمین من
دختران و پسرانی که دیگر هیچ وقت طعم مهر مادری را نچشیده اند و دستان گرم پدر را احساس نکرده اند.سالها به دلیل وسعت جغرافیایی نهفته در جنایتها انگ ها را پذیرفته اند و بعدها که به بلوغ فکری رسیده اند سردرگم تر از همیشه نداسته اند چگونه و چرا!!!
به راستی چرا باید بسیاری از بهترین جوانان وطن به دلیل شرایط کینه توزانه حاکم بر جامعه به کام مرگ فرستاده شوند در حالی که جرمشان تنها دفاع از عقیده شان باشد. شرایطی را که برایشان مهیا کرده بوده اند،آنهایی که نمی خواستند و دوام حکومت را به ریختن خونهای بسیار می دانستند .پس گفته ان بکشیم تا پایداریمان را تضمین کنیم نادانسته و عبرت نگرفته از تاریخ که هیچ حکومتی بعد از آنکه حتی خون یکی از مردمانش را ریخت بقایی نخواهد داشت.
چگونه است که ما هنوز جوابی مشخص برایشان پیدا نکرده ایم و تنها به سخنانی بسنده می کنیم که اصلا معلوم نیست بر چه مبانیی گفته شده اند.فضایی به دور از عقلانیت که مسئولان وقت هنوز که هنوز است نمی خواهند حرف بزنند. انگار که همه آنها در آن جنایت بزرگ دست داشته اند و اگر هم قرار باشد بعدها لب به سخن بگشایند آنچه را به نفعشان است گویند.مسئولانی که حفظ سیستم را از واجب واجبات می دانسته اند و اخلاقیقات به هیچ وجه برایشان مهم نبوده است و حتی سواستفاده از دین برای پایداریشان می نموده اند،همانها هنوز هم که هنوزاست حفظ نظام را در هر شرایطی می خواهند، از یک سو این را خوب می دانیم اگر تغییری درون این مملکت رخ دهد یکی از عالمین اصلی این جنایتهای 30 ساله شناخته خواهد شد و از سوی دیگر فصاد چندین و چند ساله شان نیز مشخص خواهد هر چقدر هم که شایعه باشد به هر حال گمانه های دال بر واقعیت وجود دارد.
به راستی هنوز هم آیا حفظ نظام از واجب واجبات است؟
دوره ای تاریک برای ما که آن سالها را تجربه نکرده اند و بسیاری از اتفاقات نیز در آن دوره رخ داده است
از کودتای خرداد 1360 تا درگیریهای بعد خرداد 1360 عدم به پایان نرسیدن جنگ و بسیاری از مخالفان را از دم تیغ گذراندن و بعدها هم که مرداد 1367
به راستی آیا ارزشش را داشت آن جوانان به کام مرگ فرستاده شوند و عده ای تنها برای نشستن بر اریکه قدرت و سالهای را برای استقرار آنچه خود خواهانش بوده اند دست به چنین جنایات فجیعانه ای بزنند؟
چرا تنها آقای منتظری با استعفای خود کناره گیری از تمام ارکان قدرت به مخالفت برمیخیزد و دیگر کسانی که دارای مسئولیت بوده اند کام حرف نمی زنند یا هنوز هم دم از مصلحت می بنند و چشمان ما را بر حقایق آن روزها می بندنند
حاکمانی که معلوم نیست چگونه و بر اساس چه تفکراتی دست به چنان کشتار عظیمی زده اند که یکی از جنایتهای بی رحمانه قرن ما را شکل داده است
از خودم می پرسم آیا ارزشش را داشت؟
چرا همانها که روزی روزگاری مهر سکئت بر لبان خود زده بودنند و حالا دائیه دفاع از حقوق مردم دارند هنوز که هنوز است نمی خواهند حرفی به میان بیاورند؟ می خواهند دیگر وضعیت بدتر از امروز شود؟مصلحت چه کسی را در نظر دارند. مصلحت آنکه پای تمام جنایتهای آن روزها وجود دارد؟
می گویند کار خودش نبوده است و عده ای دیگر که اگر اینچنین بود چرا آگاهان به آن روزگار باز نمی خواستند حرفی بزنند و گذاشته اند آنگونه همه چیز رو به ویرانی رود؟ اگر امضاها از طریق دذیگر بود یا نامه ها را به اسم دیگر می داده اند و می خواستند سواستفاده کنند چرا با مردم در میان نمی گذاشته اند؟
چرا...

روشن شدن زوایای تاریک دوره ای(ناگفته های جنگ ومرداد 1367)

2010-07-31T23:23:00.004+04:30

سلام

همیشه دوست داشته ام زوایای تاریک جامعه ای که در آن زیست می کنم برایم روشن شود و آنچه اتفاق افتاده است را به درستی و در موقعیت زمانی خودش درک کنم. همیشه هم از این چنین موقعیتهای می توان استفاده نمود و راهبردی تر به آینده نگریست و این دوران را که تجربه شده است را برای بعدها در ذهن خود داشته باشیم تا در موقعیتهای مشابه بتوان به درستی تصمیم گرفت.

حال بعد از مدتی که گروهی در رسانه میلی میرحسین موسوی(نخست وزیر وقت دوران جنگ) را به عدم همکاری با نهاد های جنگی متهم نموده اند و گفته اند او منابع مالی برای جنگ تامین نمی کرد لب به سخن گشود و حتی آنها را تهدید نمود که تمام امور را برای مردم بازگو خواهم کرد.

"بنده هنوز لب به سخن درباره‌ی دهه‌ی اول انقلاب باز نکرده‌ام و هیچ‌گاه هم میل نداشته‌ام در این باره صحبت کنم ولی ظاهرا مجبورم در صورت ادامه‌ی این تحریف‌ها برای دفاع از رزمنده‌گان سلحشور و مدیران برجسته‌ای که در این میان سهم عمده داشتند ناگفته‌های خود را بگویم و نیز بگویم که استعفای سال ۶۷ بر سر چه بود."

کاری که تا به امروز و البته در همان ماههای نخست جنگ به غیر از آقای ابوالحسن بنی صدر و تا حدودی علی اکبر هاشمی رفسنجانی و گاهی هم محسن رضایی انجام نداده بودند। این خود نوید بخش دوباره است برای ما که از اتفاقات پشت پرده سیاست ایران در آن زمان آگاهی درستی نداشته ایم. اگر چه دیده ایم در خاطرات آقای ابوالحسن بنی صدر پای آقای خمینی هم به وسط کشیده شد و او مسئول اتفاقات رخ داده بود و یا در جوابیه آقای اکبر گنجی باز هم دیده ایم او مسئول رخدادهای درون زندانها و اعدامهای سال ۱۳۶۷ معرفی شده است اما باید دید آقای میرحسین موسوی چگونه از آن دوران لب به سخن خواهد گشود و از آقای خمینی هم خواهد گفت؟!!!او حتی دلیل استعفای خود در سال ۱۳۶۷ را هم گفته است خواهم گفت. که این خود می تواند همزمانی با اعدامهای مرداد ۱۳۶۷ باشد...

پی نوشت:
این یادداشت رو در وبلاگ دیگری که در حال حاظر فیلترینگ شده است چند روز پیش منتشر کرده بودم و حالا اینجا قرار دادم(ناگفته های جنگ )
برای بررسی موضوع در روزهای آتی بی مناسبت نیست.

این تناقضات دگرگونه

2010-07-31T19:14:00.002+04:30

سلام

همیشه اتفاقاتی رخ می دهد که باعث دگرگونی می شود...

دگرگونی که روی تمام ارکان وجودی انسان اثر می گذارد و زمان درازی او را درگیر قضیه وجودی امر رخ داده می نماید؛ همه ما با این گونه اتفاقات سروکار داشته ایم و نشان دهنده ی ابعادی هست که همواره همراه ماست.امکان بروز آن نیست و این خود به پیچیده کردن قضیه کمک بیشتری می کند.
شرایطی که هر نوع بینش و پنداری از آینده را به مخاطره می اندازد و پیش از پیش باعث به وجود آمدن تنش هایی در درونمان می گردد.
ما همه درگیر قضایایی می شویم که آن سویه اصلی را به خطر می اندازد و به حاشیه می راند و از بد حادثه ما همه گوشمان به آن قضیه است که چه خواهد شد.
و از نوعی دیگر همواره تناقضاتی همراهمان است. ذهنیت پیچیده ای ما را احاطه کرده است .
آینده ای را که برایمان خوب است مبهم می نماید و این وسط همیشه هستند کسانی که منافعشان به این در هم تنیدگی گره خورده است و تضمین آینده شان از این راه است.
ما تغییر را دوست داریم اما زمانی که این تغییر منجر به یک سری کنش و واکنش در جامعه بحران زده می گردد و این تنها ما نیستیم که مستقیما با تاثیرات آن روبه رو می گردیم بلکه بیشمار کسانی هستند...نمونه هایش را می شود در تمام نقطه ها شاهد بود...در خیابان....در مجامع هنری...در ارتباط ها...نوع بینش و رفتارشان در سازمان های گوناگون...برخوردشان با حقوق دیگران...قانون...
یک سری از تلاش های ما در راستای همین موضوع است و کلیت قضیه را نیز در بر می گیرد .
ارعاب و وحشت و ترس در برانگیخت که توامان موجب گسست در جامعه می شود و بیش از پیش به بیراه کشیدن کمک می کند و هر نوع کور سوی امیدی را در آینده به تاریکی مطلق مبدل می سازد
ما همیشه در توهم یا واقعیت " اندکی صبر سحر نزدیک است" قرار می گیرم .
و همین نیز با توجه به شرایط موجود و امکاناتی که در اختیار داریم به هیچ ختم می شود .
و تنها جمله ای کلیشه ای بعد از ان بر جای نمی ماند .
وضعیتی که مطمئنا قربانی های زیادی را می گیرد و نیز حاصلش را هم نمی توان به درستی پیش بینی کرد و هر چقدر هم تجربه تاریخی را در بالا قرار دهیم می بینیم تفاوت های زیادی هم وجود دارد که موید این نکته است.
همیشه در ذهن مان موج می زند که این وضعیت ادامه نخواهد داشت و از سوی دیگر باعث سرخورده شدن ما می شود .
تناقضاتی که من دچار آن هستم و می تواند متفاوت از دیگران باشد.

و ما همه حکم صادر می کنیم

2010-07-31T09:54:00.007+04:30

سلام

همه ما دچار صادر کردن حکم در مورد موضوع کلی هستیم بی آنکه تسلطی تام بر آن موضوع داشته باشیم؛ و بدانیم با دادن این حکم کلی، بر جزء جزء زندگی مردم تاثیر گذار بوده ایم و درک کنیم اصلا آیا ما در موقعیت کلی برای صادر کردن این حکم کلی قرار داریم؟ ! اصلا مشروعیت را خودمان برای خودمان تعریف می کنیم یا آن را از همان مردمی می دانیم که دارای شعور و قوه اختیار هستند و می توانند بر اساس عقلانیت تصمیم به انتخاب بگیرند، که البته الان قضیه عکس شده است و مستقیما آن را نصب می دانیم و خود هم نماینده آن و هیچ کسی هم نمی تواند آن را از من بگیرد، چرا که قوانین کلی نقض می شود.
حالا بیاییم و از اعتقادات مردمی عامی سواستفاده نماییم و از سوی دیگر خود را هم آلت دست دیگرانی قراردهیم تا چند صباحی بر اریکه قدرت تکیه زنیم و به اهداف پلیدمان برسیم ، آیا توجیه کننده است؟می توانیم آرامش داشته باشیم و جنایتهای مکرر فرود آورنده بر مردم را فراموش کنیم و به خود تلقین دهیم آنها نه با من بلکه با دستورات او به مخالف برخاسته اند و حقشان همین است.
بر اثر همین حکم صادر کردنها چه جنایتها که مرتکب نشده ایم و چه بیشمار زنان و مردانی را به کام مرگ نفرستاده ایم و عده ای بسیار را در سیاهچالها نگه نداشته ایم.
برایمان هم هیچ مهم نیست آن حکمی که صادر می کنیم چگونه تاثیری خواهد گذشت! چه تاثیرش بر فرد یا جمع و کارکرد کلی آن حکم در بازه زمانی مشخص و نیر پیشامدهای بعضا ناگوار آن در طولانی مدت؛ آینده اش اصلا برایمان مهم نیست و هیچ هم از تاریخ عبرت نگرفته ایم و انگار قصد نداریم عبرت بگیریم از آن رو که می گویند تاریخ تنها معلم با صداقت بشریت هست
گاهی وقتها خود را علامه دهه دانستن و بی سبب در پی برآورد کردن درونیات خود کار را به جایی نخواهد رساند و ما می مانیم و همان سرخوردگیها که همواره همراهمان هست،معلوم نیست چقدر از این حکمهای کلی به درد آمده ایم و رنج کشیده ایم و به حال خود و بسیاری دیگر تاسف خورده ایم!!!

و این تنها نمونه ای است از آنچه بر ما می گذرد। جامعه استبداد زده ای که می توان این حکم صادر کردن را در جایی جای زندگی مان مشاده نمود। از برخوردهای روزانه مان تا گذرمان از جوامعی بزرگ و حتی در سطح رفتارهایمان در خیابان। آنهم در برابر موقعیتهای که گاهی وقتها قرار گرفتن در آنها برایمان مضحک می نماید। ما می مانیم و همان تفکرات سطحی انگارمان।
حالا اگر در امری تاریخی بخواهیم اینگونه حکم صادر کنیم و تحلیلی اشتباه بر وضع موجود مطمئنا تاثیری که خواهد گذاشت می تواند به بهای از دست دادن خیلی از همانهایی باشد که تا به امرز در پی آنها بوده ایم.

بگذر ز من...

2010-07-31T02:19:00.000+04:30

سلام

بگذر ز من از این وطن و خود را بیاب در جای دیگر

شاید کرانه ای که به انتظارت نشسته است و می خواهد تو را با آغوشی پر از صمیمیت بپذیرد

اینجا که می مانی دلواپس تمام لحظه های شومی هستم از آن روی که هر لحظه برسند و هیچ چیز را به جز همان که دلبسته آنم بر جای نگذارند. بگذر ز من ز وطن برو آنجا که تو را صمیمیتی زلال فرا میگیرد و می توانی به هر آن کجا که می خواهی پروار کنی

بگذر ز من ز وطن ز دردهای جانکاه از این ویرانه هر روز آتش افروز

می خواهی بمانی از چه برای چه برای که

اینجا دیگر همه مان اسیر همان گفتمان های کلیشه ای رایجی هستیم که با بازخوانی دوباره اش تنها سراسر وجودم به لرزه در می آید و هیچ به غیر از همین آه کشیدنها مرا مرهم نیست

بگذر ز من ز وطن ز این درد جانکاه و غریب

...

می خواهی نروی

می خواهی بمانی و دوباره با همان دردها و رنج ها تنها شوی

روزگارت سیاه تر از این که هست شود و تنها همپیمانه ات همان غریبانگیها باشد

می خواهی بمانی و غصه این ویرانکده را بخوری

خودت هم می دانی روزنه ای اندک برای آبادی اش هست

فراق را نمی توانی تحمل کنی...؟!!!

...

پس بمان و بمان با دردها و رنج ها

بمان با ما با تمام غریبانگیها

با مردمان گاهی الکی خوش که دردشان انگار همان هیچ هم نیست

برای ما که دیگر اینجا تنها تکرار مانده است

تکرار همان غصه و دردها و رنج های که هست و خواهد بود و انگار باید هم باشد...

همنشینی در دل...

2010-01-20T12:23:00.003+03:30

با سلام

وقتی که حس می کنی همه چیز به پایان رسیده است و در این حال هیچ کس نیست به جز خودت و دنیایی که خودت را بی گانه ای می پنداری

بیگانه ای که دوست دارد از همه چیز دنیایش دل بکند و به کوه و جنگل و دره و دریا و بیابان دل بسپارد و دیگر هیچ هم به این دنیای پر از تمام تضاد برنگردد که دوباره همان دردها و رنجها گریبان گیرش گردد। تصور کن چقدر همه چیز خوب است که تو دیگر به هیچ چیز هم دلبستگی نداشته باشی و برای هیچ هم در تکاپو نباشی

خودت باشی و خودت و تنها خودت

آنوقت همان می شود که همیشه در تو بوده است و برای خودت همه چیز خوب می شود و قتی که دیگر تصور کنی به آرامشی ابدی دست یافته ای هر چند هم تصوری پوچ و خالی و بی اساس هم بیش نباشد।

تصور کن درون کلبه ای درون جنگل روی تپه ای بلند قرار داری । شب را در آنجا سکنی می گزینی و تمام مواد مورد نیازت را هم آنجا

همنشین با شب هستی و هیچ وقت هم احساس دلتنگی نمی کنی چرا که انگار همه چیز را در محاصره خو می یابی و البته این با همان احساس مالکیتی که همیشه از آن منجز بودی تفاوتی دارد و تفاوتش هم همان احساس سرخوشسی و سرمستی است که به تو می دهد

وقتی می خواهی ستاره های شب را در دستانت بگیری ماه را به روی بالینت بیاوری و آنجا با او حرف بزنی ...نه تو هیچ وقت به هیچ کس احتیاجی پیدا نمی کنی که در دل کنی بلکه اوست که آمده است به بالینت و می خواهد با تو حرف بزند و حالا تو در این موقعیت قرار داری و زیبای اش هم تو را محو می کند و همه چیز را دل قرار می دهی و باز دوباره همان داستان همیشگی دل سپردن

نمی دانم و نمی دانم و نمی دانم...

این چنین است...

2010-01-19T17:07:00.003+03:30

با سلام
بهار را در اعماق وجودم حس می کنم اما همیشه این احساس خطری دارد که از آن رنج بردن نیز آسان نمی باشد. وقتی همیشه بخوایم از اصول انسانی مان خارج شویم و باعث ترویج بی قانونی گردیم دیگر هیچ گونه مصداقی برای آنها نمی تواند باشد و اینچنین است که ما همیشه مسکوت مانده ایم و از فرصت های بر باد رفته گفته ایم و خود را چنان سرزنش می کنیم که دیگر هیچ فرصتی را برای خود نمی گذاریم
در حسرت تمام از دست دادنها می مانیم و همیشه به حال خود غصه می خوریم که چرا چنین شده است و چرا چنان بی آنکه اصلا بپذیریم همین خود ما در این بردن به ناکجا آبادها شریک بوده ایم
همه چیز سخت است هر چند سخت گرفتن نیز خود اساس تمام سختی ها می تواند باشد و این چنین است همیشه غرق در مشکلاتیم که آن را نیز به همه نسبت می دهیم هر چند در خلوت خود به این واقف هستیم که خود باعث تمام این دردسرها و مشکلاتیم و اینچنین اسشت که همیشه به زمین و زمان فحش می دهیم

مستند باد صبا و ويرانگرهاي امروز جامعه ما!!!

2010-01-17T10:57:00.002+03:30

با سلام
نمي دونم مستند بد صبا رو ديديد يا نه(اگه نديديد پيشنهاد ميدم كه اون رو ببينيد) مطمئنا نشانه هاي رو در اون پيدا مي كنيد مبني بر شبهاتهاي امروز جامعه...
جايي كه هميشه بادهاي ويرانگري حضور دارند و تمام تلاششان را مي كنند كه تنها به خود و سرخوشيهاشون بينيدشند وا نديشه اي جز ويرانكردن ندارند!!!
همان اتفاقي كه همينك در جامعه امروز ما رخ مي دهد و حاكمان وقت تمام سعي خود را بر نابودي ميراث گذشته گان و آنچه امروز گذاشته اند...حالا نمي دانم اصلا در چه انديشه اي هستند هر چند كه همه چيز مشخص است و از ذره ذره اش دارند سواستفاده مي كنند انگار كه هيچ كس نمي داند چه خبر ات و چه مي گذرد!!!
صحنه هاي رايم بود كه هم تازگي داشت و تنها اين نگاه حسرت بارم بود كه بر صفحه پديدار و اشك در چشمانم حلقه زد و بغض در گلويم و اين صداي ته مانده ي آه و ناله كه همراه با نچ نچ كردنم همه جا را در بر ميگرفت
آنجا كه تالاب انزلي را نشان ميداد و آواز متاثر گونه كه مرا بي خود كرد و هيچ هم نمي دانستم بر چه كساني بتازم چرا كه همه چيز را نابود كردنند...آلونك ها و قايقا و تالاب انزلي را...اين همه سرمايه كه در خارك و خاكش بود و پسر شيخ ...آن را به ويراني گذاشت ...
رضا شاه جامعه ايران را شناخته بود و هر چقدر هم بگوييم فيلم سفارشي اما سخن بيراهي نگفته بود كه او را در كنار داريوش قرار داده بود و از جوهر وجودش گفته بود
به راستي از آن همه چه مانده است در طول اين ३०
حالا هيچ هم نمي دانم كه قراراست چه بر سر مملكت ما بيايد و هر روز كسي مي آيد و خاكش را مي فروشد و آنوقت هم توجيهاتي الكي گونه بر آن مي گويند

تنها دوبا ر زندگی می کنیم

2010-01-12T20:38:00.002+03:30

با سلام
نمی دونم موفق به دیدن فیلم تنها دوبار زندگی می کنیم شدید یا نه
اما از معدود فیلمهای سینمای ایران بود که واقعا بهش علاقه پیدا کردم
بعد فیلمهای نا خدا خورشید ناصر تقوایی و نفس عمیق پرویز شهبازی و البته بازی حامد بهداد تو فیلم حس پنهان این یکی واقعا به دلم نشست। باهاش بغض کردم و خنده سر دادم و فکر کردم و کلا همه جور حالی بهحالی شدم اون تاثیری که می خواست گذاشت। فیلمی که مطمئنا حرفهای زیادی برای گفتن خواهد داشت। من هنوز فیلم درباره الی اصغر فرهادی رو ندیم اما به نظر خودم این فیلم یکی از فیلمهای خوب سینمای ایران بود। سینمایی که فیلم خوب کم دارد।
راجع به این فیلم حرفهای زیادی زده خواهد شد اما اگر نگاه داشته باشیم به مافیای اقتصادی تو سینماتی ایران آنوقت متوجه خواهیم شد چرا بعضی از فیلمها و کارگ
دانان همیشه روی جلد مجلات و روزنامه های سینمایی و فرهنگی می شوند و حتی روزنامه های به قولا معتبر و وزین و همچپنین سایتهای پر مخاطب। مطمئنا سینمای ما کثیف است که اینگونه بر خوردی با چنین فیلمهای خوبی دارد।
به هر حال خواستم بگویمتفاوت ها را باید متوجه شد و ساختارها را تغییر داد و جوری دیگر با آن برخورد کرد। سینمای که از فساد می غلتد و هیچ هم نجات پیدا نمی کند...

تور حاکمیت با تو÷ی از نوع برنامه ९० ÷اره شد

2010-01-05T11:50:00.004+03:30

با سلام
نمی دونم دیشب برنامه نود رو دیدید یا اینکه در اخبار اون قرار گرفته اید اما انگار دوباره آتیش بیار معرکه برای رسانه میلی شده
این تنها برنامه دوست داشتنی رسانه میلی این بار از نوعی دیگر تو÷ را روانه تور حاکمیت کرده است تا بار دیگر اینبار توده مردم که بیشترین مخاطب این برنامه هست با ÷یدا و ÷نهان ماجرای این روزهای جامعه ی ما خبردار شوند
جامعه ای که در کثافت و ÷لیدی محو شده است و دیگر بار این مردم اند که می خواهند آن را نه همانند قبلتر ها ÷اک نمایند بلکه رنگ و روی دیگر از نوع امروزی تر بر آن بکشند
حالا هم هیچ مشخص نیست و باید همانند همین تک برنامه صدایمان را به گوش توده مردم برسانیم تا دریابند در این خراب آباد چه می گذرد

مطمئنا آنها به دنبال اهداف پلید خود هستند!!!

2010-01-04T10:17:00.003+03:30

با سلام
در مورد بیانیه ی هفدهم میرخسین موسوی تحلیلهای متفاوتی ارائه شده است و آنچه بارز است واکنش دولتیان در قدرت است که هنوز هم منافع خود را در بلوا و آشوب گری می بینند...
آنها از هیچ راهکار ارائه شده ای استقبال نمی کنند و بر همه چیز می تازند و مشخصا منافعشان هم در همین است که اینگونه برخورد می نمایند و تا حدودی نیز در بلبشوها می خواهند به اهداف پلیدشان نیز برسند
اهدافی که از همان آغاز دولت هشتم دنبال آن بوده اند و در ضعف توسعه نیافتگی سیاسی جامعه ی ایرانی نیز تا حدود زیادی بدان دست یافته اند
اگر نگاهی داشته باشیم تمام مجموعه های برنامه ریزی که اشتباهات فاحش آنها را بر ملا می کرد از هم پاشیدنند
فشار زیادی بر مطبوعات و رسانه های ارتباط جمعی وارد کرده اند و روزنامه های مهم و مجلات پرباری در هر زمینه ای را پلمپ کردنند
به احزاب هیچ بهایی ندانند هر چند در عدم رشد توسعه یافتگی سیاسی حزب نیز معنایی ندارد
تمام منتقدان خود را از عرصه قدرت به نوعی حذف کردنند
و حاکمیت را نیز یکدست کردنند و حالا به همان اصولگرایان متنقد خودشان نیز رحم نمی کنند
هر که مخالفشان است نیز در گروه منافق قرار می گیرد انگار که اصلا نمی دانند آنها منافع ایران را بر باد داده اند و خود را پشت دین مخفی کرده اند و به نام دین هر جنایتی را که بخواهند مرتکب می شوند و هیچ هم در برابر مردم پاسخگو نیستند و اینگونه به مردمی که اعتراض را حق مسلم خود می دانند حمله می نمایند و قلبهایشان را با خنجر و گلوله می درند و به طرز وحشیانه ای ماشین را از آنها رد می کنند و بر میگردانند تا دیگر پودر شود...

راهکارهایی که ارائه می دهند...!!!

2010-01-01T14:23:00.004+03:30

با سلام
این روها بحث داغی به وجود آمده مبنی بر ارائه راهکار برای برون رفت از وضعیت موجود که نظام در ورطه سراشیبی سقوط با سرعتی چند برابر از اوایل قرار گرفته است
مشخصا نیست آنها می خواهند این وسط چه کسانی را ساکت نمایند و چشمانشان را هنوز در سیاهی نگه دارند
آنها مقصودشان مشخصا همانست که در این چند ساله بوده است و می خواهند هیچ کس نباشد که ببیند حقایق جامعه ی امروز چیست و راههای برون رفت از آن با رفتن یک نفر و معذرت خواهی او و رسانه ای کردنش به پایان برسد که اگر چه نیز به پایان برسد مگر مردم دیگر از خواسته هایشان کوتاه می آیند
مگر مردم از احیای حقوق از دست رفته شان در تمام این سالها پا پس می کشند
مگر تمام هزینه های را که داده اند دیگر قابل جبران است
آنها چگونه می خواهند خونهای ریخته شده را که به ناحق نیز ریخته شده است را باز پس دهند
آنها به جز اعتراض به وضع موجود چه کرده بوده اند که اینگونه با آنها برخورد می نماند و عده ای سرخور هفت تیرها را از کمر در می آورند و جمجمه را می ترکانند و قلبها را می درند و بعد هم که با ماشین روی معترضین می روند و له و لوردشان می کنند و آنوقت هم انتظار دارند مردم جیک درنیاورند و همینگونه راحت بذارند به ظلمشان ادامه دهند و اگر هم خواستند بپرسند و دهانشان را ببندند و بگویند هیچ نگو و دست بندشان بزنند و روانه بازداشتگاهشان کنند و تجازو بهشان کنند و دم در نیاورند و بر دارشان آویزان نمایند و دم برنیاورند
آخر همه شان می گویند معلوم هست که مقصر کیست و راه چاره را نیز می دهند اما مگر قانون قدرت میگذارد او به نحو عادله انه ای محاکمه گردد که اگر گردد تمام این رنجها و دردهای تمام این سالها را بر مردم بپردازند...
آخر ...
نمی دونم اما هر چی جلو تر میروم از همه چیز بیزار تر می شوم و مشخص نیست قرار است چه اتفاقی بیفتد برای مردمی که اعتراض را حق خود می دانند و مطمئنا تا آخرین قطره خون هم از آن پا پس نمی کشندمعلوم نیست بنیادگرایان که اصلا دین را هم به رسمیت نمی شناسند چه خواهند کرداصلا معلوم نیست و اینها در پی منافع خود هستند که بارهای بار نیز آن را نشان داده اند و همگان نیز شاهد بوده ایم به هیچ وجه برای نیل به اهداف پلید خود دست به هر جنایت پلشتی می زنند.

تا به کی!!!

2009-12-31T19:49:00.001+03:30

بازداشت و باتوم و گازهای اشک آور تا به کی
گلوله و تجاوز و خیانت به انسانیت تا به کی
دروغ و مکر و حیله تا به کی
زیر نقاب دین خود را مخفی کردن تا به کی
با مقدسات بازی کردن تا به کی
تا به کی ما اینگونه سر سپرده باشیم
تا به کی ما بردگان آنها باشیم
تا به کی جیره خواران هر چه را خواستند بگویند آری
تا به کی مزدوارن همه جا باشند
و بخورند و غارت کنند و هیچ هم از کرده های سخیفانه
شان نترسند
به نام دین سر بریدن تا به کی
زیر چکمه هاشان له شدن تا به کی
سر سپردن به زور تا به کی
ره را برایشان هموار کردن تا به کی
اصلا ترس تا به کی
...

شرم هم چیز خوبی است

2009-12-30T12:54:00.003+03:30

با سلام
نمی دونم
گاهی وقتا فکر میکنم وجود نداشتن بهتر از وجود داشتن است و زندگی در این نامعلوم کجا
هیچ هم خودشان فکر نمی کنند که دارند چیکار میکنند و اصلا قدرت داری شیوه ای نیست که آنها در پیش گرفته اند...اینها وضعیتی را به وجود آورده اند که اصلا هیچ عقل سلیمی هم آن را نمی پذیرد...انسانها را وادار به کارکردهای میکنند که انگار هیچ از خود اختیاری ندارند و اینها بردگان آنها هستند...اصلا با هیچ دوره ای هم نمی شود مقایسه شان کرد
از دینداری و اجرای فرامین دینی حرف می زنند و در روز روشن خلاف آن را نشان می دهند...اصلا مگر چنین چیزی درست هست که آنها دارند انجام می دهند...نمی دانم به راستی پیش خود چه فکر کرده اند...اینها از حمقاتشان هست...از ندانستنشان هست...هم خود و هم این مملکت را در چاه فرو میبرند...آیا هیچ نمی پندارند فرزندانی و نوادگانی هم دارند که از همین مملکت هستند و چوب غارت بدان زده اند و هر جایی را به کسی فروخته اند که مثلا خود چند صباحی حکمرانی کنند
به راستی حماقت هم اندزه ای دارد...تا آنجا پیس روند که جلوی میلیونها بیننده هم دروغ می گویند و آنچنان هم از کرده خود راضی هستند که هیچ کس را به نظر نمی آورند...رفتارهایشان نشانی از نمی دانم چیست...اصلا در هیچ حیوانی هم نمی توان آنها را جستجو کرد... هر روز برنامه ای از خود در می آورند و بعد هم نتیجه ای عکس می گیرند و دوباره باز هم روش را در پیش میگیرند و تنها هزینه های گزافی بر روی این جامعه می گذارند
مملکت که به کلی دیگر تبدیل به ویراندکده ای شده است...
اینجا آدم ...

دیدی و آیا به حقیقت هم رسیدی؟!!!

2009-12-24T18:27:00.003+03:30

سلام
فکر می کنی همینجوریهاست که آدمی محبوب همه میشه؟!!!بعد این همه سال خونه نشینی اجباری مردم اینجوری واسش می کنن؟!!!تو این شرایط بگیر و ببند همه کار و درس و همه چیشون رو رها می کنن...شب پیشش تا صبح خواب نبودن و به انتظار فرداش می مونن
همه که هعم رای نبودن॥همه که از لباس اون خوششان نمی آمد...همه که به گونه ای واسه خودشون تو این چند ساله بزن و ببند داتن اما دیدی وایستادن و تا صبح به ضجه ها گوش میدادن
تو اون دمای چند درجه زیر صفر ...اون شب یخی واسه همه کس آدم تا صبح که نمی مونه...وقتی ابهت رو دیدی انگار که اصلا در جهانی دیگر هستی...جایی که فکر میکردی قرن سنگی باشد و فاتحه احساس باید خوانده شود دیدی چگونه همه آمده بودنند و در نبودنش چه ها کردنند و تمام این سالهای خانه نشینی اش را به هیچ گرفتند انگار که پدرشان بود...دیدی چگونه ساعتها منتظر بودند...
دیدی و آیا به حقیقت هم رسیدی؟!!!

وقتی اینجا اجازه دوست داشتن هم نداری!!!

2009-12-16T17:09:00.004+03:30

با سلام
جامعه ای عجیب شده است
دیگر هیچ حق و حقوقی نداری وقتی همه تو را دیوانه می پندارند
وقتی میخوای از درد و رنج فریاد بزنی و تنها بغض در گلویت می ماند
وقتی می خواهی با صدای بلند گریه کنی و تنها اشک حلقه زده در چشمانت برایت باقی می ماند
وقتی می خوای هر کاری را که دوست داری انجام دهی...کاری که خودت تنها اجازه اش را داری و به هخیچ کس هم حتی آسیب نمی رسانی
وقتی بخوای فریاد بزنی بر سر تمام بی عدالتیها و نتونی
وقتی بخوای درد و رنج نهفته در بشریت که تمام سالها همراهش بوده فریاد بزنی و نتوانی
وقتی بخوای همه چیز را بر اساس عقل و منطق بیان کنی و تجزیه و تحلیل و نذارن
وقتی و وقتی و وقتی که هیچ وقت هم نمی ذارن
وقتی تمام خواسته هایت را باید اینجا با خودت به گور ببری
دیگر پرداختن به کارهای که دوستاشان داری اینجا بی معنی است
اجازه ی پرداختن را نداری
اما مگر اجازه را چه کسی صادر کند
مگر می شود همینجور دست روی دست گذاشت و منتظر صدور قطع نامه و بیانیه و نمیدانم ها جست
دیگر دارد...
بگذریم...

وقتی همه کاسه کوزه ها سر او خرد می شود!!!

2009-12-15T14:14:00.002+03:30

با سلام
اسمش را بارها شنیده اید
صفتهایی را که به او نسبت داده اند بارها شنیده اید
زندگی نامه اش را بارها مروز کرده اید
رازهای بر لب مانده اش را می دانید
دوستیشان را همه به خاطر دارید
بسته بودن پایش به این نظام استبدادی را می دانید
قربانی کردن مردمان شریف این سرزمین به وسیله او برای حفظ این نظام استبدادی را تا حدودی جسته و گریخته می دانیم
نقشیر که در سرکوب مخالفان داشت را می دانیم
او را مرد شماره یک تمام این سی سال می دانند
امکا او در دورهخ های مختلفی از سوی گروههای علت تمام نابسامانیها قلمداد شده است...از روزی که اصلاحطلبان قدرت را در دست گرفتند و لقبهایی که به او داده اند تا همینک که اردوگاه اصولگرایی سکان مملکت را در اختیار دارد...زمانی که او بر اثر افرادی که همینک در خارج از کشور به نام روشنفکر هویدا هستند اینجا او را تحت فشار قرار داده بودنند و او هم هیچ بیکار نمی نشست...
کسی که رد پایش را در همه جریانات دیده ایم...از قتل روشنفکران و همان قضیه معروق قتلهای زنجیره ای و اعدامهای خاوران و نشست آقای خامنه ای بر کرسی رهبری و حذف گروههای چپ در سالهای اولیه انقلاب و بعد تر از آن به حاشیه رانده مهندس بازرگان و نهضت آزادیها و ملی مذهبیون
او که در پشت پرده تمام جریانات این سی سال اخیر بوده است و همیشه نامش به عنوان مرد او।ل سیاست و تصمیمگیریهای کلان در ذهنها هک شده بود همینک شاهد است گروه افراطیون نسل دوم انقلاب اردوگاه اصولگرایان در صدد حذف او هستند و این پروژه چند سالی است که رقم خورده است...مرد زیرکی که دید اوضاعش نابسامان است خود را به اصلاحطلبان گره زده است و می خواهد تمام کارهای پلیدش را به فراموشی سپارند...
هیچ معلوم نیست او چند مدت دیگر باقی بماند اما پروزه حذفش بسیار قوت داد
حمله های که در بعد از کودتای २२ خرداد و قبلتر از رسانه میلی در مناظره میرحسین موسوی و محمود احمدی نژاد تا سخنرانی اش در تیرماه که مقدمات کلی حذف او را رقم زده است
از تکرار می پرهیزم و این سوال در ذهنم باقی می ماند که او تا چند مدت دیگر در عرصه سیاست ایران خواهد ماند
آیا باز مکرهایش به داد او خواهد رسید؟!!!

برای دوستان سابق شهروند آزاد

2009-12-14T17:02:00.003+03:30

با سلام
یادتان هست آن روزها که می نشستیم و میگفتیم که چه و چه
پول بنزین ماشینها را هم نداشت ستاد مرکزی
پول شارژ موبایلهایتان را هم نداشتید و هر روز و شب همان 50 هزار تومان را به رخ می کشید این پسر امور مالی
راستی حال همه تان که خوب است
هوا آنجه خوب استاینجا که هخر روز باران است و خبرهای خوش برای جنبش آزادی خواهی
انگار که با هر حرکتشان جنبش آزادی خواهی را چندین به جلو می رانند این هم دیگر راهی است برای به خطا گذاشتنشان
هر چند اگر همه اتفاقی بودنند حالا باید دیگر همه چیز حساب شده باشد...
و همه جا همینطور بود و حالا میگویند دلارهای آمریکایی
نه اصلا حرفهایشان ارزش ندارد
از روی مزاح بود بیشتر
می نشستیم و می گفتیم که خط و مرز داریم با همه شان
حالا یه عده آمده اند و می خواهند همه چیز را مصادره کنند
میگفتیم از احمد زیدآبادی و پیشبینیهایش
میگفتیم از تابو شکستنهای شهروند آزاد تو سراسر کشور و حتی نامهای تشکیل دهنده اش
همه اپوزسیون بودنند و چنان هم میکوفتند
میگفتیم آنها رگه های از همان محمود را دارند و ما نیز خط کشی
میگفتیم که دوست داریم به دور دوم روند حتی در خوشبینانه ترین حالت این ما بودیم اما نه
میگفتیم اگر دور اول رود همه چیز را همه کس باخته اند
اما زهی خیال باطل
همه چیز رو رفت و نیست و نابود شد
حتی می خواستیم آنها را بکوبیم
اسم بردن که الان دیگر شده جزء ممنوعیات و من هم نمی آورم و نمی دانم که اصلا شناسانده هستند یا نه
احمد زید آبادی که به حبس و تبعید محکوم شده است
عبدالله موئمنی که به حبس محکوم شده است

آنها هم که هستند هیچ کجا معلوم نیست چه بر سرشان آمده است
دیگران هم که همگی حبسهایشان را می کشند و یا در حال گذرانیدنش
این هم دیگر شده رسمی از زمانه ی ما
اما هیچ وقت اینگونه نخواهد ماند...
...
شواهد و قرائن که اینگونه بر می آید
الان وضعیت هم خوب است اما
همه چیز بر وفق مراد
ما که قصد پیروزی از همان اول نداشتیم
اصلا هم برایمان مهم نبود که قرار است چه اتفاقی بیفتد
برنده ها از پیش انگار معین بودنند و حالا که او نشد و این شد چه بهتر
وضعیت هم که الان دیگر عالی است
راستی اگر چیزی به ذهنتان رسید و همه را دریافتید سلامم را به همه شان برسانید
اندکی صبر
سحر نزدیک است
هر چند به درازای تمام عمرمان باشد
اما میدانیم پیروزی از آن مالست
شتابزده هم عمل نمیکنیم چرا که تجره نشان دهنده است که اصلا نباید اینگونه بود
...

پایتخت روزهای پر التهابی را پشت سر می گذراند!!!

2009-12-13T15:25:00.004+03:30

با سلام
این روزها پایتخت روزهای پر التهابی را می گذراند
بعد از سناریوی طراحی شده از سوی حاکمیت حالا دوباره تمامی گروهها صفبندیهای جدید را انجام داده اند و به قول رانده تاکسی می خواهند مردم را به جان هم بریزند
این روزها پایتخت و دانشگاههای تهران از همیشه شور انگیز تر است
دوباره دمی بر روان مبارزین انداخته اند که انگار غیر قابل کنترل است
تمامی آخوندهای کشور را جمع کرده بودنند و آوردنند بیت
دانشجویان به اعتراض برخاستند به جو به وجود آمده اعتراض کردنند. از سوی عکسهای آقای خامنه ای را پاره کرده بودنند و از سوی دیگر عکسهای آقای خمینی را بر سینه
پارچه های سبز را به اهتزاز در آورده بودنند و به کودتاچیان و عواملشون نیرنگ می فرستانند
حالا دیگر غیر قابل کنترل تر شده است
سراسر شایعا هست این روزها
از آماده باش تمام نیروهای سپاه تا شایعه درگیری مهدی کروبی و محمد خاتمسی و میرحسین موسوی
از ورود بلندبالهای ارتش تا کودتاهلای نظامی
همه چیز بهم ریخته استپمردم همگی بیدار شده اند و هیچ هم باور نمی کنند پاره کردن عکس کار دانشجویان باشد
آنها می گویند هیچ کس با مرده ها کار ندارد اگر هم اشتباه کرده باشد
دوباره شوری در آنها ایجاد شده است
مطمئنا خبرهای زیادی خواهد بود در همین امروز و فردا ها...
و اما استراتژی وحشتناک گروه کودتاچی
آنها ماشینهای آموبلانس را هم به خدمت خود در آورده اند و در کاری وقیحانه نیروهای امنیتی را درون ماشینها جا پذاشته انمد و در خیابنهخای منتهی به دانشگاه پیاده کرده اند
به دیده شاهدان عینی حتی به دانشگاه هم رفته اند و مخفی شده اند
دیگر اینکارشان از همه بدتر و بیش از پیش مورد ازجار مردم قرار خواهند گرفت
معلوم نیست که می خواهند چیکار کنند
...

این دو روی قضیه

2009-12-12T10:52:00.002+03:30

با سلام
آنچه طی این چند روز دوباره سرخط خبرهای دیداری و شنیداری شده است انجام کارهای ساختارگرایانه و از بین بردن قداستها و همچنین بازتاب آن در رسانه میلی شده است.
شائبه های مبنی بر اینکه آتش زدن عکس
آقای خمینی توسط گروههای درونی حاکمیت انجام شده است چرا که آنها می بینند آقای خمینی تبدیل شده است برای بهانه ای که جنبش آزادی خواهی ایران از آن بالا می رود و حالا هم که دکوری به نام میرحسین موسوی وجود دارد و از آن به نانمهای نخست وزیر محبوب اما و یار اما و فرد خدوم و مورد اعتماد اما...یاد میسکنند آنها را وادار کرده است که این تصور را به وجود آورد در توده های مردم که دارند که از نام او سواستفاده می نمایند و بعد هم اینگونه دارند برخورد می کنند و هتک حرمت
و حال اگر دوباره به نتایج این کارها طی این مدت بعد از کودتای 22 خرداد بپردازیم که تمام پروژهایشان به شکست منجر شده است هر چند ابعاد این قضیه بزرگتر است و مشخصا تبعات هم مفید و زیانباری را در پی خواهد داشت
مفید از آن جهت که قدیسه ها هر یک به نوبه خود دارند می افتند و این مسئله خوبی برای جنبشض آزادی خواهی می باشد و خود نیز هربه ای است که می شود امیدوار بود جنگ روانی قوی را ایجاد نماید
هر چقدر نمادهای تابو در این جریانات شکسته شود آنگاه نتایج طولانی مدت مفیدی دارد...شاید در حال حاظر مصلحت گروههای این باشد که بخواهند از این حرکت به نفع جریانهای خود سواستفاده نمایند اما مردم به زوندی خواهند دید که می شود خیلی راحت تر هم به این قضایا پرداخت و مگر چه می شود و چه شده است...
ما خود شاهد هستیم هنوز گروههای مذهبی و سنتی در جامعه وجود دارند که هنوز هم به آن آرمانها اعتقاد راسخ دارند اما مطمئنا اینگونه شکستنهامی تواند خوب باشد...چیزی که همیشه منتظرش بودم
اما ابعد دیگر قضایای مربوط به این پاره کردن عکس آقای خمینی باز میگردد به اینکه عده ای دارند از این قضیه سواستفاده می نمایندذ چرا که در 13 آبان بارها صحنه ای پخش شد که گروههای معترض حاکمیت بنز بزرگ آقای خامنه ای را پاره کرده اند و حالا عده ای برای جبران مافات دست به چنین عملبی زده اند که باز هم می تواند به نفع جنبش باشد چرا که ماهیتن آنها را برای مردم روشن می نماید...حال باید کاری کرد که برنده این جنگ روانی جنبش آزادی خواهی ایران باشد هر چند دوباره هم شاهد بوده ایم که مرتکب خطاییبزرگ شده اند و آن هم منتشر کردن عکسهای مجید توکلی در پوشش رسانه ای که منجر به اعتراضهای بسیار شدید از سوی نهادهای همسو با جنبش آزادی خواهی دانشجویان ایران می باشد...آنها بعد از این واقعه حتی در سطح شهرهایی نیز دست به راهپیمایی های زده اند که خود نشانگر ضعف مدیریتی در رسانه ی میلی باشد...باید تماما از این حرکتهای برداشت به سود جنبش آزاتدی خواهی داشته باشیم...

جنبش آزادیخواهی و آنچه بدان نیازمند است!!!

2009-12-11T18:43:00.002+03:30

با سلام
معلوم نیست که چه در انتظار جامعه امروز ایران باشد هر چند مشخصا با چنین جریانی روند آزادی خواهی در ایران چند دهه به جلو قدم برداشته اسشت و به قولی ره صد ساله را یک شبه پیموده است آنهم بر اثر اشتباهات فاحش حاکمیت استبدای
اما حال که این اشتباه صورت گرفته است جای تامل دارد جنبش آزادی خواهی ایران دچار اشتباه نگردد و یا در دامهای حاکمیت سخیف قرار نگیرد
راهکاری از سوی اندیشمندان خفته در خواب ارائه گردد که همانند دیگر جرقه ها در نطفه خفه نگردد.
جنبش در حال حاظر بی هیچ پشت گرمی و تنها بر اساس نیروی مادینگی و جو.انی است که دارد اینچنین قدم برمیدارد و هنوز به اون پختگی لازم نرسیده است و اگر آنها دوباره بخواهند برنامه ای را طراحی نمایند و به سرانجامش برسانند نه تنها این روند متوقف خواهد شد بلکه جنبش آزادی خواهی ایران چند دهه بهخ عقب برگردانده خواهد شد و دیگر نخواهند گذاشت وضعیت از دستشان خارج گردد چرا که همه قدرت را در دست خود قبضه خواهند کرد و نسل را گونه ای پرورش خواهند که دیگر راهی نمانده باشد
اساس اعتقادات دینی آنها جوری بنا شده است که هر لحظه باید منتظر واکنشهای بود...درسا است که همه انرژی دارند و میگویند خواهیم ایستاد با دستان خالی اما نه اینچنین مطمئنا نخواهد بود
آنچه جنبش آزادی خواهی بدان نیازمند است اندیشیدن است و در تاریخ چند صد ساله این خاک و بوم کندوکاو کردن که اگر دوباره چشم بسته عمل نماییم باز همین آش است و همین کاسه...

آغاز فعالیت دیوار نویسان جنبش آزادی خواهی برای دهه محرم و روز 22 بهمن

2009-12-10T20:13:00.002+03:30

با سلام
اگر بعد از روز اعتراضی شانزده آذر در خیابانهای شهر و هر کوی و برزنی گشتی زده باشید حتما شاهد بوده اید فعالیت دیوارنویسان جنبش آزادی خواهی وارد فاز تازه تری شده است و این بار مردم را برای روزهای محرم و روز سرنوشت ساز 22 بهمن فرا می ذخواهنند که همراه شده است با فرخوانی همگانی که این نشاند دهنده پویایی جنبش آزادی خواهی ایران است و تبدیل شدن به چیزی که دیگر غیر قابل کنترل هست. آنها از هر دری که وارد شوند رفقای جنبش آزادی خواهی دری دیگر را می گشایند و این است رمز موفقیت
جنبشی که هنوز نو پاست و نیاز به پختگی لازم دارد و از این مادینگی نیز خارج گردد. دیگر باید همگانی گردد و همه اعتراضها بر دوش زنان نباشد...هر چند در تمام این 30 سال حاکمیت استبدادی آنها بوده اند که زیر ستم قرار داشته اند اما آنها مادران و ...ماهاست که نیاز هست آنها را همراهی نماییم و پشتشان را خالی ننماییم...
حالا آنها در صف اول هستند و نیاز هست که ما هم به آنها بپیوندیم که اگر نپیوندیم خیانت بزرگی است به جنبش آزادی خواهی ایران
دانشجویانی که از جان مایه گذاشته اند و سر خود را برای آگاهی بخشی به باد داده اند...
مشخصا معلوم نیست چقدر انسانهای شریف بر سر همین دوارنویسیها در تله کودتاچیان گیر افتاده اند هر چند خود به شخصه با مرگ باد و زنده باد مخالفم چرا کهخ شاهد بوده ایم 30 سال پیش هیچ اتفاقی نیفتاده است اما در زمانی که آنها بر تمام سیستم های اطلاع رسانی اشراف دارند هر روز به دنبال راهی نو بود و این چنین می شود مناسبات مذهبی هم به بهانه ای برای حضور جنبش آزادی خواهانه تبدیل گردد تا از آنجا که در طول تمام این سالها صاحبان قدرت و حاکمیت استبدادی از دین علیه مردم سواستفاده نموده اند تا حدو.دی جبران مافات شود هر چند نباید ماهیت جنبش آزادی خواهی اینگونه آلوده گردد.
امیدوارم که جنبش هر چه زودتر راه خود را بیابد و در دام کودتاچیان نیفتد...

هنوز در خواب خامند!!!

2009-12-09T14:30:00.002+03:30

با سلام
حتما در جریان اتفاقات قرار گرفته اید همه
در جریان شایعات
در جریان اینکه تا همین ساعتای بعد از ظهر و شروع شب هنوز فضای امنیتی بر خیابانهای انقلاب حاکم بود
نمیدونم کودتاچیان در چه خوابی فرو رفتهاند و دیگر نمی خواهند بیدار شوند
مامورانی که درون ماشینهایشان در خواب بوده اند و اینقدر به خودشان فشار می آورند
جریان از سوی دیگر داره هدایت میشه و اینان...
نیروهای با شرافتی هم درونشون هست که به درستی وضعیت رو درک کرده اند و هر چند تابان این درک کردن را خواهند داد مطمئنا
همانها که دوست ندارند دستشان آلوده گردد به هیچ زدنی و اشک چشمی را در آوردن
نمیدونم چی باید گفت و از چه کسانی گله مند بود
از خود مردمن جامعه یا آنها که هنوز در خوابند
مردم را چه شود

در میان مردم

2009-12-08T11:50:00.002+03:30

با سلام
دیور روز اعتراض بود
روز کتک خوردن
باتوم
گاز اشک آور
روز درآوردن اشک از چشم
روز دود سیگار
دیور روز مبارزه با
حاکمیت استبداد دینی ایران بود
روز آزادی و رهایی

دیروز اتفاقهای جالبی تو این شهر درندشت افتاد...
روزی که مردم هم آمده بودنند تا صدای اعتراضشان را دوباره به گوش حاکمیت استبداد دینی برسانند.
اما در این میان مردم عقاید متفاوتی داشتند؛ عده ای بسیار، خود را بازیچه میدانستند و استدالالهایشان مبتنی بر حقیقتی انکار ناپذیر بود چرا که تاریخ 30 ساله حاکمیت استبداد دینی به خوبی نمایاینگر این قضیه هست. به قول یکی از همین اهالی مردم از دو سه روز قبل از تجمعات مشخص اعتراضی چوبی به آتش میزنند و سر شب همان روز دور هم جمع می شوند و چای می خورند و به ریشمان می خندند که دیدی چه شد و یه عده مردم رو چگونه بازی دادیم. اونا به همه قضایا بدبین شده اند و تکه کلامشان شده است میرحسین موسوی و مهدی کروبی از خودشان است و این پدر خانواده همه چیز را برایشان مهیا کرده است و اوست که دستور میدهد چه خوب است و چه بعد. اگر هم چیزی هست همان دعوای خانوادگی هست بر اساس اینکه چه کسی درست می گوید و چه کسی غلط!!!
همشان سروته یه کرباس هستند و هیچ!!!
حالا می گفتند باز اینها همه شان دست آلت جوامع بزرگ سرمایه داری است و کار کار انگلیس و حالا هم آمریکا میدانستند و نقطه رهای را باز گردش اطلاعات و همان اینترنت که از دستشان رفته است و دیگر هم نمی توانند کنترلش کنند...چرا که ما نفت داریم و گاز و منافعشان همه به ما بسته است...
عده ای نیز مشخصا بازی را بازی هاشمی رفسنجانی میدانند و همان مثال روباه مکار را می آورنند. از ماجرای رفتن شاهرودی تا باقی قضایا و اولتیماتها و همه کار را زیر سر هاشمی دانستن. هر چند باز اینجا تفاوتی وجود دارد. او را سیاستمدار می دانند و مدیر کاردان هر چند بقای خود او را با بقای سیستم یکی می دانند که اگر او رود سیستم خواهد رفت و او ابقا گردد سیستم سر جایش خواهد بود. این را هم می شود در طول همین 30 سال حاکمیت استبدادی مشادهده گردانید که او چه بلاهایی سر مردم آورده است و دقیقا نمونه های بسیاری هست. از نبودن روزنامه های منتقد تا کشتار روشنفکران و قضیه قتلهای زنجیره ای و ...همه آنها که دستی در آتش داشته اند و حالا از اون التهابات گذشته اند می گویند هاشمی رفسنجانی نفوذی بسیار دارد و اوست که بازیها را در می آورد.
از جایی میبینیم خود شخص اول مملکت رو بازیچه میداند و می گوید فرمان از او نمی برند و در جای دیگر میبینیم که عقیده دارند نظام بازیچه ی هامشی رفسنجانی است و اوست که بازها را در آورده است برای حفظ خود و این نظام خودکامه...
بگذریم
آنچه مشخص است نقطه اشتراک مردم که همان اعتراض به روند موجود است و می خواهند که دیگر این وضعیت نباشد. آنها در پی تغییر وضعیت موجود هستند و از تلاش خود هم هیچ دست بر نمیدارند که اگر برمیداشتند دیروز شاهد اعتراضات دوباره نبوده ایم.
اما اتفاقات خیلی وقیحانه ای افتاد:
با باتوم به جان هر عابر پیاده ای می افتادنند
عده ای سرباز کم سن و سال در حدود 17 تا 18 ساله که همه آنها را بسیجی در پوشش لباس سرباز می دانستند آنچنان به جان مکردم افتادنند که نگو و نپرس از یک طرف به عقده ای بودن و روانی بودنشان باید می خندیدی و از یک طرف به آلت دست بودنشان و از طرف دیگر شاهد کتک خوردن عده ای بود که این وسط تنها جرمشان راه رفتن در این پیاده روها بودنند.
عده ای نیز شعار سر میدانند.
شعار همان که به هیچ کس بر نمی خورد...
با بنرهای از مثلا یادمان روز غدیر می خوستند چشمان عابران پیاده و مسافران خودروهای شخصی و سواری و اتوبسهای خط واحد و تندروها را بگیرند که دیگر این مسخره ترین شکل ممکن است. همان درب ورودی دانشکده فنی را می گویم. اقدامی واقعا وقیحانه که دیگر نمونه اش را هیچ کجا به یاد نمی آوریم.
از رده خارج کردن کارتهای خبرنگاران خارجی برای عدم ورود به محوطه مرکز شهر از جمله خیابانهای منتهی به انقلاب تهران و اطراف محوطه دانشگاه تهران
عدهای از همینها که از دایره امنیتی بالای برخوردار بودنند با در دست داشتن بنرها و عکسهای بزرگ از در دست داشتن آقایشان شعارهای بر علیه معترضان سر میدادنند و حالامشخص نیست چرا حق عده ی کثیر معترضان را ندادیه گرفته اند و با این کارهایشان مردم و خود دانشجویان را تحریک می نمایند
عده ای لباس شخصی و بسیجی در میان مردم همه ی کسانی که دارای بدن ورزیده بوده اند و از سیمایی متفاوت تار می کردنند و به خیابانها حاشیه ای اطراف دانشگاه می بردنند و سوار ماشینش می کردنند و می بردنشان حالا به کجا معلوم نیست و اگر هم مقاومت میکردی با باتوم و چماق به جانت می افتادنند دیگر کارت با چند نفر بود و حالا در این شلوغی البته احتمال آزاد شدنت بود چرا که هنوز عده ای آدم با شرافت در میان نیروی انتظامی بود...حالا دیگر سهم خانمها بیشتر بود...هر چند عده ای از همین نیروهای انتظامی شدیدا با نیروهای لباس شخصی و بسیجیان برخورد می کردنند
تا حوالی ظهر جو آرام بود اما با ورد بسیجیان و لباس شخصیها به یکبار جو ملتهب شد که اینذ به تحریک شدن بیشتر مردم می انجامید حالا نمی دانم را دائما همین نمیدانمکاریها را تکرار می کنند سوال بی پاسخی است که میبینیم همه با تجربه ها را یا اخرتاج کرده اند و بازنشستتگی اجباری و یا خود رفته اند و بازنشستگی اختیاری و کلا رفتن را بر ماندن در این ویرانکده ها تریج داده اند...
و کاراز را عده ای که دیگر مشخص است از چه قماشی هستند در دست گرفته اند...

به پاس 56 سال مبارزات آزادیخواهانه جنبش دانشجویی

2009-12-05T14:39:00.003+03:30

با سلام

هرچند سابقه مبارزات دانشجویی ایران به اواخر دوره سلطنت رضاخان برمی‌گردد و پس از سقوط پهلوی اول و باز شدن فضای سیاسی كشور گسترش یافت ولی حادثه تاریخی 16 آذر 1332 و شهادت مظلومانه دانشجویان عزیز دانشگاه تهران شریعت رضوی، بزرگ‌نیا و قندچی نقطه عطفی نه فقط در روند جنبش دانشجویی بلكه در سیر مبارزات ضد استبدادی و ضد استعماری ملت ایران به شمار می رود. علاوه بر این وجود جنبش توانمند و آگاهانه دانشجویی و پیوند آن با استادان متعهد و انقلابی عامل موثری در حفظ اقتدار و استقلال دانشگاه و تاثیر گذاری آن بر تحولات سیاسی كشور و آزادی خواهی بود. پس از پیروزی انقلاب و در اوائل دوره اول وزارت ، ایجاد پیوند بین این پتانسیل عظیم دانشجویی و سیاست های رسمی و فضای سیاسی_ اجتماعی ، موجب گردید تا با پیگیری در شورای عالی انقلاب فرهنگی، 16 آذر به عنوان روز دانشجو در تقویم مناسبت های مهم جمهوری اسلامی وارد شود.
شهروند امروز_مصاحبه محمد قوچانی و رضا خجسته رحیمی با مصطفی معین در تاریخ 11 آذر 1386

و اما آنچه مرا وادار به این نوشتار کرده است مبارزاتی است که هیچ وقت مسکوت نمانده است و در هر دوره ای با توجه به مقتضیات زمانی خود ادمه داشته است. دانشجویان،این قشر بیدار جامعه ی استبداد زده ایران همیشه در تلاش بوده است آگاهی بخشی در جامعه را به نقطه ی اعلای خود برساند که ما خود شاهد بوده ایم همیشه نیروهای استبداد ی در مقابل آنها ایستاده اند و تماما سعی داشته اند آنها را خفه نمایند که هیچ وقت هم موفق نبوده اند. حتی آن زمان که در صدد بودنند امتیازاتی را به آنها بدهند و وارد کارزار مدیریتی و مسئولیتهای کلانشان نمایند. نه جنبش واقعی دانشجویی ایران همیشه سعی داشته است خط مشی مستقلی داشته باشد. حتما واقعه کوی دانشگاه مورخ 18 تیر 78 را یادتان هست...حتما تلاشهای داشنجویی در همین دهه 8 را یادتان هست...حتما شانزده آذر سرخ را یادتان هست...حتما یادتان هست از روز بعد از کودتای 22 خرداد 1388 این دانشجویان بوده اند که در صف اول ایستاده بوده اند و هنوز که هنوز است ایتاده اند و آنچه را که ما شادهد بوده ایم کشته شدگان حوادث اخیر چه در بازداشتگاهها و چه در مناسبتهای اعتراضی دانشجویان بوده اند...و حالا دیگر همه چیز فرق می کند
چرا که رئیس دولت کودتایی همیشه و همیشه دارد دروغ میکند
حاکمیت استبدادی دارد چوب لای چرخ جنبش دانشجویی میگذاردهر روز دانشجویی به جرم اعتراض و سکوت نکردن به زندان می افتد
هر روز خبر می رسد دانشجویانی از خوابگاهها اخراج شده اند
هر روز خبری میرسد مبنی بر اینکه داشنجویان در بند زیر شدیدترین شکنجه ها قرار دارند
وضعیت مسئولان وزارت علوم که مشخص است
وضعیت روسای دانشگاه که مشخصس است
همه چیز درهم برهم است و این داشنجویان جنبش آزادی خواهی ایران است که احساس مسئولیت می نماید و سکوت را هم هیچ ترجیح نمی دهد
مطمئنا روز دوشنبه 16 آذر 1388متفاوت ترین روز جنبش دانشجویی ایران خواهد بود
دیگر نباید اشتباهاتی از دست 13 آبان 1358 به وقع بپیوندد
...

پنجشنبه،جمعه،شنبه،یکشنبه و دوشنبه 16آذر

2009-12-01T09:11:00.003+03:30

با سلام
حتما در جریان تعطیلی روز شنبه 14 آذر برای دانشجویان و دانش آموزان قرار گرفته اید و نیز میدانید دوشنبه 16 آذر روز دانشجو می باشد.
مطمئنا در روزهای آتی از این روز خواهم نوشت اما آنچه جالب است چرایی این سوال است که چگونه طبق تقویمی بی اساس این دو روز به همراه روزهای قبلش تعطیل می گردد.
البته این ابهامات زیادی را به وجود می آورد؛چرا که هیچ معلوم نیست نقشه حاکمیت چه باشد اما آنچه مسلم است تدابیر شدید امنیتی را در درون دانشگاهها به کار خواهند بست چرا که این فرصت را دارند وحتی شاید در جاهی مهم تجمعات اعتراض آمیز دانشجویی بخواهند از تدافنهایی برای کنترل استفاده نمایند آنگونه که مثلا در جنگهای خیابانی انجام می دهند چرا که محوطه ای همانند دانشگاههای تهران یا صنعتی امیر کبیر یا دیگر دانشگاههای بزرگ که به همین راحتیها قابل کنترل نیست!!! این را جنبش آزادی خواهی دانشجویان ایران باید در نظر داشته باشند که خطر در کمین آنهاست و احتیلاطهای لازم را به عمل آورند. مطمئنا دولت کودتا اینچنین ساده نخواهد گذشت چرا که می داند نقطه ای حساس است.
هر چند باید در شهری همانند تهران اعتراضات تنها محدود به دانشگاهها نگردد و مردم هم به دفاع از آنها برخیزند چرا که این اعتراض تنها متعلق به قشر دانشجو نیست بلکه اعلام اعتراض به سیاستهای کلی در برنامه های آموزشی می باشد!!!
در این مورد باز هم خواهم نوشت!!!

دوستان قسم خورده و دشمنان امروز!!!

2009-11-30T14:37:00.002+03:30

با سلام
حتما در جریان قرار گرفته اید دوستان قسم خورده دیروز ایران پای قطع نامه شورای امنیت را امضاء کرده اند که همینک تبدیل شوند به دشمنان امروز
معلوم بود که آنها وضعیت خود در جهان را به خاطر ایران سراسر فتنه انگیز عوض نخواهند کرد
آخر ایران برای آنها چه تحفه ای است که بخواهند با منافع جهانیشان در تضاد قرار گیرند. خواهی نخواهی این دو کشور دوست قسم خورده دیروز دارای عقل و شعور هستند که نخواهند از حاکمیت کشوری همانند ایران حمایت کنند که در داخل به دوستان نزدیک خود هم رح نمی کنند و آنها را پای تیغه ی اعدام می برند مگر آنها که همیشه سر یه کاسه بوده اند و مدارکی از هر دو گروه موجود است.
هر چقدر می گفتند این روباه صفتان اعتماد را هیچ پاسخ نیست مگر می پذیرفتند.
این هم شاهکار ماجراجویی این دولت کودتا
نمی دانم از قدامین سو به قضیه بنگرم اما هر چه فکر میکنم عمو محود و عمو رحیم از خودمان هست البته در مزاح اما به راستی آنها چه در سر دارند نمی دانم
تمام راههای را که می روند مطمئنا به سقوط هر چه مزدیکتر حاکمنیت استبدای ایران خواهد انجامید و آنها هم هیچ مجاب نمی شوند. حتی با استعفای علمای بزرگ به قولا دینی
واقعا چگونه است و چه می گذرد و پشت پرده سیاست ...
به شایعات هم نمی شود اعتمادکرد
به تکذیبیه ها هم نمی شود اتعتماد کرد چرا که همش تایید خورده اند
حالا بیایند و جمعش کنند
راستی صدای شریعتمداری در آمده است...آیا او دوباره نعره خواهد زد...احمد خاتمی دوباره ابده خواهد کشید...
اینها که گفتند ما نمی پذریم اما این همه باج که به روسیه و چین داده اند را چه میگویند
آنها خام هستند یا به خواب زمستانی عمیق فرو رفته اند و یا در شوک قرار دارند و یا به مرگ تدریجی دچار شده اند و ...

نماز شنبه!!!

2009-11-29T10:27:00.002+03:30

با سلام
دیروز را که حتما در جریانش هستید
به قول خودشون عیدشون بود
عید قربان و بره کشون و میش کشون و شتر کشون و بز کشون...همه چی کشون و شاید یه چند سال دیگه بشه همون آدم کشون
واسه کی...میگن واسه خدامون...آخه خداتون که آفریدتون چه نیازی به قربانی داشت...
خوب بگذریم...دیروز که کل فعالیتها تعطیل بود و مثلی شد میون مردم این نماز شنبه...یه عده عید بود واسشون و کت و شلوار و بزن و برقص و آزادی و ئتعطیلی و یه عده همه که اعصاب خردی...
آخه یکی نیست بگه اونا نماز شنبه شون رو می خوندن عده ی دیگه چرا ساعت به ساعت معطل میشدن واسه اینکه یه ایستگاه رو برن یا اینکه ساعتهای زیادی تو صف بمونن و به کارشون و شرکتشون و ...نرسن..
اینقده این اتوبسهای خط واحد وایستاده بودن...اینقده این بی آر تی ها وایستاده بودن اما مگه مسافر جابه جا می کردن...یه ساعت ساعت میموندن پشت سر هم و یه قطار طویل ایجاد میکردن بعد یکی می اومد و با سرعت بعد این همه مدت می گذشت یکی دیگه پشت سرش می اومد و ایستگاه که شبیه به ایستگاه مترو شده بود(از مردم پر بود و اصلا جای وایستادن نبود) حالا این وسط پیرمردان و پیرزنان هم که وضعیتشون مشخصه...
آخه یکی نیست تو این مملکت بی صاحب پیدا شه و حق این مردم رو بهشون بیده
این همه منت روشون میذارن بعد این رفتارا رو باهاشون دارن اونوقت توقع دارن که بله...

آنها خودشان مردم را به خشم وامي دارند!!!

2009-11-28T20:42:00.003+03:30

با سلام
در اين چند مدته اونچه بيش از همه برايم آشكار شده است اععمالي است كه مي خواهند با آن مردم را به خشم وادارند و بعد بگويند كه عده اي ريختند و اغتشاش كردنند و از اين مزخرفات كه اصلا پذيرفتني نيست چرا كه مشخصشده است چه كساني در اين امر دخيل بوده اند به اموال مردم ضرر رسانيده اند
خوب بگذريم
مردم در هر جايي آنقدر معطل و اسير خودشون مي كنند
آنقدر آنها را درگير اتفاقات جزئي مي كنند
مثلا همين تاخيرهاي تمام نشدني مترو...
خطوط بي آر تي تو سطح شهر...
بي نظميهاي خطوط حمل و نقل سراسري كشور
رسانه ي ميلي و بي توجهي به خواسته هاي مردم...
بي توجهي به خواسته هاي دانشجويان و برخوردهاي نامتعارف...
برخوردهاي دوگانه در سياست خارجي كه منجر به ميلياردها ضرر ميشه...
پروژه هاي تمام نشده كه هزينه هاي زيادي صرف اون شده و الان نيمه تمومه رها ميشه...
تعطيلي كارخانه هاي زيادي كه منجر به بيكاري ميشه...
هزينه هايير كه هر روز دارن افزايش ميدن و ....
خيلي چيزهاي ديگه....
كه فهرست بلند بالاي ميشه از اون تهيه كرد...
مسائلي كه مردم دوستاشن دارند و آنها تا مي توانند خودشان را در آن دخالت مي دهند...
تو رفتارهاي فرزندانشون...
تو مسائل خصوصيشون...
تو زندگي و روابط شخصيشون...
از هر طرف باز ضربه به مردئم هست
اگه چيزي بگن و اعتراضي كنن اونجوري برخورد مي كنن
اگه چيزي نگن كه اينجوري دارن هر بلايي دوست دارند سرشون ميارن و مردم هم بايد تسليم خواسته هايشان باشند و هيچ كس صدايش در نيايد و اونها هي به منافع روز افزون خودشن دست يابند...
...
نمي دونم آدم واقعا حيرون مي مونه از اين رفتارهاشون
هر چند اين دوگانگي عجيبي رو داره
از زيه طرف بار رواني مردم كه ما قدرت داريم و مي خوان مردم در برابر خواسته هاشون تسليم شن
و از طرف ديگه شايد دارن اشتباه مي كنن و كار از دستشون رفته و ديگه اون تسلط رو ندارن
هر دو گزينه مي تونه درست باشه اما بايد منتظر ماند و ديد واكنش مردم چگونه خواهد بود
روزرهاي اعتراض آميزي كه در پيش هست و تقابل مردم و حاكميت رو بايد اونجا مشخصا ديد!!!

مردم شماها را نمی خواهند!!!

2009-11-27T18:38:00.003+03:30

با سلام
تو کوچه و بازار و خیابون و تاکسی و مترو و خط واحد و ...که میرم همه جا می شنوم به این حاکمیت معترض هستند. هر وقت نیروی انتظامی برخوردی را چه قانونی و چه از روی غرض انجام می دهد با واکنش تند مردم مواجه می گردد و تکه کلام مردم شده است اگر راست می گویید بروید و اون کانتینر طلا را بیاورید...اگر راست می گویید چرا دم از اسرائیل ستیزی میزنید در حالی که برخورد خودتان وحشیگونه تر است...اگر راست می گویید اینهمه به کشورهای عرب پول نمی دهید و به مردم گرسنه خودتان میرسیدید ...می گویند اگر راست می گویید فتنه انگیزی نمی کنید تا دست به دامان روسیه و چین و ونزوئلا ...شوید و اینقده باج به آنها بدهید...اگر راست می گویید و از ارزشهای انقلابیتون دم می زنید چرا هی نامه می فرستید و غلط کردم برای آمریکا می گویید...اگر راست می گویید دلارهای خرج شده در جزایر سلیمان و تعطیلیهای بیمارستانهایتان در یمن چیست...و...
نه دیگر همه مردم به جز جیره خواران و عقده ای ها و روانیهایش از شما روی گردانیده اند و خشمشان به فزون آمده است و دارند می خروشند...
هر کدام از نیروهایتان آنقدر افتضاح به بار آورده اند که روبه روی خودشان و با تمام نیروهای امنیتی دور و بر خودش هو می کنندش و آنقدر بر او می تازند و افتضاحها بر سرش می آورند که نگو و نپرس...
دیگر باید آخر خط را برای خود متصور شوید چرا که اینقدر گند بالا آورده اید که هیچ گونه و با هیچ چیزی پاک نمی گردد!!!
نه دیگر شما نمی توانید زخمهای مردم را التیام بخشید چرا که یکی دو روزه نیست و بحث این سی سال حاکمیت کثیف شماست!!!

من و این عید قربان

2009-11-26T19:41:00.002+03:30

با سلام
حتما دیده اید از هر در و دیواری پارچه ای را نصب کرده اند به مناسبت روز مثلا عید قربان...هزینه های سرسام اوری که باعث می شود چشم تو هم چشمی انجام گیرد و آنچنان پول مفت خرچ شود که هیچ هم معلوم نشود که چه...
ادارات دولتی که جای خود را دارند...
دانشگاهها که باز جای خود را دارند...
خیابانهای سطح شهر که جای خود را دارند...
همه و همه دست به هم داده اند اینچنین هزینه ای سرسام اور را روی دوش مردم جامعه بگذارند
با خرافات بگویند که بله چنین است و چنان
آنقدر مردم این و آن را می بینند که توی این قحطی پول دنبال چیزی هستند برای قربانی...
اینقده هم این رسانه ی میلی تبلیغ میکنته که نگو و نبین...
حالا چرا این حیوونای بیزبون و بی گناه رو می خوان قربانی کنن
اصلا کی گفته این چنین چیزی وجود داره که اینقده هزینه سنگینی رو مردم به خاطر این خرافات بپردازن که بعدش چی بشه
نمی دونم...خودم هم از این اتفاقات اصلا شوکه میشه...
مثلا این هم شد حرفی...
قربانی اصلا چه مفهومی داره آخه؟!!!
اگه چیزی می خواست...اگه منتی می خواست ...اگه قرار بود مردمش تو زحمت بیفتن...اگر قرار بود...
نمیدونم...
فقط این وسط معلوم هست یه عده ای دارند پول می خورند
سر مردم رو چند قرنه کلاه می ذارند و الان که دیگه تو اوجشه...
واقعا قباحت هم حدی د اره!!!

دوباره پرونده ها شون رو شد؛بگذارید گندهایشان بالا بیاید و سرازیر گردد!!!

2009-11-25T10:21:00.004+03:30

با سلام
نمی دونم در جریان حوادث اخیر سیاسی و اجتماعی قرار گرفته اید یا خیر؛ اما آنچه مشخص است نوید خوبی است برای فردای جنبش آزادی خواهی ایران
چرا که می بینیم دوباره همه به هم ریخته اند و فرصتی مناسب را ایجاد کرده اند و مردم از...اطلاعاتی بیشتر کسب کرده اند.
مطمئنا این روند به همین آسانی متوقف نمی شود چرا که همه عناصر حاکمیت دخیل در این جریان شده اند.
اگر نگاهی داشته باشیم خواهیم دید:
هاشمی رفسنجانی و خاندانش
عمو رحیم خودمون که در مجامعغه به اسفندیار مشایی معروف شده است
عمو محمود که راستی راستی در راستایب اهداف جنبش آزادی خواهی حرکت می کند و هر مهره ای را می خواهد جابه جا نماید کلی نفع می رساند
خانواده ی ...لاریجانی که همه شون دیگه درگیر ماجرا هستند
غلومعلی یا همون عمو غلام یا به قولی حداد عادل که همینک دارد خوب سنگ به قبرشان می کوبد
زاکانی که دیگر هیچ...واقعا کمک بزرگی کرده است چرا که او دوباره پرونده ها رو کرده است
عمو صفارهرندی که عجب دارد خوب می رود
از رسایی که هیچ
راستی مرتضوی که به خوبی کارش را انجام داده است
فیروز آبادی و احمدی مقدم که اصلا کم نگذاشته است
من که میگم اینا همشون پدر کشتگی دارند با این نظام به قولا مقدس
راستی عسگراولادی که هیچ
تا دیروز کروبی و میرحسین و خاتمی رو از عناصر نظام میدید هر چند که به غیر از...هیچ کدوم تحفه ای بیش نیستند و در تمام جنایتها ی این 30 ساله حاکمیت...دست داشته اند اما همینک اعلام کرده است که اینان همانند بنی صدر و منتظری از نظام خارج شده اند
این نظر لاریجانی رئیس قوه مثلا قانون گذار هم جالب بود که گفتش بابا این ملیمذهبیها و دیگر مناعدین همه گمراه بوده اند...نمی دونم باید چی بگم...اینا رو باید یه دوره خوب تاریخ شناسی حوادث براشون بذاریم که دیگه اصلا از این حرفها نزنند. آخه مردیکه خودت که میگی تو حوادث بودی و دیدی که بار بر همین ملی مذهبیها و نهضت آزادیها و مجاهدین بوده اند و حالا چه شده است...هر چند اون نسل همه اشتباه کرده بوده اند و اون همه تلاش و مجاهدت را بر آب ریخته اند و حالا دوباره این نسل باید تاوان اشتباهات آنها را پس بدهد و اینقدر هزینه بپردازد...
دور عمامه سری جمع شده بودنند که هیچ هم عقل نداشت و بازیچه ای بیش نبود...تا آنوقت که در پاریس بود دانشجویان و مطلعان و آگاهون سیاسی برایش تصمیم می گرفتند چه بگوید و بیانیه هایی علیرغم کارشکنیهای خائنین بیرون می دادنند و وقتی که آمد تحت تاثیر آدمهای خطرناک فاشیستی قرار گرفت که فقط می خواستند سوءاستفاده کنند از اعتماد مردم و به خواسته های پلیدشان برسند و قدرت را در دست بگیرند و عقده های روانیشان را آزاد گردانند...آنها خواهی نخواهی...بودنند و توده مردم هم که آگاهی نداشتند و حتی همین مبارزین می گفتند عکسش در ماه است...واقعا که...توده مردم همیشه جلوی جنبشهای آزادی بخشی در این را گرفته است و ما هنوز هم که هنوز است دست روی دست گذاشته ایم...می بینیم اکثر همین توده ها هستند که دست به معترضین بر میدارند و عقده هایشان را خالی می کنند و جیره ای که میگیرند درست برایشان مصرف می کنند...وای چه بگویم که دلم زخم است و رنج می کشم و درد...هیچ هم مسکن ندارد...
خوب است...بگذارید روند ادامه داشته باشد
آخه نمی دونم چرا هنوز پای این عمامه سر روباه صفت را باز می کنند در مجامع جنبش آزادی خواهی و حرفش دهن به دهن می پیچد...ولش کنید دیگر بگذارید گندهایشان بالا بیاید برای مردم
...بابا ول کنید او را...

پیشنهادی برای فروریختن ترس رفقای جنبش آزادی خواهی ایران

2009-11-24T09:45:00.003+03:30

با سلام
حتما تا الان کلیپهای از تجمعات اعتراض آمیز مردم را دیده اید. آنجایی که می بینیم با جان در کف گذاشتن به مقابل نیروهای امنیتی می روند و بی هیچ واهمه ای از رفقای خود دفاع می نمایند. آنجایی که می بینیم در دل آنها فرو می روند و از حق خود می گویند هر چند آنها جیره خوار هستند و نمی خواهند جیبهایشان از سوی حاکمیت پلید خالی گردد.
می بینیم چگونه دختران جوان با شجاعت تمام در مقابل نیروهای امنیتی و جیره خواران و چماق به دستان می ایستند و خواهان حقوق از دست رفته شان هستند.
پسرانی که زیر شدیدترین فشارها قرار دارند و می خواهند دیگر آزاد گردنند از تمام قید و بندها...
نمی خواهند یک مشت دروغگو بر آنها حاکم باشد و جوانیشان را با استدلالهای بی پایه و اساس که اصلا با منطق و عقل جور در نمی آید تباه گردد!!!
می بینیم با فریاد ها و خروششان نشان می دهند دیگر نمی خواهند بازیچه باشند و عده ای بی سواد که عقل خود را دست رمالها گذاشته اند همه چیز را در دست بگیرد و هر روز کشورشان، ایران را از روز قبل بی آبروتر گرداند.
در همین کلیپها می بینیم چگونه شیرزنان شصت و هفتاد ساله حتی به بالا در مقابل تعداد زیاد نیروهای امنیتی قرار می گیرند
میبینیم چگونه پسری با هیکلی نحیف در مقابلشان سنگ می اندازد و آنچنان بار روانی بر دوششان می گذارد
می بینیم این رسانه میلی که همه روزه دارد دم از اسرائیل ستیزی و استبداد می زند حالا در دالان سیاه گیر کرده است و می بیند عزیزان مام وطن چگونه به همان شیوه ها روی آورده اند و با دست خالی و سنگ جلوی روی این دژخیمان زمان ایستاده اند
این است همان راه رهای و آزادی که سالها شعارش را داده اند
مقاومت!!!
و هر روز خبری می شنویم بر استعفای گروهی از این رسانه ی میلی...
می شود الان با دیدن تصاویر اعتراض آمیز بعد از کودتای 22 خرداد خود را برای تجمعات اعتراض آمیز دیدگر آماده کرد.
بی هیچ واهمه ای....
حتی دیگر کهریزکها هم از یادمان می رود...حتی دیگر سلولهای انفرادی از یادمان می رود...حتی گورهای خود خواسته برایمان از یادمان می رود...
حتی شوکهای روانی هم از یادمان می رود چرا که می دانیم اگر ما برویم هستند دیگرانی که این راه جنبش آزادی خواهی را ادمه بدهند و هیچ هم از حرکت باز نایستند
ما بسیاریم و همه مان تا آخر هم ایستاده ایم
ما بسیاریم و خواهان احیای حقوق از دست رفته مردمان هستیم
ما بسیاریم و می خواهیم بساط این دیدن مداران دروغ را برچینیم و این کلاه سی سال گذشته را برداریم
ما هستیم و بسیاریم و می خواهیم روند آزادی بخشی در مقابل استبداد و تحجر 200 ساله بایستیم هر چند قبلترها هم بوده است اما با ما کشورهای دمکرات شروع کرده ایم و هر بار با اشتباهات خود جا زده ایم و سالها به عقب گردانیده شویم
بیایم و دیگر اشتباه نکنیم
می شود با دیدن چندین باره تمام تهدیدها و کهریزکها و زندانهای روحی و همه و همه را از یاد برد...
آری می شود اگر ما خواهان آن باشیم...

این روزها...

2009-11-23T20:09:00.002+03:30

با سلام

این روزها...
این روزها چقدر سخت می گذرد
این روزها چقدر همه چیز خشکیده است
این روزها چقدر همه چیز بوی کثافت می دهد
این روزها همه چیز انگار گندیده است...دیگر انتظار ی نیست
امیدی نیست...
روزنه ای برای فردایی روشن نیست
این روزها از بس که سخت می گذرد همه مان دچار نوعی وهم گویی شده ایم
این روزها به اندازه تمام سالهایی می گذرد که بشر در نادانی مطلق به سر می برد
این روزها...

از مترو تا کیوسیک تلفن

2009-11-22T12:12:00.003+03:30

با سلام
می دونی،این روزای جامعه ی ما پر از تمام کارای است که فقط ما واسشون توجیه و بهونه می آریم.
حکایت اول:
دو پسر کنار هم نشسته اند.یکیشون با عینکی بر چشم و پوست صورتش سفید و دیگری هم با صورتی سبز اما لباسی مندرس بر تن.
تقریبا 14 تا 15 ساله
دو تای دیگه رو پا ایستاده اند و تقریبا 20 ساله.
به اون پسره که لباس مندرس پوشیده می گه خونه خالی داریم. روی قیمت بحث می کنن و آخر سر هم به توافق میرسن که رفیقشو ببرن. حالا نمی دونم اون دلال بودش...لابد این دلال بودن هم شغلیه دیگه!!!
حالا از مترو می ریم بیرون،طرفای همت کار داریم و موقع برگشتن وای میستم طرفای کیوسک تلفن زنگ بزنم.
یه خانمه با 25 تا 26 ساله
چند ماشین واسش می ایستن...اما رو قیمت توافق نمی کنن. چند تای ماشین لوکس هم میونشون دیده میشه...پیرمردای وای می ایستن از تو ماشین باهاش صحبت می کنن اما سوار نمی شه...این وسط یه پرایده وای میسته و سوارش می کنه و می برش...
حالا بعدش میبینی اینقده از این خبرها هست تو روزنامه ها و خبرگزاریها...خوب این هم واقعیت جامعه ی امروز ماست.
نمیشه منکر این وضعیت شد...این هم شده شغلی واسه یه عده...حالا چه بخوایم و چه نخوایم...

کروبی و میرحسین واسه جنبش آزادی خواهی ایران بهانه ای بیش نیستند!!!

2009-11-21T18:24:00.003+03:30

با سلام
حتما از جریانات قبل از بهم 57 مطلع هستید
زمانی که تمام گروهها رفتند زیر لوای پرچم روحانی ای که به ساده بودن و بی عقلی شهره عام و خاص بود. حتی بهشتی رو که می گفتن از لحاظ علم هم در سطح بالای بود و تا حدودی صعه ی صدر داشت در گزارشات محرمانه که بعدها منتشر شده است به این نکات اشاره داشته اند.
اگر درس تجربه ابوالحسن بنی صدر رو هم مطالعه کردید باز هم به این نکات رسیده بودید. و حتی از دل صحبتهای آقای طالقانی که گروهی در ایران او را به عنوان رهبر خود انتخاب کرده بودند و حتی لیستش هم موجود هست. خود شخص مهندس بازرگان نیز چنین
اما چرا آنها که فرهیخته بوده اند و می دانستند چه خبر است و تا حدودی نیز مطلع بودنند از اوضاع و احوال بافت ایران تسلیم این روحانی ساده شده اند؟!!!
و بر اساس همین سادگی او که حرفهایش بعد از پاریس آمدن به یکباره تغییر کرد و اطرافیانش که همه تشنه قدرت بودنند او را محاصره کردنند و توانستند از او سوءاستفاده و این وسط هم واکنش خاص ما نمی دیدیم. آنها از خشونت در فرار بودنند و آنها هر کار که می خواستند انجام می دادنند و تا توانستند در توده ها نفوذ کرده اند.
اما آنچه مرا بیش از پیش متعجب کرده است این بوده که در میام مبارزین باب شده بود عکس خمینی در ماه است که دیگر این واقعا مسخره است...
حال بگذریم...
خواستم بگویم مردم امروز ایران دیگر مثل قبل بهمن 57 دچار بی اطلاعی نیستند و به آن حد از خودآگاهی سباسی رسیده اند که بدانند چه خوب است و چه بد
حالا دیگر مردم همه چهره های موجود در سیستم را می شناسند و به درستی می دانند سابقه هایشان را
می دانند چه کسانی در تمام این سال حکومت سیاه و ننگین آنها را به بازی گرفته اند
می دانند آنها که می دانستند و بروز نداده اند نقطه ی الول حمله آنها هستند. آنها از این گروه منفورتر هستند چرا که می دانستند چه خبر است و چه می گذرد و سر تمام سفره ها با هم نشستهع بو.دنند و از پول مردم می خوردنند و ادعای با مردم بودن می کردنند
نه
حالا دیگر میرحسن موسوی تنها بهانه ای است چون گذشته اش معلوم است.
چون این بیست سال سکوتش معلوم است. هر چه هم او خود را به مظلوم گرایی بزند مردم می دانند که او از همه جریانات باخبر بوده است و حالا آمده است...خود و شخص علی خامنه ای جنگی خانوادگی دارند و الان هم دیگر مشخص است جنگ بر سر چیست و این وسط مردم را چگونه له کرده اند. شخص علی خامنه ای به میرحسین موسوی می گوید تا من زنده ام تو رئیس جمهور نمی شوی
و به نظر شما این از کجا آب می خورد به جز کینه ای دیرینه و خانوادگی
تازه کروبی شخصیتی موجه تر دارد چرا که او چند سالی است راهش را جدا کرده است. او هم خورده است و تا توانسته است هم خورده است. شاید بلد بوده باشد اما او هم آمده است. افشا می کند و همه سندها را برملا. او مرد خستگی ناپذیر است و توانسته است...اگر نگاهی به اطرافیناش هم بندازیم هم زخم خورده این 30 سال حاکمیت کثیف هستند. کسانی که سالهای زیادی را از همان آغاز در بند و شکنجه بوده اند.آنها که همینک هم در بند هستند از یاران او بوده اند. تمام عقلگرایان سشیاسی از او حمایت کرده اند واین تفاوت او میرحسین کروبی را می رساند.
مردم به خاطر سوءاستفاده از نام خمینی به دور میرحسین موسوی جمع شده اند چرا که هنوز هم می شود از نام خمینی استفاده کرد. آنها او را یار امام و نخست وزیر محبوب امام و دوست سید حسن و رئیس فرهنگستان و عضویت در شغلهای غیر دولتی و اگر هم دولتی تنها به عنوان اسم می شناسند و هیچ
او می دانسته است و هیچ هم دم بر نیاورده است.
مطمئنا میرحسبن و کروبی واسه جنبش آزادی خواهی ایران بهانه ای بیش نیستند. این مردم می خواهند به حقوق از دست رفته ی خود برسند. می خواهند حقوقشان احیا شود. می خوهند تمام آنچه را که در تمام این سالها بر آنها حرام کرزده بوده اند و در انحصار خود باز یابند
آنها می خو.اهند روباهای مکار را به دام بیندازند
آنها می خواهند آدمهای گرگ صفت را محاکمه نمایند!!!!

ای بابا؛دل خوش سیری چند؟!!!

2009-11-18T15:54:00.002+03:30

با سلام
هی؛
ای بابا؛مگه این روزا میشه آدم یه برنامه درست و حسابی داشته باشه
ما که هممون ذاتا به عدم برنامه ریزی درست مشهور هستیم حالا که سوای همه چیز اصلا نمیشه
اینجوری عادتمون دادن و حالا این عادته چه جوری رفع و رو بشه تقریبا یه خیال خامه
حالا اون هم تو این جامعه که پر از تاخیره
از همون اولی که از خواب پا میشی تا همون لحظه ای که بخوای دوباره بخوابی
همه چیز برطبق اتفاقات خواسته یا ناخواسته به عقب میره
حالا این ناخواسته ها که معمول هست تو جامعه
از نشستن تو تاکسی و مترو و صف و سوپرمارکتی و بازار خرید و همه و همه...تا تو پیادروها و عبور همه جانبه موتورها و تو مسیر و بارون و جدول گرفتگی و سیلاب شهری و همه و همه که از عدم مدیرت شهری خبر میده و اینکه ما از همون اول دیگه عادت کردیم حالا نمیدونم این عادت کردیم درسته یا اینکه عادتمون دادن!
به قول یه دوستی اگه واسه بار اول یه چاله تو خیابون بود و ماشین ازش رد شد به شهردار بد و بیراه و فحش میدیم و اینجوری خالی میشیم یا اینکه میریم یه شکایت نامه طویل واسش تهیه می کنیم
حالا اون اولی که همینجوری خود به خودی رو زبون همه مون هست حتی گاهی وقتا هست به همین در و دیوار هم فحش میدیم
و حالا اون شکایته که معلومه ...میریم و اقدام می کنیم حالا کجا مرجع رسیدگی باشه معلوم نیست
حالا کی به حرف ما گوش بده ...حالا کی بخواد پیگیر قضیه باشه هیچ...
تازه بعد مدتی اینقده این چاله چوله ها زیاد میشن که دیگه واسمون عادت میشه و خودمون رو مثلا مطابقت دادیم باهاش
حالا این تو تمام مدیریتهای شهری ما وجود داره
تازه کل سیستم حمل و نقل چه هوایی و زمینی و چه دریایی
تازه مسئولاش بهد تموم پررویی هی دارن پاس گاری میکنن...جون هموطناشون که اصلا واسشون مهم نیست چرا که زیر چتر رهبر ولایی قاتل به سر می برن و خودشون هم تو تمام ماجراها که دست داشتن
اگه نگاهی به لیست بلند بالای مسئولین که تو حوزه های کلان نشستند بندازیم خواهیم دید سابقه ی کاریشون رو
حالا که اونا تو رده های پایین هستند شرف دارن بهشون هر چند تماما مشترک هستند تو عقده های روانی
میپرسن واسه چند سال آینده چه هدفی داری
بابا الان که وضعیت یک بوم و دو هوا است
معلقه
کی میاد بگه مثلا چند ساله آینده تمام برنامه ها درست از آب در میاد حالا اگه بگن باید بالا گرفت تا اون کف مطلب برآورده شه خوب این چه فایده ای داره
این که عوارض جانبی وحشتناکی داره که بعد این اتفاق اصلا آدم نمی تونه خودش رو بیرون بیاره
رها باشیم بهتره
اصلا دغدغه ی زمان و آینده و همه چیز به کنار
الانه که جامعه نیاز داره ما همراهش باشیم
مردم نیاز دارن در کنارشون باشیم
معلومه هر کسی واسه خودش هدف داره اما یکی بیاد و این رسیدن به هدف رو تضمین کنه
ما یه چیزی می گیم و اون یه چیز میگه و برنامه های به قولا بلند مدت همه یه چیز میگن...حالا کدومش درست از آب در اومده
مثلا جامعه خودش الگو...اما ببینید تمام اهدافی که داشتن رو رها کردن....اون همه سرمایه رو خرج کردن و الان هم هیچی به هیچی
بعد...هی از مردم میگن...حالا یکی نیست بگه آخه اگه مردم واستون مهم بود که اینقده ظلم در حقشون روا نمی داشتین
اینقده موجب نمی شدین اینهمه جرم وجنایت تو شون رخنه کنه
اینقده جوونای مردم رو به خاطر اعتراض به حقشون نمی کشتین و زجر نمی دادین و شکنجه نمی دادین و دختر و پسرای مردم رو تو بازداشتگاهاتون بهشون تجاوز نمی کردین و اینهمه مادرا رو داغدار نمی کردین...اینهمه همسرای بازداشت شده رو آواره خیابون نمی کردین که روشون رو به هر کس و ناکسی بزنند...واقعا خجالت داره که هی دارن از مردم میگن...شرمتان بیاد ای نیرنگبازان
ای بابا دل خوش سیری چند
همین الان یاد تر انه های خیام دارم
مدتی که نخوندمش
دلم حسابی واسش تنگ شده...برم ببینم کجا می تونم پیداش کنم...

من موندم که اینا واقعا چه جورن!!!

2009-11-17T10:30:00.002+03:30

با سلام
من که از رفتارای این خلایق حیرون می مونم
اونا هنوز هم درک نکردن در چه وضعتی قرار دارن
نمی دونم اصلا آدم هستن
نمی دونم از انسانیت برخوردارن
نمی دونم اصلا وجدان دارن
خودم موندم وقتی خونه می رن و مورد عتاب زن و بچه شون قرار می گیرن چه رفتاری دارن
آیا دیگه نباید خودشون از خودشون شرمشون بیاد
تا کی می خوان به این رفتارهای وقیحانشون ادامه بدن
بابا اینا اصلا چه جورین
از چی ساخته شدن
درونشون از چیه
چرا هی مردم رو وادار می کنن صبح تا شب بهشون فحش بدن
تا کی می خوان بنشون که مردم بهشون می گن عقده ای و روانی و جیره خوار
بابا دیگه به خودشون بیان
این چندرغاز که دیگه بهشون میدن و اسش ننگ جیره خوار بهشون می زنن واقعا ارزش داره
آره واقعا ارزش داره
اینا جیره خوارن
اینا عقده ای هستن
اینا همشون روانی هستند
خوب حقیقته دیگه
تا کی میخوان اینو از مردم کوچه و خیابون و هر در و همسایه و دوست و آشنا و دشمن بنشون
تو تاکسی می نشینن همین رو می شونون
تو مترو باز همین
تو اتوبس خط واحد باز همین
تو محل کار باز همین
تو در و دیوار باز همین
آخه من موندم...واقعا انگشت به دهن می مونم
اونا قدرت واسشون مثلا مهمه
جذابیت داره...
می گن خوبه
آخه خودشون بر اساس آموزه های دینی میگن قدرت به هیشکی وفا نداره
می گن این میز به هیشکی وفا نداره
نمی دونم
میدونین هر کی خون ریخته و اون هم خون نا حق...خون کسایی که واسه احیای حقوق از دست رفتشون به تنها کمار ممکن که همون اعتراض هست روی آوردن مطمئنا اونا رو به ورطه سقوط می کشونه
بابا دیگه برگردین
بیان
خودتون هم میدونید کار تموم هست
دیگه بیش از این هزینه رو دست جامعه نذارین
مگه خودتون و خونوادتون و همون بچه های دانشجوتون عغضوی از جامعه نیستن
برگردین
خودم از همون حوادث وحشتناک و بیشرمانه بعد کودتای 22 خرداد منتظر برگشتن عده ی زیادی از همین جمعیت قلیل قدرت در دست داشته بودم...اما نمیدونم
واقعا نمی دونم کی میخوان از این تفکرات سخیفانه و خرافه گویانه دست بردارن و چشم بر حقایق ببندنند و دل به این چند روزه...

آیا خودشان از خودشان شرمشان نمیاد به خاطر اعمال وقیحانه
به خاطر برخورد با شیرزنان
با شیرزنان شصت و هفتاد ساله و دختران جوان که همه به دنبال احیای حقوق از دست رفتشان هستند
نمی دونم چرا با شنفتن کلمه جیره خوار و عقده ای و روانی از خجالت آب نمی شن برن تو زمین
واقعا من موندم که اینا چه جورین!!!

میگن نا فر مانی مدنی؛شما چه فکر می کنید؟!!!

2009-11-16T21:11:00.002+03:30

با سلام
میگن در چنین شرایطی نافرمانی مدنی بهترین گزینه ممکن می تونه باشه
گزینه ای که میشه در اون به اهداف بلند مدت رسید و دوباره خاطره تلخ بهمن 57 تکرار نخواهد شد.
جامعه به سوی مدرنیته پیش خواهد رفت و پروسه ی بلند مدتی که در حال حاظر ترسیم می کنند زودتر به اتمام خواهد رسید و هزینه ای کمتر نیز برای جنبش آزادی خواهی ایران خواهد داشت.

این سینمای کثیف

2009-11-15T20:00:00.003+03:30

با سلام
خیلی وقت بود می خواستم راجع به اتفاقات سینمای روز ایران بنویسم اما تا قبل این یکی دو روز اینقده جدی نبود چرا که این تازگی خاص خودش رو نداشت هر چند...
از زمانی که بحث دست مزد بازیگران سینما تو رسانه های ارتباط جمعی دیده شده مطالب زیادی رو به خود اختصاص داده و عده ای هم که اصلا از هر چیزی فروگذار نبوده اند.
حاشیه ها و بحث های که هنوز ادامه داردو حالا حالا هم شاهد تموم شدن اون نیستیم چرا که هدف اصلی سیستم به حاشیه راندن مسائل بنیادی جامعه می باشد و اونها به هر بهانه ای که شده تمام تلاش خود را دارند که این بازیها ادامه داشته باشد و عده ای نیز بی خبر از همه جا با این حاشیه ها روزشان به شب رسد و شبشان به روزی دگر.
دیگر حرفی از مسائل اعتراض آمیز نباشد و مردم سرشان به هیچ و پوچ گرم گردد.
سینمای مردمی و مستند و تا حدودی مستقل امروز ایران تا خرخره زیر فشار قرار دارد.هر روز شاهد آن هستیم عده ای از این سینماگران که کارنامه شان پر است از فیلم های مردمی که رنج و درد و غمشان را به صحنه می کشاند به حاشیه می روند. چرا که امکان اکران شدن فیلمشان رو پایین می بینند و اگر هم شود که کار کامل به صحنه نمی آید و با ممیز روبه رو می شود که ممکن است کل ماجرای فیلم خط اصلی رو گم کند و از سوی دیگه ما میبینیم از بودجه ی مناسبی برخوردار نیستند و حتی شاهد هستیم ایده هایشان نیز دزیده می شود و این وسط هم تهیه کننده هر بالایی رو دوست دارد سر مجموعه می آرود چرا که واسه درد و غم مردم هم سرش درد نمی کنه و به فکر سود و بازگشت سرمایه است.
از این دست تهیه کننده تا بخوای وجود داره و مطمئنا همه ما می دونیم مشکل اصلی سینمای ما که داره درجا می زنه و هیچ هم نمیشه رو تک فیلمها حساب باز کرد همین موضوع سرمایه و بودجه می تونه باشه
اگه دقت کنیم می بینیم حاکمیت در تمام ارکان دست برده و همه رو داره همسوی خودش می کنه. این وسط هم همیشه میبینیم بازار گرمی میکنه و هی داره تمام تلاشش رو انجام میده اینجا هم افکار از اون سمت اصل خود انحراف داده بشه و درگیر بازیهای سیاسی مثلا هنر مند؛حالا هنرمند که نمیشه اسم گذاشت واقعا چرا که همشون درباری هستند. اما چه کنیم که هنوز هم هنر در هر جامعه ای از تاثیر گذارترینها می باشد.
ما شاهد هستیم به دلیل هم همین حوادث اخیر بعد از کودتای 22 خرداد؛ سینماگرانی از جنس مردم همانند بهمن فرمان آرا،بهرام بیضایی،رخشان بنی اعتماد و ...اعلام داشته اند با ادامه روند موجود حاظر به فیلم ساختن نمی باشند و ایده هایشان را هم به هیچ کس نمی دهند و اصلا نمی خواهند در چنین فضایی کار کنند. به درست یا اشتباه بودن کار نداریم اما از دل خود همین حرکت می شود یافت هنوز کسانی هستند که دارای شرافت انسانیت می باشند و هیچ هم انسانیت خود را نفروخته اند و مانند عده ای دیگر اصلا به دنبال پول و قدرت و مشهوریت زود گذر نمی باشند چرا که ماندگاری هنرمند با مردم بودن است و تاریخ پر از تمام این ماجراهاست. می شود ساعتها راجع به چنین شخصیتها و موجودیت اونا در جامعه حرف زد.
اما اونچه مرا واداشته به طور جد وارد این ماجرا شوم اکران فیلمی است در سینماهای کشور.
فیلمی که این روزها هیاهوی بسیاری در مطبوعات ایجاد کرده و هر که می خواهد در تعریف کردن از دیگری سبقت گیرد حتی تا حدودی پای رسانه ی میلی هم باز شده.
ما میبینیم هر روزنامه یا مجله ای رو ورق زد تا راجع به این فیلم و نقطه های مثبت او نوشته اند و همه از تحسین حرف می زنند و از واژه های متفاوت ترین و بهترین و ...استفاده می کنند.
ابتدا فکر می کردم واقعا اتفاق دیگری افتاده است چرا که تا حدودی از ذهنیت دیگری نسبت به بازیگران برخوردار بودم. چرا که از پیشینه قبل آنها با اطلاع بودم.
حامد بهداد را که همه می شناسید. بازگری اعتراضی که از محبوبیت ویژه ای بین مخاطبان واقعی سینما برخوردار است و تا حدودی بازیهایش اگرچه هم که در حاشیه باشند و فیلمهایش هم اکران نشود و از طریق ویدئو رسانه ها وارد عرصه گردد تاثیر گذار بوده است و همه به نوعی از چنین شخصیتی خوششان می آید و آینده روشن برایش در نظر می گیرند اما چرا او اینگونه وارد بازی شد را نمی دانم. شاید زمان خود پاسخگو دهد. خودم به شخصه از شخصیت اعتراضی او در فیلمهایش دیدی خوب دارم و همیشه تحسین کننده است چرا که حرف دل خیلیها مثل من رو میزند و با اون بازی فوق العاده تحت تاثیر قرار می دهد و با نوع بازی او تنلنگری به جامعه میزند و از بوی لجن آن پرده بر می دارد. او توانایی زیادی دارد اما چرا در این فیلم ...نمی دانم...
محمد رضا فروتن را هم فکر نمی کردم اما الان که این اتفاق افتاده است و آن را انگار در جالی دیگری جستجو کرد.
نیکی کریمی را نیز هم همینطور
پولاد کیمیایی که تا حدودی وضعیت مشخص تری دارد و کارش را می شود توجیه کرد...
یغما گلرویی را نمی دانم...
اگر نگاهی به تبلیغات و آنچه کهع بر پرده می آید میبینیم از پولاد کیمیایی آغاز می شود و به ستارگان می رسیم و حامد بهداد که همیشه بازهایش تو چشم بوده است...
اما حضورشان چقدر است و آیا اصلا لازم بود آنها خود را در این چاه عمیق فرو ببرند و اون عده از مخاطبان که واقعا سینما را درک می کنند مورد تنفر قرار گیرند...تنفری عمیق که مطمئنا به دل جامعه هم خواهد رفت چرا که شرایط امروز جامعه همین است و همه از همه چیز تاثیر پذیر...شاید بهتر بود کمی بیشتر فکر می کردنند و به لحظان آنی نمی اندیشیدنند. لحظات خوشی که هیچ هم طول نمی کشد. خود که از همه بیشتر نمیدانم چرا حامد بهداد...
اما فیلم را با اون هجمه تبلیغاتی فکر می کردم در حد گوزنهایش باشد و حتی هم بیشتر از گوزنها...می خواستم از حامد بهداد بنویسم و بازی فوق العاده اش در این فیلم و نام گذاشتن تنها دلخوشی سینماروها...اما همه چیز به یک باره جایش زا به دیگری داد.
اصلا زمین تا آسمان با گوزنها فاصله داشت و حتی به گرد پای آن هم نمی رسد
بازی حامد بهداد بی هیچ و حتی سخنان مبهمش پایان می یابد و دیگر خبری از او نیست
قصه اش که اصلا مفتضح و حتی پایین تر از حد انتظار عاشق سینه چاک سینمای این آقای کارگردان...
در بهترین سینماها و تبلیغات و سانسهای فوق العاده دارد پخش می شود...از استقبال گرم می گفتند که نه اینها همه بازار گرمی است
اینها همه نشانه های مافیای سینمایی است
اینها همه نشان داده اند چگونه تمام تلاششان را انجام داده اند تا آقای کارگردان راضی باشد از عملکردشان
اینها همه نشان داده اند که واقعا رسانه های ارتباط جمعی و حتی آنها که ادعای با مردم بودنشان هست آلوده هستند
کسانی که نفوذ فوق العاده دارند و از شرایط سوءاستفاده می نمایند تا اینچنین عاشق سینه چاکش گردنند و در رثای او تا می توانند بنویسند و نظر دهند و هیاهو با پا اندازند.
به راستی همه ی اینها نشانه ی چیست؟!
مافیفای حاکم بر سینمای ایران و در دست داشتن تمام شاه کلیدها و امکانات و ...
آقای کارگردان از همه امکانات برخوردار است و چهره های نفوذی در تمام رسانه های ارتباط جمعی دارد که بازار را برایش گرم کنند و از این کاسبی به راه اندخته پول دربیاورد و جیب دیگران که بر اساس شرایط موجود خالی مانده است پر نماید.
اما چرا اهالی رسانه های ارتباط جمعی اینگونه شده اند را نمی دانم...
انگار که مافیا در همه جا ریشه دوانده است...
از ورزش و اقتصاد و اجتماع و آموزش و فرهنگ و هنر و ...

آقای کارگردان
دیگر به آخر خط رسیده اید
دیگر پایان راه است
پیاده شوید
اینجا دیگر
مسیر برای شما تمام شده است
بروید پی کارتان
اینجا کاسب نمی خواهد

من و این لحظات خوش تنهایی

2009-11-13T19:30:00.004+03:30

با سلام
اینقده این زمانهای که تنهای تنهام رو دوست دارم که اصلا حاظر نیستم با هیچ عوضشان کنم
سرشار از لحظاتی که آدم می تونه فارغ از تمام دردها و رنجها و غم و اندوه...در هر کجا و هر زمان تجربه کنه...و اونوقت میشه شیرینترین زمان ممکن که همیشه دوست داره به همونها برگرده!!!
وقتی در مسیری راه بروی
وقتی به کوه و دریا و دشت بزنی
وقتی بخوای همیشه چیزهای نو کشف کنی
وقتی در میون جمعی چند صد نفره باشی
وقتی ...
واکنشهای دیگرون واست مهم نباشه و نخوای که اصلا درکت کنن چرا که اصلا نمی دونن...
می تونه لحظه ای خوش باشه و لحظه ای غمگین و هر وقت هم که خواست بی تفاوت...این دیگه دست خودشه که چه جوری رفتار کنه و چه عکس العملهایی از خودش نشون بده
اتفاقاتی که اونو به سمت خودش می کشونه و هر آن ممکنه در همین لحظه عمرش به پایان برسه...تازه این می تونه بهترین لحظه ی ممکن باشه...پایان در خوش ترین زمان ممکن!!!
به قولی انسان تنها زاده شده و تنها هم رخت بر میکنه و میره حالا چرا تنها زندگی نکنه؟!!!
تنهایی که همیشه می تونه خودش رو از لجنیات زندگی رها کنه و هروقت هم که خواست پایان.
مطمئنا خیلی وقت ها هست که همه چیز بی معنیه و تصوری هم که ازش میشه داشت پوچ پوچ پوچ می تونه باشه.
وقتی که از اساس همه چی بی بنیان باشه
وقتی همه اتفاقات در ذهن اون مبتذل باشه
وقتی جامعه ای رو که درش زندگی میکنه رو فاسد بدونه
وقتی با همه چیز بر اساس واقعیت اون برخورد کنه و بهش بیندیشه
وقتی زندگی رو سرشار از غم و اندوه و درد و رنج و ...واسه خیلیهای دیگه ببینه
وقتی ببینه همه تو این وجود داشتنها شریکن
وقتی بدونه همه چیز د ر راه به ابتذال کشیده شده است
وقتی بدونه و ببینیه و به عمق ماجرا بیندیشه
وقتی از دید و زاویه ی عمیق به قضایا نگاه کنه
...
می بینید همه چیز وجود داره که آدمی بخواد لحظات خودش رو تنها سپری کنه و دقیقا هم خوشترین لحظات اون باشه چرا که با انسانها و موجودات همیشه در پی لذت همراه نیست که بخواد هی از خود عکس العملهایی نشون بده که عرصه رو برش تنگ تر کنه...
من الان نمی تونم دقیقا اون حالات ممکنه رو تعریف کنم اما مطمئنا اگه روزی تماما بهش رسیدم اونو بررسی می کنم...واسم هم مهم نیست که دیگران بخوان چه جوری در موردش فکر کنن و کلا راجع به شخصیت خودم چه قضاوتی داشته باشن چرا که هیچ وقت از درونیاتم آگاهی ندارند...درونیاتی که همینجور راحت به دست نیامده است که خیلی راحت هم بخواد کشف شه...
این خوش ترین لحظات تنهایی
زندگی سرشار از تمام لحظاتی است که همیشه می خواهی تجربه های گوناگونی از آن داشته باشی!!!

لازم است با دیدی شکاکانه به پدیده های اطراف خود بنگریم!!!

2009-11-12T18:17:00.004+03:30

با سلام
ما در جامعه ای زندگی می کنیم که به شخصه معتقدم از شخصیتی پیچیده برخوردار است که در تمام این سالها شاهدش بوده ایم و اگر نگاهی واقع بینانه به گذشته خود داشته باشیم می توانیم آن را در بیابیم و هیچ چیز همانند تاریخ نمی تواند به ما کمک نماید.
تاریخی که سراسر پر از فراز و فرود است و اینقدر اتفاقها در آن تکرار شده است که دیگر باید جوری مانع این تکرار ها شویم.
مردمان ما را همیشه گفته اند از حافظه ی کوتاه مدتی برخوردار هستند و عده ای کثیر همیشه آنچه را بر آنها گذشته است زود فراموش می کنند و خیلی راحت هم رفتارهای ظاهری را باور می کنند و تازه بعد مدتی که یادشان می آید چه بر سرشان آمده است (البته این را بدانیم که همینجوری هم به این نتیجه نمی رسند و هیچ وقت هم حرفها را باور نمی کنند و چنان آن شخصیته رفته تو جلدشان که می گند نه بابا عین ...می شناسمش و میدونم چه جور شخصیتی رو داره اما بعد مدتی...) که دیگر کار از کار گذشته است و طرف هر چه را که خواست بر سر مردم جامعه ی خود آورده است و تازه جالبت آن است مدتی بعد از فروکش کردن التهابات با ظاهری دیگر وارد می شود.
اونا از هر دری وارد می شند که زهر خود را بریزند اما بعد از مدتی دوباره یادشان می رود چه شخص یا شخصیاتی آنها را از خواب غفلت بیدار کرده است و بعد از مدتی که توسط مافیا به آخر خط می رسه هم هیچ نمی پرسند که چه بر سرش آمده است و خیلی راحت هم از اون اتفاقه می گذرند و تازه روز از نو و روزی از نو چا که دوباره افسار خود را دست یکی بدتر از اون می سپارند...
بله؛این است جامعه ای که ما در آن زندگی می کنیم و هیچ وقت هم نمی خواهند اشتباهات خود را بپذیرند و به استدلالهایی پوچ در صدد هستند کار خود را به بهانه های واهی توجیح نمایند گرچه خود را گول می زنند.
هر چقدر که آنها واقعیت را باور ننمایند در چاهی عمیق تر فرو می روند و از ناکجاآبادی سر در می آورند هر چند ممکن است هم هیچ نرسند و در راه...!!!
در این سالها همیشه اتفاقهای مشابهی رخ داده است و همه جا هم از آن یا می شنویم و یا در جایی می خوانیم اما چرا هیچ وقت نمی خواهیم به خود رنج تفکر دهیم را نمی دانم!!!
در اینجا باید بگویم که نگاهی شکاکانه می تواند ما را به اون درجه ای برساند که هیچ وقت با ظاهر اتفاقات روبه رو نوشیم و از درون آن همه چیز را درک نماییم و اینگونه راحت اسیر بازیها و جنگهای روانی او نشویم و خیلی زود تسلیم شویم.
باید در جامعه ی امروز ایران به هر پدیده ای باد دید شک نگاه کنیم.

بیایید به خود زحمت اندیشیدن دهیم!!!

2009-11-11T15:31:00.003+03:30

با سلام
همیشه دوست داشته ام از نگاهی واقع گرایانه به قضایای امروز ایران نگاه کنم و همیشه به راههای ممنوعه ای مواجه می شدم که نمی شد آن طور که می خواهم به جلو پیش روم. چند مدت پیش در روزنامه ی اعتمادی مقاله ای در باره کتاب هوشنگ ماهرویان به نام" یگانه ی متفکر تنها مصطفی شعاعیان" را خوانده بودم و درست بعد از مدتی کتاب را در فروشگاهی مشاهده نمودم و در تاریخ 4/4/1388 خرید نموده ام و بخشهای از کتاب را مطالعه نمودم. حالا که دوباره با خود اندیشیدم به این باور رسیده ام تفکرات مصطفی شعاعیان مشابهتی عجیب با خودم دارد و حال در پی آن هستم بیشتر روی آرای او دقت نمایم چرا که معتقدم او از اندیشمندان جامعه ی ماست که باید دوباره از نو شناخت. مطالبش همه خواندنی و تا حدودی مطابق بر جامعه امروز ما!!!
او به مسئله از دیدی واقع بینانه نگاه می کند و احساس و هیجان را در کار خود راه نمی دهد. او هر چند از اردوگاه چپ می باشد اما به واقع تا توانسته است از روی واقعیت به قضایا نگاه کرده است و هیچ وقت اندیشه اش را آلوده به افکار پوچ و بی پایه و اساس نکرده است.همیشه گذشته بر میگردد چرا که معتقد است نقد گذشته کمک شایانی به ترسیم راه آینده می نماید.
حال دوباره می بینم همان راه را ما از نو آغاز کرده ایم و در این مدت هم شاهد اشتباهاتی از خود بوده ایم چرا که اگر به میان مردم آمده باشیم خود به دقت می یابیم خواسته شان چیست و بیش از همه به چه کسانی نفرت دارند چرا که به یقین رسیده اند آنانکه خود می دانسته اند در جامعه چه می گذرد و لاپوشانی کرده اند مستحق مجازاتی بیشتر از آنها هستنند که در تمام این سالها بر آنها ظلم روا داشته است و تا توانسته اند زخ به دلشان پاشیده اند. مطمئنا مردم ایران خواهان آن هستند همه در جریان محاکمه ای عادلانه به مجازات خود برسند و تکلیفشان را خود مردم رون نمایند.

"زندگی و بار آمدن در پهنه ی سرشار از زبونی و توسری خوری های بی شمار استبداد بی پیر؛بریدن زبان به کمترین بهانه؛کوبیدن مغز حتا برای شادی و تفریح؛خفه کردن هر گونه اعتراضی برای "امنیت"؛به گور سپردن هر اندیشه ی نوینی بدین منطق آزار منشانه که "تو را چه به این غلطا"؛سخن کوتاه:فرمان روایی دیر پای خودکامگی پلیدانه ی شاهنشاهی ارتجاع_استعمار(استبداد متحجر دینی) بر جامعه،باعث شده است که حتی پیکارگران با این پدیده ی ننگین و تباهی بار،خود نیز به آلودگی های آن آلوده باشند.کما این که حتا بسا از آن ها که می خواهند با این خودکامگی سیاه تباهی آفرین نیز نبرد کنند،خود در عین حال با همان شیوه ها،با اندیشه ها و اعتراض های نوین،با اندیشه ها و اعتراض هایی که دل پسندشان نیست،روبه رو می شوند و می کوشند تا به شیوه های گوناگونی که سراپا پیراسته از هرگونه منطق و دلیل است و در عوض یک پارچه مشت و بهتان و سرنیزه و هوچی گری است،آن ها را به گور سپارند."

" کتاب انقلاب_1352"

متنی را که در آغاز با آن روبه رو شده اید بخشی از کتاب انقلاب در سال 1352 می باشد که از مصطفی شعاعیان به یادگار مانده است و هوشنگ ماهرویان در جلد پایان کتاب: یگانه ی متفکر تنها"مصطفی شعاعیان"آورده است.
اگر شرایط امروز جامعه ی ایران را به دقت و موشکافانه بررسی نماییم و بخواهیم نقد درستی داشته باشیم همواره باید گذشته را مد نظر بگیرم چرا که وضعیت حاکم بر جامعه همانند قبل از بهمن 57 می باشد هر چند که ما به خودآگاهی رسیده ایم و تا حدودی شرایط دسترسی به اطلاعات بهتر از گذشته است و مسیر هم مسیری نو می باشد واما این بار تا می توانیم نباید بگذاریم اشتباهات آن سالها دوباره تکرار گردد؛ چرا که همینک تا حدودی می بینیم اینگونه شده است. مطمئنا این را به خوبی می دانیم که استبداد پدیده ای نوپا در ایران نمی باشد و اگر نگاهی داشته باشیم به تاریخ پر از فراز و فرود این مسئله را درک خواهیم نمود که نباید به سادگی از ذات استبداد گونه حاکم بر جامعه ی ایران بگذریم چرا که دوباره ما خود به ایرانمان خیانت نموده ایم. این شعاری ناسیونالیستی نیست چرا که تمدن ایران تنها محدود به همین جغرافیای اندک نمی باشد. نه این بحث بحثی اسطوره گرایانه هم نمی باشد چرا که خود به شخصه معتقد هستم اسطوره پرستی همیشه کار دست جامعه جهانی داده است و بالاخص که ما هم در این قسمت از جهان قرار گرفته ایم که همه ی اطرافیانمان تفکری اسطوره گرایانه دارند و دقیقا یکی از دلایل عقب ماندن ما از قافله ی جهانی نیز همین می باشد!!!

"روشنفکران این جامعه،خوش ندارند به خود رنج اندیشه و کلنجاری های مغزی را بدهند.بیشتر هواخواه راحت الحلقوم اند.بیهوده نیست که هنوز در اردوگاه جنبش ضد استعماری ایران،از آغاز تا کنون،اندیشمندی انقلابی و پژوهنده یی اجتماعی که ارزش و توان هم سنگی با دیگر اندیشمندان نو آوران جهانی را داشته باشد،آفریده نشده است."
" انقلاب_1352"

این دو روی سکه

2009-11-10T09:52:00.003+03:30

با سلام
حتما تو زندگیتون با یه چنین چیزی مواجه شدید و مطمئنا از ناحیه ی خیلیها هم شاید بازخواست شده اید.
همیشه رد پایی از اون رو در مناسبات زندگیتون بوده و در طول مراحل متفاوت سنی تجربه هایی رو نیز داشته اید.
تجربه هایی که عجین شده بود با مقضیات سنی که حتما هم اسمش را زیاد شنیده اید.
وقتی بخواهید از میان عقل و احساس یکی برگزینید به ندای کدام یک از صدا ها جواب می دهید.
عقل و احساس؛این دو همیشه در درون ما در حال مبارزه اند تا خود را بر دیگری اثبات نمایند و عمر را بدان راه بکشانند. سالیانی پر خطر که همه را به جان می خرید تا بتوانید به خواسته هایتان برسید. اما در میان گروههای متفاوت همیشه یکی از این دو قربانی می گردد و شاید هم باشند کسانی که اصرار می ورزند همیشه راهی مساوی را برگزیده اند و بر اساس شرایط هر دو را همیشه با خود همراه داشته اند.
نمی دونم در مواجهه با عقل و احساس کدام را بر می گزینید هر چند همیشه از مقتضیات سنی گفته اند و حالا اینکه چقدر متاثر از جامعه باشند بحث آن جدا می تواند باشد.
همیشه دو راهی بوده و آنها که در اوان جوانی هستند متهم هستند، چرا که می گویند همیشه بر اساس احساس و هیجان درونتان تصمیم می گیرید و آنها که تا حدودی از این سن گذشته اند می گویند همیشه مسیر را به عقل بسپارید و احساس را قربانی؛اینان نصیحت می کنند مسیر ما را شما انتخاب ننمایید چرا که بقیه عمر خود را حرام می نمایید!!!
مطمئنا همه اهدافی دارند اما چرا همیشه به احساس از زاویه ای سیاه نگاه می کنند و آن را متهم ردیف اول نابسامانیهای زندگی می دانند و تمام تلاش خود را می نمایند که دوباره در آن غرق نشوند.
اما آنها که بر اساس احساس تصمیم گرفته اند و در مسیر توانسته اند موازنه ای برایشان فراهم نمایند از زندگی خود به صورت افراط گرایانه تعریف می نمایند و آن را بهترین نوع زندگی می دانند. حالا چرا نمی دانم! آنها حتی خود قبول دارند با احساس مفرطی که دارند همیشه همراهشان مورد رنج قرار گرفته و به نوعی در بند بوده که هر گز نتوانسته از این فشار رهایی یابد. احساسی که همیشه همراهش بوده و هیچ وقت نتوانسته همراهش را از یاد ببرد و تمام لحظات را با او سپری کرده است اگر چه او در مسافرت باشد و مدتهای طویل اینجا نباشد حتی به نوعی اصطلاح خیانت را اگر چه هم ثابت شده باشد را نمی پذیرد و اگر به آن پی ببرد در شوکی عجیب می ماند و هر آن باید منتظر بود خود را حلقه آویز نماید و از راهی دیگر به زندگی اش پایان دهد اما شیوه های دیگری هم هست که می گویند سر به بیابان نهاده است و یا در بیغوله ها اتراق کرده است...چیزی که همیشه شاهدش بوده ایم...این را شکست می نامند اما طعمش شیرنتر از تمام پیروزیهاست چرا که او از همان آغاز رنج را برگزیده است!!!

رفقای جنبش آزادی خواهی؛مچبندهای سبزتان را بردارید!!!

2009-11-09T18:27:00.005+03:30

با سلام
هر چی که لوس میشه و به ابتذال کشیده میشه رو باید کنار گذاشت. مهم نیست اون نشونه اتحاد باشه یا اینکه کلا حرکت از آغاز به این اسم بوده باشه و یا اینکه اصولا از اون شروع شده باشه
الان هر جا که میری می بینی اون عده کم هی دارن ازش سوءاستفاده می کنن. حتی این رسانه ی میلی که از کودتای 22 خرداد به این ور واسش شده بود یه چیز ممنوعه، این روزها تا می تونه باهاش مانوور میده.
اصلا واسه خودشون. مهم نیست...اینو باید برداشت...اصلا از سبز استفاده نشه...چه میشه؛مطمئنا جنبش آزادی خواهی متوقف نمیشه...تازه باید از شیوه های تکراری هم تا میشه کمتر استفاده کرد...جنبش به نوآوری نیاز داره...اگه هی تکراری باشه منجر به خستگی و دلزدگی میشه...
اینقده سوژه های ناب هست که میشه با به وجود آوردن و به صحنه آوردنشون میدون داری کرد...
بردارید
واسه یادگار روزهای خوب
به دیوار اتاقتان
آویزانشان کنید
لوس شده
به ابتذال کشیده شده
...

پیشنها داتی برای کودتا چیان

2009-11-08T10:26:00.005+03:30

با سلام
مدتی از کودتای 22 خرداد 1388 می گذرد؛ و هر روز کودتاچیان نسبت به روزهای گذشته دچار سردرگمی عجیبی می شوند.
روزی از رنگ سبز به عنوان انقلاب مخملی نام می برند و روزی آنها را امر و نهی می نمایند و می گویند از نماد تشیع سوءاستفاده می نمایید و روزی آن را سبز لجنی می نامند و حالا هم که جنبش سبز اموی و جنبش سبز علوی رو باب کردن...
احتمالا از این به بعد هم آن قدر اونو به کار می برند که لوس میشه...عین راهپیمایی که دیگه واسه جنبش مردم لوس شده بود و اتفاقا تجمع اعتراض آمیز روز چهارشنبه بیش از پیش به دل نشست چرا که حرکتی نو بود و جنبش نیز همین را می خواهد
نما د سبز هم برای خودشان...دیگر مهم نیست...
اما اگه اینقده به رنگ سبز حساسیت دارند این کودتا چیان، چند پیشنهاد ارائه میشه:
اینکه رنگ طبیعت رو تغییر بدن
اینکه چمن رو به رنگی دیگر در بیاورند
اینکه اصلا رنگ سبز رو تولید و یا از کشورهای شرقی مثل چین وارد نکنند
اینکه به هیچ کیوسیک و یا درب مغازه ای رنگ سبز نزنند
اینکه شهرداری ها رو ملزم کنند که واژه فضا سازی سبز رو تغییر بدن
اینکه دیگه اصلا هیچ نوع کالایی با رنگ سبز نه تولید شه و نه در بازار عرضه شه و همچنین اصلا از هیچ کشوری وارد نشه
رنگ لباسهای نیروهای امنیتی رو تغییر بدن
رنگ چمن ورزشگاها رو تغییر بدن
تو اعیاد مذهبیشون از پارچه های سبز استفاده نکنن
تو مراسمات مذهبی برای سوگواریشون از رنگ سبز استفاده نکنن
تو این به قولا امامزاده هاشون از رنگ سبز استفاده نکنن
اینا که مثلا از نوادگان اهل بیت هستند برای پوشیدن شالهای سبز و کلاه ممنوعیت ایجاد نمایند
پارکها رو کلا تعطیل کنن تا فضای سبزش به دید نزنه
مواد خوراکی از جمله سبزیها و دیگر چیزها رو برای خوردن قدغن کنن
...
میدونید اگه بشه لیست نوشت خیلی میشه
پس اصلا هیچ گونه وسیله ی سبز رنگ و یا آغشته به اون موجود نباشه
کلا یه چیز دیگه:
هر چیزی که به ابتذال کشیده میشه هیچ بهره ای نمیشه از اون برد و به دل می زنه
اصلا جنبش هیچ نمادی نمی خواد چرا که موجودیت اون به چیزی متفاوت از رنگ و نماد و اینجور موارد به ابتذال کشیده شده است...
اصلا بی خیال نما د ...
هیچ چیزی هم نمیشه...اتحاد رو میشه در جای دیگری جستجو کرد...
میشه در خیابونا موند و مردم رو آگاه کرد
میشه از تمام اشتباهات اونا پرده برداشت و از آن برای جنبش مردم استفاده کرد و اطلاع رسانی انجام داد...
میشه در خونواده ها با استدلالهای قدرتمند و یا تا حدودی راه انداختن جنگهای روانی میون دوستان و اشخاص دیگه برای جنبش استفاده کرد...
خیلی کارهای دیگه میشه انجام داد که مشخصا ابتدا باید منتظر ماند و پیش زمینه ها را آماده کرد...
هر چیزی بر اساس روال و منطق خود...

من که دارم روانی میشم

2009-11-07T09:17:00.003+03:30

با سلام
حتما در جریان قرار گرفته اید که می خوان تمام راههای ارتباطی مردم رو به گونه ای قطع نمایند.
و تا جایی که می توانند جلوی اتحاد اونا رو بگیرن
اگه این چند روز به شبکه ی اینترنت دسترسی داشته باشید خودتون متوجه می شید دوباره تمام سعی و توان خود را به کار بسته اند تا نگذارند اطلاع رسانی خوبی انجام شود.
اگر خودتان دارای وبلاگ باشید حتما متوجه شده اید که دسترسی حتی وبلاگ شخصی هم سخت شده.
برای دسترسی نداشتن حتی به اطلاعات خود دست به هر ترفندی می زنند و نمی گذارند نیز به راحتی جواب داده شود.
اونا هر لحظه با قطع و وصل کردن سعی می کنند روی اعصاب مردم بروند و اینگونه آنها را وارد جنگهای روانی نمایند.
به راستی آنها در چگونه رویایی هستند که اینگونه چشم بر حقایق بسته اند و نمی خواهند بپذیرند در میان مردم جایگاهی ندارند.
اگر تا دیروز همه به روانی و عقده ای بودن آنها شک داشته بودنند در تجمعات اعتراض آمیز روز چهارشنبه به یقین رسیده اند که اینان تماما عقده ای هستند و هیچ چیز برای اذیت و آذار رساندن به زنان و پیرزنان و دختران جوان شاهد محکمی نمی تواند باشد. جتی در خبرها هم می خوانیم که بیشتر بازداشت شدگان زن و دختران و پیر زنان هستند. آنها که در تمام این سالها زیر شدیدترین فشارها بوده اند و تا توانسته اند ستم بر آنها روا داشته اند.حالا دیگر همه ی آنها به دور از ترس در تمام تجمعات اعتراض آمیزی حضور می یابند و با صدای بلند از حقشان دفاع می نمایند. باید تماما برایشان ایستاد و ساعتهای طولانی دست زد و درود فرستاد بر غیرتشان
آنها هم اکنون آوانگارد هستند و در جلوی خط ایستاده اند و هیچ هم نمی ترسند.
آنها همان شیرزنانی هستند که به واقع همیشه منتظر خروششان بوده ایم و حالا هم اینقدر در برابر تمام تهدیدها و خشونت ها و همه همه مقاومت کرده اند و اینگونه جهانیان را به تعظیم واداشته اند.
اگر همه از الان می نالیم و دچار حمله های روانی میگردیم وقتی به یاد می آوریم مقاومت زنان 60 سال به بالا و دفاع از حقانیت خود همه دردها و رنجهایمان را به باد فراموشی می سپاریم .
به راستی لازم است که الان همه به ستایش آنها برخیزیم!!!

هر آن در انتظار رخ دادن فاجعه ای عظیم...

2009-11-06T16:16:00.004+03:30

با سلام
اونجا که بودم همه از هم شاکی بودن
همشون به نوعی دوست داشتن بار روانی خیلی زیادی که رو دوششون هست رو به نوعی تخلیه کنن
از هر فرصتی استفاده می کردن که نشون بدن به وضع موجود معترض هستند.
آنها به هیچ وجه شاهد مدیریت شهری نبودنند و هر کجای آن که می دیدید به دور از استانداردهای جهانی واسه یه کلانشهر بودش
کلانشهری که زیر ساختهای اون همه فرسوده هستند و حتی با بارانی اندک خیابانهای آن پرترافیک ترین لحظات خودش رو می گذرونه.
مطمئنا این روی روان مردم تاثیر گذاری زیادی داره و اونا رو به انواع بیماریهای خاص مبتلا می کنه.
میشه در تموم جنایتهای رخ داده ردپایی از این ناهنجاریهای روحی روانی رو دید و مطمئنا به دلایلی محکم همه را به این ناهنجاریها ی مدیریتی مربوط دانست.
مدیریتی که تمام هوش و حواسش به حاکمیت هست تا ببینه چه دستور میده و در کجا ها می شه این دستورات رو اجرا نمود. انگار که اصلا مردمی وچود ندارد.
روزی به ناوگان حمل و نقل عمومی اجازه نمی دهد به شهر وارد شن و خدمات مربوط به خودشون رو اجر کنن.
و در جای دیگه در مواقع حساس مترو رو می بنند و واسش بیهونه های واهی میارن که بله این مربوط به اختلاف شهرداری و شورای شهر و دولت میباشه که حتی تا حدودی با واکنش تعدادی از نمایندگان مواجه میشه و میگن شما اینجایید واسه ارائه خدمات شهری به شهروندان
اونا هر روز بهانه ای رو می آورند در حالی که می توان به راحتی دید از کجا خط میخوره و در راستای چه اهداف تعیین شده ای هست
تمام شهر بعد چند قطره بارون یا پس لرزه های زلزله ممکنه در هوا معلق بمونه و هزینه و حشتناکی رو هر لحظه بر دوش جامعه می گذاره
در تمام این سالها شاهد بوده ایم دائما از انتقال حرف می زنن اما مگه همه چیز به همین راحتی رقم می خوره
مگه عده ای می ذارن منافعشون در خطر بیفته و خیلی راحت به این انتقال تن بده
اصلا اونا به خواسته های مردم توجهی ندارن!!!

از 13 آبان 1358 تا 13 آبان 1388

2009-11-03T19:32:00.002+03:30

با سلام
فردا رو که می دونید چه روزیه!!!
اتفاقاتی که فردا رو مهم کرده تو این مدت تا دلتون بخواد افتاده و حالا اغینکه چرا واسه یه عده ای به کابوس تبدیل شده رو هم حتما می دونید
چیزی که این دوستان سابق رو الان مقابل هم قرار داده همون جنگ همیشگی قدرت هست...البته در سطحی بالاتر که مثلا مربوط میشه برای باز استادن نیروی از دست رفته
اما این وسط مردمی هستند که خودشون در سطحی خودآگاهانه می یابند و تماما لمس کرده اند که خواهان چه هستند.پس ما وارد جزئیات نمی شویم و کا را هم که می شود فردا بازیافت
مطمئنا دانشجویان و دانش آموزان سهمی به مراتب بالاتر دارند چرا که در تمام این سالها شاهد بوده ایم هرچند وقت یکبار تحلیلی به مراتب متفاوت تر داده می شد
چه از سوی حاکمیت و چه از سوی گروههای که در طول زمان حذف شده اند و چه آنها که از همان آغازین روزها به حاشیه رانده می شدنند و آنها که همیشه خود را در خطر دیده اند
روز فردا البته این بار به این گروههای خاص تعلق نداره بلکه از زاویه ای که میشه به آن نگاه کرد حضور مردمی است که در تمام این سالها هیچ وقت دیده نشده اند
همین چندی پیش که نشسته بودم داشتیم یار دبستانی رو گوش می دادم.
همون آهنگی که همه خاطرات خوب و خوش و تلخی ازش دارند که تصاویر متفاوتی رو در ذهن نقش می بنده
اینچنین چیزی که ما شاهدش هستیم شاید برایمان تکرار بوده چرا که همه مان تصاویری داریم که انگار اصلا هیچ وقتی ازش نگذشته ایم و هیچ هم اتفاقی نیفتاده واسمون انگار
به هر حال فردا می تونه روزی مهم باشه اگر چه نه تاثیر گذار به آن حد
اما می تونه تصفیه حسابهای باشه واسه روشن کردن خیلی چیزا
مردم همکنون برای فردا سر از پا نمی شناسند و الان نقل تمام مجالس هست...
باید به نظاره نشست و فردا را دید
با دیدی متفاوت البته...

وقتی در میانتان هستم...

2009-11-03T14:47:00.003+03:30

آره باز هم خودمم

همین جام

با کوله باری از غم و اندوهی جانکاه

آمده ام به میانتان

تا شاید هم کمی درک کنم وضعیتتان را

اینجا

اونجا هر جا

وقتی در میانتان هستم

با خوشیهاتون خوش و با ناراحتی هاتون

ماتم گرفته

انگار که اصلا هیچ فاصله ای نیست ز میانمان

نزدیک تر از سایه

به هم

دوشادوش تمام قرنهای سیاه و تاریک

انسان بودن را همه آرزویمان است

اما

مگر می گذارند انسانیت در وجودمان نهادینه گردد

انگار که اصلا هیچ وقت

بازی نخورده ایم و حالا هم قرار نیست...

بهانه دستشان هست و آنها هم اصلا

هیچ بهانه گیر نیستند

...

همین دو شب پیش بود که...

2009-11-03T14:25:00.003+03:30

با سلام
حدودای بامداد دیروز بود که یه مرد با حدود 50 ساله از روبه رو می اومد درآورد که لعنت بر رجوی د...حالا نمی دونم چرا اینو به من گفت. یا اینکه اصلا من چه رابطه ای با موضوع داشتم. نمی دونم اون کار هر ثانیه به ثانیه ش بود یا اینکه نه ...و تنا به قیافه های این رو می گن که کمی مطابقت داشته باشه حالا باز هم نمی دونم این تریپ چه ربطی به مسعود رجوی داشت که وقتی از کنار من رد میشه و چش تو چشام می کنه یهویی می گه...
حالا اصلا نمی دونم اون از جریان مسعود رجوی چیزی می دونه و اون حرکات که تقریبا از سال 54 به این طرف شکل می گیره و خود سازمان از درون به چند دستگی بر می خورند و این وسط خیلیهاشون بر اساس تفکرات متضاد جانشون رو از دست میدن... و از سالهای منتهی به بهمن 57 اطلاعی داره و یا اینکه چرا تلاش می کردن که او و حامیانش که از برجسته ترین گروههای قبل بهمن 57 بود و اتفاقا بسیار هم تاثیر گذار بودنند در یکی دو سه سال بعد به یکباره می خوان اون رو حذفشون کنن و تماما به تکاپو بر میخیزند که اینها در تضاد بودنند و هر کد ام اعتقادات خاص خودش رو داشت رودرو قرار می گیرند و تا می توانند به از هر وسیله ای استفاده کنند که ضربه به آنها وارد نمایند...نمی دونم اصلا اون اطلاع داشت که چه هزینه های رو اونا پرداخت کردنند و وقتی به یکباره دیدنند افکارشان رو به نهان می گردنند و تمام دریچه ها به رویشان بسته و هیچ زاویه ای نیست که نوری باشد برای رهاییشان آنها هم به جان آخر میزنند و دست به برخودهایی می نماینند که آثارش سالهای سال پا برجا خواهد بود.
نمی دونم اطز حال و روز آنها در تمام این سالها با خبر هست..میدونه الان کمپ افرش در چه حال و روزی به سر می برد...میدونه هم از طرف دولت عراق در وضعیتی نا بسامان قرار دارد و هم از سوی ایالات متحده آمریکا...آیا می دونه هر چند وقت یکبار به اونا حمله ور میشن و با بهانه های واهی در صدد هستنند که بالکل آنها را نابود گردانند...آیا می دونه مسعود رجوی و سرانش ترک کرده اند و هی معلوم نیست در کجا باشند و خانه به دوشی رو تجربه می کنند...خودم که به وضعیتشون فکر می کنم به لرزه می افتم...

وقتي كه ما رها باشيم

2009-11-02T16:34:00.003+03:30

با سلام
نمي دونم تا الان رها بودن رو تجربه كرده ايد يا نه.
زماني كه بي دغدغه يا بر اثر بي خيالي تام به تمام اتفاقات دور و برتون عقلتون رو به دست پاهاتون مي ديد و تا آنچا كه توان داشته باشند شما را به نا كچا آبادهايي ميبرد كه شايد هر آن برايتان اتفاقي بيفتد. و حال اين اتفاق چه اتفاقي باشد ممكن است باز ترس را در وچود بيفكند و هيچ چيز ديگر نتواند آن را برايتان بيابد. جسمي سالم كه براي بسياري تنها نعمتي است كه خواهان آن هستند تا شايد تمام كارهايي را كه نتوانسته اند با آن انچام دهند در اين موقعيت خاص انجام دهند. جسمي كه ما از آن بهره مي بريم و هيچ قدرش را نمي دانيم زيرا كه اگر مي دانستيم اينگونه بي مهابا دست به چنين ويرانگريهايي نمي زديم و براي خود نيز ارزشي قائل بوديم.
نمي دونم شايد هم به اون تجربه نرسيده باشم و اينها تنها اتفاقات كوچكي باشد كه گاه گدايي سر راهم توقف مي كند هر چند هيچ نمي دانم اين توقف چقدر به درازا بكشد. اما وقتي در موقعيت قرار گرفت هيچ هم ول كن ماجرا نيست و تا به جايي ختم نشود دست از آن بر نمي دارد.
رهايي را همه دوست دارند اما اگر ندانيم چگونه از آن بهره برداري نماييم ممكن است چاهي عميق بر سر راهمان به وجود بيايد و بعدها خواهيم ديد سراسر غرق شده ايم و هر چه هم كه بخواهيم بيرون بيابيم تنها به اين ختم مي شود كه بيشتر در عمق آن فرو بريم. فاجعه اي كه هيچ بعيد نيست بر سر راهمان سد نشود!!!

محمد خاتمی و تمرین برای گریز از محافظه کاری

2009-11-01T17:44:00.003+03:30

با سلام
هممیشه تصویری که از سید محمد خاتمی رئیس جمهور سابق و کاندید به کنار کشیده انتخابات ریاست جمهوری دهم در ذهن داشته ام و الان به نوعی باز هم دارم عبارت بود از محافظه کاری و صحبت از بازگشت به قانون و احیای قانون اساسی و سخن از جامعه ی تئوریزه شده.
اما آنگونه که در پست چند مدت پیش اشاره کردم جایزه گفتگوی جهانی سال 2009 بود که قرار است در یکی دو ماه دیگه با حضور ایشون در مقر این جایزه ی بین المملی نیز به ایراد سخنرانی بپردازد.
نمی دونم تیتر روزنامه های امروز شنبه صبح یا بازتاب رسانه ای اون رو در جریان باشید یا نه این بار سخنانش از جنسی دیگر بود انگار.
هر چند در این مدت تا حدودی از چهره ی سید خندان تنها ناراحتی و براروختگی مشاهده می شد این بار به گونه ای رقم خورد که دیدیم این بار از موضعی دیگر در سخنرانی دیروز جمعه در دانشگاه تهران پرده برداشت.سخنانش بویی از دیگر سخنرانیها نداشت و تا توانست موضعی شفاف در برابر اتفاقات این چند مدت گرفت. آنگونه که او هدف گرفته بود در تمام این سالها هیچ شاهدش نبوده ایم. حتی زمانی که بار رسانه ای او بیش از پیش بود و آنها که تشنه سخنان تند او بودنند و می خواستند راهکاری اساسی برای برون رفت از اوضاع داشته باشند هم اینگونه نبود.
هر چند دیده ایم که در این چند سالی که او تنها چهره ای بین المللی برخوردار بود و هر جا که دعوت به سخنرانی از موضع حمایت از حاکمیت ایران وارد می شد و همیشه با نگاهی رضایت بار در رسانه های خارجی حضور داشت و تا می توانست به تعریف و تمجید آن روزها می پرداخت.
هر چند خودش اذئان داشت هر 9 روز یک بحران داشت و از فشارهای بیرون همیشه سخن میگفت و ریاست جمهوری خود را تدارکاتچی عنوان می داشت بی خبر نبوده ایم اما آیا او همین شفافیت را ادامه خواهد داد و در اجلاس دعوت شده به سخنرانی شفاف خواهد پرداخت و از موضع دیگر سخن خواهد گفت و آنچه که واقعیت امروز ایران و رابطه ی بین المللی اش هست خواهد گفت و نیز از جامعه جهانی برای همراهی ایران اعتراض خواهد نمود. آیا او باز هم محافظه کارانه سخن خواهد گفت یا نه و این بار می خواهد جوری دیگر برخورد نماید و از این موقعیت به گونه ای دیگر سخن خواهد گفت. از اینکه زیر فشار قرار دارد خود بی اطلاع نیستیم اما این هم نیز فرصتی است دیگر!!!

آتسه برو آتسه بیا که گرگه شاخت نزنه

2009-11-01T10:31:00.002+03:30

با سلام
نمی دونم تو این چند روزه شده لای زبونم و همه جا و همه وقت با خودم می خونمش
آتسه برو آتسه بیا که گرگه شاخت نزنه شاید میون خیلیها محبوب باشه و حتی باعث شده باشه که زندگی خیلیها بر مدار این بگرده و جوری وقت خودشون رو تنظیم کنن که از این الگو برداری کنن.
آتسه برو آتسه بیا که گرگه شاخت نزنه رو میشه به واقع اون رو جوری تعبیر کرد که بارها برایمان اتفاق افتاده، اینگونه بخواهیم بگوییم همیشه گفته ان احتیاط شرط عقل می باشه. البته نمی دونم این احتیاط شرط عقل رو جوری باهاش برخورد می کنید اما مطمئنا تاثیر زیادی روی ما داره و به نوعی در اکثر شرایط با اون دست و پا می زنیم که نکنه یه وقت غرق در روزمرگیها شیم. هر چند این رو اعتقاد ندارم که ما رو بی دغدغه می کنه اما گاهی وقتا هم به مددمون میاد و یادآوری می کنه که زندگی اونی نیست که ما داریم از این دریچه بهش نگاه می کنیم. اما خوب نمیشه این رو هم انکار کرد که موجب میشه از خلیلی چیزای دیگه دور بمونیم و بعد سالها که به گذشته ی خود برمیگردیم ممکنه به این رسیده باشیم که چرا من نتونستم در اون ایام اونجور باشم که خیلیهای دیگه بودن و به نوعی در تلاش بودنند که خودشون رو باهاش وقف بدن و هیچ هم نترسن که ممکنه اتفاقی واسشون بیفته. شاید این حرف مصادق همون دل به دریا سپردن باشه اما با نگاهی عمیق تر می یابیم اینگونه هم نیست که باز می اندیشیم.
من تا حدودی می خوام مسائل امروز رو از زاویه ای دیگر واکاوی نمایم و به نوعی از اون دیچه ای که تا حالا نگاه می کردم می خوام دور شم و از بیرون گود نظاره گر باشم...میشه با رجوع به تاریخ و دیدن تجارب گوناگون در این جهان میشه به نوعی به نتیجه ای درست رسید. البته اونچه که داره الان رخ میده تاریخ کشور ما نشون داده تازگی نداره و در این عصر خودآگاهی همیشه این جریان آزادی خواهی بر خیلیها سایه ی سنگین داشته و حالا که دوباره این فرصت در اختیارشون قرار داره جور دیگه ای تجربه اش کنند.
هر چند نمیشه تاریخ رو هیچ وقت نادیده گرفت اما باید دریابیم که با نگاهی به گذشته نقشه ی راهی بکشیم که دوباره منجر به این نشه که دوباره بازهم بر روال گذشته دوره ها شکل بگیره و باز هم راه سخت بشه!!!

اما من دل به دریا سپرده ام

2009-10-31T08:53:00.002+03:30

با سلام
من خود را در بیابان یا فته ام.جایی که هیچ کس نیست و هیچ صدایی هم نمی آید.همان که همیشه دنبالش بوده ام.روزی صاف و آسمانی آبی؛با شبی که ستاره ها چشمهایم را غرق در اشک می کند و وجودم را دچار تناقضی غریب.
آنجا که شوق و دلواپسی غرق در اندیشه ام می کند و می پندارم آخر دنیا همین جاست.
آنچا که می شود تک تک ستاره را در دست گرفت و لمس نمود رفتارهای درونشان را.
جایی نشسته ام و گوینده ی رادیو شعری از قیصر امین پور را دکلمه می کرد و ترانه ای با صدای ناصر عبدالهی؛همان که همیشه تکرار می شود :دل به پاییز نسپرده ایم.
این جایی که من نشسته ام دوست دارم همیشه حال و هوایش همراهم باشد و حالا هم که تنهایی را دوست دارم چرا که انگار بیش از همیشه نیازمندش بوده ام.
آنجایی که می توانم دوباره افکارم را ورق بزنم و از میان آنها برای خودم روزگاری را تصویر نمایم که هرگز برای کسی تکرار نشده است و آنجنان آرامشی ارزانی ام می دهد که دوست دارم هیچ وقت از دستش ندهم.
روزگاری غریب اما پر از تمام نگاه هایی که دوست دارم خالی درد و رنج همیشگی ام باشد.انگار که اصلا هیچ کس گلایه ای از زمین و زمان نداشت و هیچ دردی را نمی دیدی اگر چه هیچ وقت رخ ندهد.
جایی که تنها آرزوهای نهانم را در آن یافت می کردم و هیچ هم برایم نبود که انگار قرار است اتفاقی رخ دهد.
نه دیگر هیچ وقت نمی خواهم زندگی ام پر از اتفاقات تصادفی باشد که هر وقت دوست داشت مرا با خود به ناکجا آبادها رهسپار نماید و آهی غریب که همواره همراهم هست و می خواهد مرا پر از درد و رنجی جانکاه نماید. اشک در چشم هایم حلقه می زند همانگونه که آسمان سفره ی دلش را برایمان گشود و دارد خیابانها را غرق در میهمانهای ناخوانده ای می نماید و آنچنان نرم نرمک می بارد که دوست داری تو هم همیشه از آنها باشی که سرزده به تمام دلها سفر کنی و از رازهای نهان آنها آگاه شوی. همان رازهایی که در قفس زندانی اش کرده اند و هیچ وقت نمی خواهند پروازش دهند.

این روزها حال و روز خوشی ندارم

2009-10-30T18:15:00.002+03:30

با سلام
نمی دونم تا حالا تو این جامعه ای که درش زندگی می کنید بدون هیچ امیدی تنها به فکر اتفاقات تصادفی باشید و بی هیچ دلیلیبخواهید خودتون رو درگیر کنید که چه باید شود تا به نوعی آروم بگیرید.
مطمئنا شده تا حالا از چیزهایبرنجید که نمی تونید راه حلی درست برایش داشته باشید چرا که اساسا از توان شما خراجه و این وسط هیچ هم نشده با بی خیالی از اونچه که در جامعه رخ میده بگذرید و زمانی طولانی در این اندیشه بسر میبرید که چه باید کرد. هر چند شما همدر همین جامعه قرار دارید و دارید با تمام مشکلات زندگی می کنید و خیلی وقتها هم شده که براتون دردسرساز باشه و بخواید هزینه های رو برای اون خودآگاهی که نشئت گرفته از ذات درونتون هست بپردازید. و شاید اگه در اون اوایل کمی احساسی برخورد نمایید اما وقتی به عمق ماجرا میروید و میبینید چه داره اتفاق می افته عقل گرایی بر شما حاکم میشه و تا حدودی بعد از پذیرفتن واقعیتهای جامعه ای که در اون زندگی می کنید و هر لحظه به خاطر زاویه ی دید متفاوتی که دارید ممکنه دچار عذابهای روحی روانی قرار بگیریبد و به نوعی بر اثر همین اتفاقات امید خود را تا حدود بسیار زیاد برباد رفته می بینید و اساسا از تمام راهها ی که وجود داره می خواهید به نتیجه ای دست یابید اما میبینید هیچ کدوم از اینها با اونچه که در ذهن دارید تفاوتهای اساسی وجود داره.
شما در اونچه که رخ داده تفکر به خرج می دهید و اکثر وقت خود را صرف خواندن اینگونه مناسبات می نمایید هر چند می دانید چنین چیزهایی در تمام جوامع رخ داده است و این را هم میدانید تنها جامعه شما نیست که داره تجربه می کنه و آخرین اون هم نخواهد بود.
اما اون چه که این وسط مهمه اینه که تا حدودی اونچه که اره رخ میده متفاوت تر از همه ی جوامع دیگر بوده و تا حدودی بر میگرده به اون ژنتیک خاصی که در مردم رسوخکرده و اون هم در اکثر سالها حاکم بوده و به نوعی اقلیت در تمام سالها سکاندار بوده و آنچنان رفتارهایی از خود نشان داده که هر روز بر شما سختی میگیره و اون امیدهایی رو که گاها ازسوی اطرافیان میبینید واهی می دانید چرا که اساسا فاکتورهای موجود متفاوته و اساسا بعید هم نیست که اونکه درصدر هستش و ازبین بره اون یکی دیگه به گونه ای دیگر اما باز هم از حذف اکثریت بهره میبره و به خاطر اون ذات درونی جامعه یکه تازی میکنه و هیچ وقت هم به گروههای مخالف خود اجازه نمیده افکارشان برای همه باز گفته شه و بر اساس قدرتی که داره تماما به سرکوب معترضین بر می خیزه و اون چرا که رخ میده بی محابا رد می کنه و میگه هر کاری که ما انجام میدهیم درسته!
و حالا دقیقا مشخص نیست چرا این جامعه اساسا با تمام جوامع دیگه فرق داره و به نوعی بعد از مدتی این اعتراضها به باد فراموشی سپرده میشه
مطمئنا در تمام این سالها جنبشهای آزادی خواه زیادی در جامعه به وجود اومده اما آنچه که هست اینه که نقاط اشتراک آنها خیلی کم بوده و اگه همبوده همان مقابله به مثل در برابر همان اقلیت بوده و هر وقت اون روکنار میزنه و موفق میشه طرفهای دیگه روهم حذف می کنه و انگار که اوخود تنها این کار را انجام داده و هیچ گروهی وجود نداشته که همسو برای تغییر وضع موجود تلاش کرده وهزینه های سنگین هم متقبل شده و اما خود تنها می خواهد اهم فعالیتها را انجام بده و آنچه که خود قبول داشته رو در جامعه رواج داده و بی هیچ دلیلی سعی در به حاشیه راندن و بعد هم حذف کلی اون در مناسبات اجتماعی داشته باشه.
اساسا چرا جنبش های آزادیخواهانه به بنبست رسیده و میبینیم به همون مثل معروف میرسیم که میگه روز از نو و روزی از نو...
نمی دونم اما مطئنا شما تحلیلهای متفاوتی رو از آنچه که در جامعه رخ میده داشته باشید و براتونهممهم نباشه که قراره بعد چه اتفاق بیفته اما ما همیشه شاهد بوده ایم تنها در یک چیز اشتراک وجود داشته و اون هم تغییر وضع موجوده بوده و بی هیچ تلاشی برای بعد پیروزی هیچگونه راهکاری وجود نداشته و همچنین میبینیم این گروههای افراطی موجود در کشور اون رو به سمت و سویی سوق میدن که تنها منافع خود تامین شه.
آیا شما به این نتیجه رسیده اید که این آخرین باری است که شاهد اینگونه مسائل کلی هستیم و به هیچ وجه هم دنبال راهکار مناسبی نبوده ایم چرا که اعتقادی به هم اندیشی نداشته ایم و اساسا هیچ وقت نخواسته ایم بر اساس عقل ومنطق وخرد ورزی به اتفاقات رخ داده بیند یشیم و اساسا همیشه احساس و هیجان بر عقلگرایی ما حاکم شده و خود هم شاهد هستیم داره چه رخ میده و این همه هزینه را داریم می پردازیم چرا که نخواسته ایم ریشه ای با این مسائل برخورد نمایین و حرف خود را حق دانسته ایم.
من حال و روز خوشی ندارم چرا که دیگر نمی خواهم بر اساس تفکرات بی پایه و اساس و و بدون هیچ آینده نگری خاص به آینده بنگرم
این روزها حال و روز خوشی ندارم چرا که نمی دانم قرار است در بعد آن چه اتفاقی قرار است رخ دهد چرا که به گذشته که بر میگردم هیچ وقت شاهد نبوده ام که آنچه را اکثریت می خواسته نرسیده و اون هم این بوده که بعد به دست آوردن پیروزی و تغییر وضع موجود تنها گروهی می ماند که اساسا تندروتر بوده و همیشه نگاهی افراطی داشته و هیچ وقت هم نخواسته گوش شنوایی داشته باشد.
من این روزها حال و روز خوشی ندارم چرا که خوشبین نیستم
من این روزها حال و روز خوشی نداشته ام چرا که می بینم همیشه آنگونه رقم نخورده که بدان باور کرده ایم و جامعه ی خود را چنان پیچیده یافته ایم که همیشه سعی داشته ایم به طور جدی و عقلانی بدان بپردازیم و اساسا ریشه یابی نکرده ایم که چرا جامعه ای غیرقابل پیشبینی داشته ایم.
من حال و روز خوشی ندارم چرا که بعد این مدت به این تفکر نزدیک شده ام که آنچه می خواهیم بدان دست یابیم تنها ازراههای انحراف گونه به جلو رفته ایم
چرا ما نباید با ریشه یابی سعی در حل مشکلات جامعه ی خود داشته باشیم و هیچ وقت هم از گذشته ی خود عبرت نگرفته ایم چرا که معروف شده ایم به این که ما از حافظه ای بلند مدت برخوردار نیستیم و همیشه چشم را از دیدن حقایق جامعه ی خود بسته ایم و داریم احساسی به اتفاقات نگاه می کنیم.
مطمئا ما در حال حاظر به این بیندیشیم قرار است بعدترها چه اتفاقی بیفتد و اینگونه بیندیشیم که دوباره بعد مدتی انگشت اتهام به طرف ما نشانه نرود و در برابر دیگران محاکمه نگردیم که چرا ازعقل گرایی به دور بوده ایم و تنها برای رفع نیاز خود در کوتاه مدت به آنها پیوسته ایم!!!

این قافله عمر نیز عجب می گذرد

2009-10-29T17:40:00.004+03:30

با سلام
نمی دونم در تمام این سالهای که زندگی کرده اید به مرگ اندیشیده اید یا اصلا طعم آن را چشیده اید یا اینکه اگر هم چشیده اید در ذهنتان همیشه تصویری را از آن به جا گذاشته اید یا نه و به طور کلی از آن گذر کرده اید و همیشه هم سعی نموده اید فراموشش کنید.
مطمئنا شما در زندگی خود طعم از دست دادن عزیزی را چشیده اید و تصاویری از آن در ذهنتان هک شده است.
تصویری که همیشه در روزهای تلخ و یا شیرین زندگی تان همراه داشته اید و به گونه ای با آن برخورد کرده اید که آن را مقدس نگه بدارید و هرگز نگذارید حریشم را آلوده گردانند.
وقتی خودم به آن می اندیشم بغضی عجیب را دچار می شوم و اشکهایی را سرازیر بر گونه هایم می یابم اما هیچ وقت به اندازه تصاویری که در خواب برایم به جا می گذارد لذت نبرده ام چرا که همیشه در خوابهام آنچنان دوستانه برخورد می کند که انگار هیچ وقت او را در واقعیت از دست نداده ام و برخوردهای را با او نداشته ام که همیشه به کابوسی بزرگ برایم تبدیل شده است اما خواسته یا نا خواسته با آن زندگی را ادامه داده ام و حال که به عزیزانی که در کنارم زندگی میکنند می اندیشم دچار همان بغضی می شوم که همراهم بوده است. کسانی که با آنها زندگی میکنم و در تمام این دوران همیشه در قهر و صلح معلق بوده ام و رفتاری درست از خود به جا نگذاشته ام اما به واقع آنچنان به آنها می اندیشم که سعی میکنم دل آنها را دوباره به دست بیاورم هر چند ناقص اما از اینکه تلاشم را را به خرج داده ام دچار شوقی عجیب می گردم اما اتفاقات هم هیچ ترکم ننموده اند و همیشه با تلنگرهایش یادآوری می کند در چه برحه ای قرار دارم و حرکتهای بعد را اگر انجام دهم اما راهی را به جا می گذارم که بتوان بازگشتی دوباره داشته باشم.
بازگشتی که مطمئنا حتی برای لحظاتی امید را برایم بر جا می گذارد.
مطمئنا همیشه بر اثر آنچه که تجربه یا اتفاقات روزانه و یا مدتی خودخواسته بر روح و روان شما جاری می شود و بر اساس آن دست به رفتارهای از طرف خود شاید صحیح می زنید مدتی نیز در شوک باقی می مانید اما آنچه را که این فاصله را میان شما و عزیزانتان ایجاد نموده اید به مبارزه می پردازید هر چند از درون همیشه اون تعادل روحی را نداشته اید.
خود به شخصه در درون دچار رفتاری دوگانه می گردم که می دانیم در وجود همه مان چه آشکار و نهان وجود دارد و نمی توانیم آن را انکار نماییم.
مبارزه ای که بر رفتارهایمان در محیط بیرون و واقعیت جامعه همراهمان هست و حتی شاید مبدل به چیزی گردد که آن را تماما از بیخ و بن ویران گردانیم. همان افکاری که خرافه گویانه می پنداریمشان و بر اثر آنچه که می بینیم خوآگاهانه و یا از روی احساس دوست داریم به نفعمان تمام شود هر چند می بینیم هیچ وقت این خواسته یا ایده آل به واقعیت نمی پیوندد چرا که موانعی بر سرمان قرار دارد که به تنهایی از پس آنها بر نمی آییم و نیازمند تلاشی است که می طلبد ما بیش از اندازه به آن نزدیک شویم و اینگونه روحیه خود را نبازیم و به اتفاقات هر چند ساده و گذرا دل خوش نباشیم.
مطمئنا ما باید آنچه را که در توانمان است به طبقه ی اخلاص پیاده نماییم تا شاهد پیروزی عقل گرایی بر آنچه که خرافه می نامنش باشیم.
من امیدوارم هر چند نمی دانم در کنار این عزیزان چقدر خواهم ماند و آیا فرصتی هست که لااقل قدمی هر چند کوتاه را با موفقیت در این زمینه بردارم!!!
مطمئنا این از آن حوادثی است که غیر قابل پیشبینی است و این را در وجودمان می کارد که هیچ وقت نمی توانیم برای مدتی طولانی به سادگی از آن بگذریم.
شاید در حال حاظر این باور تنها در وجودم قرار داشته باشد اما تمام تلاشم را انجام خواهم داد تا جوابی در خور تاملات ذهنم بیابم و این را نیز میدانم به همین سادگی از آن برخوردار نمی گردم و نیازمند تلاشی عظیم خواهد بود.
اما من امیدوارم چرا که خوب میدانم خواهیم توانست این خرافه های تماما آزار دهنده را از ذهن نزدیکانمان دور گردانیم و حداقل برای آنها محیطی آرام را به وجود بیاوریم و اینگونه شاهد نباشیم چگونه عمرشان را با چنین هیزمهای می سوزانند و نمی گذراند آنگونه که شایسته ی زیستنشان هست با آن زندگی کنند و تماما آن را از صحنه ی زندگی خود پاک گردانند.

چرا ما هيچ برنامه اي نداشته ايم؟!!!

2009-10-27T19:11:00.002+03:30

با سلام
سخن امروزم با كساني است كه در تمام اين سالهاي بعد از 18 تير 1378 بدون هيچ برنامه اي تنها به هياهو پرداختند و بي توجه به تمام گروههاي به حاشيه رانده شده كه خود تجربه اي دير پا داشته بودنند تنها در صدد اين بودنند كه به خود بينديشند و بي هيچ راهكاري تنها در پي منافع شخصي و گروهي خود بوده اند و با در دست داشتن سرمايه هاي بسيار به اين فكر نيافته بودنند كه حالا تماما از دايره حاكميت خارج شده اند براي جامعه ي خود بينديشند كه قرار است در چه وضعيتي قرار گيرند. آنها در پشت پرده آگاه بوده اند كه قرار است چه اتفاقي بيفتد و با در دست داشتن رسانه ها نيز نخواستند به طسرحههاي حاكميت بپردازند و حالا كه مي بينند عده اي از مردم جامعه به اون خودآگاهي سياسي رسيده بودنند همگي خود را قرو قاتي مي نمايند.
آيا آنها از برنامه هاي حاكميت بعد از وقوع حادثه ي 18 تير 78 اطلاعي نداشته اند؟
به شخصه معتقدم آنها اطلاع داشته اند اما چون به فكر جامعه ي خود نبودنند و از آنها به نفع خود سوءاستفاده نمودنند و در بي خبري گذاشتند. حاكميتي كه اگر نگاهي بيندازيم تنها در طول همان دوسال متوجه شدنند چه بر سرشان آمده است و تمامي تئورسينها ي خود را جمع كردنند و ساعتهاي بيشماري را به تلاش براي به حاشيه راندن اكثريت مردم از جريانات سياسي نقشه اي طولاني براي آينده ي سياسي خود ترسيم نمايند.
به راستي جاي سوءال دارد كه آنها كه تا همين چند سال گذشته بر سر يك سفره نشسته بودنند و تماما در غارت سرمايه هاي ملت نقش داشته اند ومي داشنسته اند چه قرار است بر سر جامعه بيايد سكوت را اختيار كردنند و به قول خودشان روزه سكوت گرفته بودنند.
حال كه به جريانات اخير اين سالها مي نگرم مي بينم آنها چگونه از اعتماد مردم به سود خود سوءاستفاده نمودنند و آنها را در بي خبري محض قرار داده بودنند و شايد بقراي حفظ آبروي خود وارد ماجرا نشدنند و آنها كه در بطن قرار داشته بودنند و مي دانستند چه قرار است بيفتد و هشدار مي دادنند طرد نمودنند كه مبادا آنها هم به همراهي متهم گردنند و در پيشگاه ملت رسوا شوند.
آيا آنها نمي دانستند عده اي در صدد هستنند تا با استفاده از رواج خرافه گويي در جامعه قدرت تصميم گيري را از مردم بگيرند و نگذارند به وقايع مشكوك دور و بر خود آگاه گردنند.خرافه گوييهاي كه بعد از تير 1384 عملا وارد جامعه شد و تا به حال توانسته اند گروه بسياري از عوام مردم را با خود همراه نمايند و آنچنان براي تبليغ از جيب ملت هزينه نموده اند كه تازه گند آن بالا آمده است.
هزينه هاي سرسام آوري كه آنها در تمام اين سالها در مناطق دور افتاده انجام داده اند و هر جا كه مي رويم ميبينيم چگونه تسليم خواسته هاي آنها گرديده اند.
اگر 6 تا 7 سالي كه درون حاكميت بوده اند و تنها به فكر منافع خود نبوده اند الان وضعيت موجود به گونه اي ديگر بود و مي شد حداقل دورنماي از واقعيت را ديد و اينقدر ساده در چاههاي عميق آنها فرو نميرفت.جامعه اي كه در تمام اين سالها نسبت به سياستهاي درون و خارج از ايران معترض بوده اند و تنها نظريه پردازان سياسي نبوده اند كه آنها را با خبر نمايند و اگر هم مي خواستند يا به گلوله مي بستند و يا او را در بند مي نمودنند و يا به حاشيه ميراندنند و يا هم جاده مهاجرت را به او نشان ميدانند تا بي سر و صدا خارج شود و آنجه را كه مي خواهد بگويد.
آيا نبايند آنها جوابگو باشند و بر اشتباهات خود اتعراف نمايند و حال از پيشگاه ملت عذر خواهي نمايند تا اينقدر مورد تنفر قرار نگيرند. آنها دقيقا ميدانستند چه كار مي كنند و اگر نگاهي واقع گرا داشته باشيم در طي اين سالها به اين باور رسيده بودنند كه در ميان مردم جايگاهي ندارند و اگر هم دارند در بين عوام مردم دارند.پس زماني طولاني در اتاق فكرهاي خاص در پي اين بوده اند كه بر وضعيت جامعه به طور كلي حاكم گردنند. آنها ابتدا دوستان خود را كه تا همين ديروز بر سر يك سفره مي نشستند از خامي آنها سوءاستفاده مي نمودنند و تله هاي بسيار براي آنها مي ساختنند و عملا آنها را به حاشيه ميراندنند تا با توجه به چنين ترفندهاي آنها را در پيش مردم سياه نمايند و بعد هم كه ديدنند مردم بي اطلاع از همه چيز هم همراهشان شده اند و عملا آنها هم سياست زده گردينند و كار به كار حاكميت نداشتند و به فكر منافع خود بوده اند وارد فازهاي عملياتي ديگر مي شدنند و با توجه به نيروي سركوبگرايانه ي وسيع كه در اختيار داشتند به هر كس كه مي خواستند راز آنها را فاش نمايند خط و نشان مي كشيدنند كه اينگونه با تو برخورد خواهيم كرد و بالكل حذفت مي نماييم چنان كه خود شاهد بوده ايم و با مهاجرت نخبگان سياسي اجتماعي هنري كه به فكر مردم بوده اند و تلاش مي نمودنند با توجه به همان اقليت جايگاهي كه برايشان باقي مانده است هشدا دهند. اما مگر مي گذاشتند.
خود شاهد بوده ايم كه با نيروي عظيم جريان آزادي خواهي دانشجويان دانشگاههاي برتر چه رفتاري نشان داده اند و آنها را شبانه روز در سياهچالها مي انداخته اند و با انواع شكنجه هاي روحي و رواني و جسمي عملا ضربه هاي وحشتناك مي خوردنند كه ديگر اين توان را نداشته باشد به وضعيت موجود در جامعه معترض باشد. اگر چه بسياري راهي ديگر را در پي گرفتنند و در چاههاي عميقي فرو مي رفتند كه رهايي از آن ديگر برايشان امكان پذير نبود و تنها به ثانيه هاي مي انديشيدنند كه مرگ آنها را با خود ببرد و ديگر جامعه از نبوغ بالاي آنها در تمامي عرصه ها سودي نبرد و در چنين فلاكتي به زندگي خود ادامه دهند. زندگي اي سراسر تزوير و ريا كه تنها حافظ شيرازي مي توانست آن را به تصوير كشاند. اما مگر ديگر از رندها چيزي در جامعه باقي بود كه با زبانشان آنچه را كه اتفاق مي افتاد بازگو نمايند و هيچ هم ترس نداشتند كه ممكن است چه برسرشان بيايد. حال اگر نگاهي به ديوان حافظ بيندازيم خود شاهد هستيم هنوز همان تزوير و رياها در جامعه وجود دارد و عده اي با استفاده از راههاي گوناگون دارند سر مردم را شيره بمالند. ويكي از رازهاي جاودانه بودن شعر حافظ همين جامعه است كه هيچ وقت عوض نشده است اگر هم گاهي اوقات خواست عوض شود وطن فروشان به ميان مي آمدنند و با نقشه هاي سراسر عوام فريبانه در تلاش بوده اند همچنان جامعه همينگونه باقي بماند.
به راستي چرا هيچ برنامه اي جريان آزادي خواهي ايران نداشت كه با نقشه هاي سراسر رياگونه آنها به مقابله بپ ردازد و از همان اندك فرصتها براي آگاهي جامعه در تلاش باشند. به راستي چرا راحت گذاشته اند اينگونه با عزت و آبروي سرزمينشان بازي نمايند و اين چنين در بين تمام ملتها تحقريش گردانند و هيچ هم رواج دهندگان خرافه گو رسوا نگردنند.
به راستي چرا در تمام اين دهه ي اخير هيچگونه تلاشي را نشان داده اند كه بخواهند جامعه را در وضعيتي خودآگاهانه قرار دهند و براي منافع خود چشم بر واقعيتهاي جامعه ببندنند و اين چنين راحت بگذارند اين خرافه گوييها تا مغز و استخوان مردمانشان فرو رود و تا توانسته اند از جايگاه خود سوءاستفا ده نمايند هر چند همراهان اندكي داشته اند و ديگر باقي مردم را كه اكثريت بوده اند حذف گردانند.
حال با فاش شدن هويت هر دو طرف در اين چند ماهه گذشته از كودتاي 22 خرداد و حوادث وحشيانه وجنياتهاي بيشرمانه كه از سوي حاكميت بر معترضان روا گرديده است مردم خود يافته اند تنها خود هست اند كه بايد به تغيير وضع موجود رو آورند و هزينه هاي بسيار و خونهاي بسيا ر دهند تا مگر حركت آنها به نتيجه اي در خور اهميت براي جنبش آزادي خواهي ايران داشته باشد.
اين جنبش همانگونه كه شاهدش هستيم جنبشي است مردمي كه در تمام اين سالها خون و دل خورده اند تا مگر بار ديگر در چنين موقعيتي قرار گيرند تا بتوانند آشكارا به وضعيت حاكم بر جامعه معترض باشند و هيچ هم نترسند چه بلايي برسرشان آيد.
اين جنبش برخواسته از درد و رنجهاي بسياري است كه در تمام اين سالها همراه آنها بوده است و با آن زندگي كرده اند و حالا كه ديگر وقتش هست با فريادي بلند اعتراض خود را نشان دهند.
اين جنبش بسيار است و هيچ هم از اين بادها نمي لرزد.
اين جنبش هر روز كه از كودتاي 22 خرداد و جنايتهاي بيشرمانه اش مي گذرد بر مطالبات آنها افزوده مي گردد.
اين جنبش ديگر نمي خواهد تمام رسانه هاي موجود كه در دست حاكميت هست مدتهاي مديد به خرافه گوييها يش بيفزايد و مردم ساده را با خود همراه نماين
اين جنبش هزينه هاي بسيار پرداخت نموده است و حال نمي خواهند كه به همين آساني از دستشان رها گردد. تا در زمان و مكانهاي مورد نياز به نفع اهداف خود از آنها استفاده نمايند و به نوعي آلت دست آنها قرار گيرد.
اين جنبش آزادي خواهي خونهاي بسيار داده است و نمي خواهد پايمال گردد.

وقتي همه چيز به هم ميريزد

2009-10-26T20:08:00.002+03:30

با سلام
شما يه چيزي رو در نظر بگيريد كه همه ي اعضاي آن به هم ميريزد. اولين چيزي كه به ذهن خطور مي كنه بي نظمي حاصل از اين به هم ريختن مي باشد.
اعضاي آن هيچگونه با هم كنار نمي آيند و هر يك نيز ساز خود را مي زنند و در اين ميان عده اي هم هستند كه به ساز آنها مي رقصند وجالب تر آنكه آنها در هر موقعيتي به ساز يكي مي رقصند و اصلا نيز در تفكر آن نيستند كه اين نوازنده بر چه اساسي دارد ساز مي زند.
در نگاه اول البته آنها خود را با آن يك هماهنگ مي كنند كه حرف دلشان را ميزند اما امان از اين غفلت كه هيچ نمي دانند در باطن او چه ميگذرد وتنها به ظاهر آن توجه مي نمايند.
حال وضعيت امروز ما هم به همين منوال است كه هر كه سازي بر ميدارد و مي نوازد و اين وسط هم هستند كه نوبت به نوبت با آن مي رقصند و همان مثل معروف را در ذهن تداعي مي كنند كه به هر سازي مي رقصد و معنايش هم نيز واضح مي باشد چرا كه اين فرد رقاص هميشه در پي منافع زود گذر خود مي باشد و هيچ به خود زحمت نمي دهد كه در آينده چه مي خواهد رخ دهد. البته بايد به زرنگي نوازنده اشاره اي نمود چرا كه او در پي تجربه هاي گوناگون به اين حد رسيده است كه مي فهمد چگونه كسان بسياري را دور خود جمع نمايد.
او هم مطمئنا به دنبال منافع خود مي گردد و بي توجه به همه چيز مي گويد ما كه كار خود را كرديم. به ما چي كه بعدش قراره چه اتفاقي رخ دهد. اما غافل از اينكه نمي داند فردا خود از اولينهاست كه گريبانش گير مي كند واساسا نمي داند چه رفتاري از خود نشان دهد و او كه تا ديروز عده اي رو به ساز خود مي رقصاند حال بايد به ساز ديگري برقصد. همواره در اطراف خود با چنين شخصيتهاي زياد مواجه مي شويم.
حالا معلوم نيست چه اتفاقي بيفتد و دوباره اوضاع احوال به همون روند قبلي بازگردد و ديگر هيچ كس بر اساس منافع خود قدمي برندارد و بلكه نظام گونه حركت نمايد.
چيزي كه از اون به عنوان قانوگرايي حرف مي زنند و البته جامعه هم به اون حد خودآگاهي برسد كه تمام قوانين وضع شده را رعايت نمايد وبر اساس آن به پيش رود و اگر كسي هم از آن تخطي كرد بر اساس آنچه كه در قانون آمده است بايد رفتار كند حالا اگر هم او خود از وضع كنندگان قانون باشد. همان سخن هميشگي كه در برابر قانون همه برابر هستند.
اما در عين ما مشاهده مي نماييم عده اي با خط مشي خود و سوءاستفاده از اعتماد مردم قانون را به نفع خود و يا گروهي كه در آن قرار دارد وضع مي نمايند كه البته در اينجا بايد مي بينيم قانون چيزي نيست به جز اراجيف و خرافه گويي كه البته اين در بين جوامع معروف به جهان سوم اتفاق مي افتد يا هم جامعه اي كه خرافه گويي در آن رواج پيدا مي كند. خرافه گوييهاي كه پشت آن اعتقادات مذهبي قرار دارد و عده اي نيز با سوءاستفاده آن را در مسيري قرار مي دهد كه به هيچ وجه با جهاني كه در آن قرار داريم هيچگونه مطابقتي ندارد.
حال چرا؛ باز به همان حرف ميرسيم كه جامعه و يا عوام مي پذيرند كه اينگونه باشد و به اين دليل كه جامعه هنوز به آن خودآگاهي نرسيده است و دين هم به طور ريشه اي در جامعه وجود دارد اساس كار را جوري تعيين مي نمايند كه بعد از مدتي مي بينيم حاكميتي استبداد گونه و بر اساس خرافه گوييها بر جامعه حاكم مي گردد و همه را به نوعي بر اساس همان منطق خود تسليم مي نمايند وهر چه را كه بخواهند به خوردش مي دهند.
حال اگر جامعه هم داراي تمدني عظيم باشد و خود را هميشه به عنوان جامعه اي مي شناسد كه از عقبه اي طولاني در جهان هستي برخوردار است و حاكمان سابقش خود وضع كننده ي قانون بوده اند.
در اين ميان ما ميبينيم كه عده اي هميشه قرباني بوده اند و آنها كساني هستند كه هميشه در پي آباد كردن جامعه هستند و نمي خواهند به اين آساني جامعه خود را دست خرافه گويها بسپارند و در اين بين ميبينيم آنها كه از خود آگاهي بالايي برخوردار هستند و هميشه داراي مطالعه بوده اند و جامعه خود را خواسته اند همگام با جهانيان سازند هزينه هاي زيادي مي پردازند و البته در اين بين ميبينيم مردمي را كه آنها دارند خود را برايشان قرباني مي كنند در گوشه اي كز كرده اند وهميشه بر زبان دارند آنچه را كه از طريق رسانه هاي بي بنيان و بي اساس به خوردشان داده اند و آنها نيز بر اساس ترسي كه دارند ساكت مي نشينند و هيچ به مخالفت نمي پردازند و آن گروه پيش رو را حمايت نمي نمايند. در اين بين ميبينيم كه هميشه ملت توسط جوامع مدرن و پيشرفته تحقير مي شود و به گونه اي برخورد مي نمايند كه اصلا انگار ديرزماني داراي تمدن بوده اند وجامعه اش نيز هميشه متمدن گونه ميزيستند و از زماني كه دين ويا همان فرهنگ خرافه گويانه بر آن حاكم شده است و در حال عقب گرد هستند. اگر تاريخ را خوب مطالعه نماييم مي بينيم از كجا آب خورده اند.
شايد اشتباه آن گروه از خودآگاهان جامعه اين باشد بدون توجه به چند قرن گذشته و ريشه دوانيدن اساس اين تفكر در جامعه دست به اعتراض مي زنند و با اين فرهنگ بر اساس همان تفكر برخورد اصولي ندارند چرا كه ما هميشه شاهد بوده ايم در جامعه اين مردم عوام بوده اند كه بر اساس تفكراتي كه به خوردشان داده اند و به همان خرافه گوييها مبتلا شده اند هيچ حركتي نمي نمايند و با همان حاكميت دست به حذف كردن آن گروه از خودآگاهان جامعه مي زنند. و اگر مي خواهند برخورد درستي داشته باشند به ميان همان جمعيت دور افتاده روند كه هميشه دردسر ساز بوده اند. و خود شاهد هستيم كه آنها داراي چه تفكراتي هستند.
جمعيتي كه هميشه غافل از آن بوده اند و ميبينند گريبانگير خود شده اند و تمام هزينه هاي را كه براي خودآگاهي و مقابله در برابر اعتقادات سخيف حاكميت پرداخت كرده اند بر باد رفته مي بينند و يا جان خود را از دست مي دهند و يا دربند ميگردنند و يا به زاويه اي پناه ميبرند و يا هم اينكه باز به ميان همان جوامع مدرن پا مي گذراند و اكثريت قريب به اتفاقشان ديگر بي توجه به جامعه ي خود راه خود را پي ميگيرند كه همينك شاهد آن بوده ايم چرا كه بر اساس تفكرات خود به اين نتيجه ميرسند كه اين جامعه ارزش هزينه كردن را ندارند و بايد اينچنين باهاشان برخورد گردد كه تا ابد در محاصره اين حاكميت استبداد گونه و سازمانهاي همسوي آن باشند.
جامعه را از اساس بايد دوباره شناخت و دچار حركتهاي قبلي نشويم كه همان بلاها دوباره گريبنگيرمان گردد و اين جنبش آزادي خواه دوباره در چنگال استبداد اسير گردد.
راه را بايد شناخت و بر اساس آن حركت نمود و با پيچ و خمهايش يكسر خود را نبازد و به تلاشش ادامه دهد تا اين اعتقادات سخيف وخرافه گويانه بر جامعه اش حاكم نگردد.
و اين چنين راحت هزينه ها يش بر باد نرود و خون همراهانشان در مسير راه مبارزه آزادي پايمال نگردد و دوباره خانواده هاي را داغدار نمود كه بي هيچ دست يافتي ميبينند جوانانشان قرباني گرديده اند.
اين جنبش آزادي خواهي بر اساس تمام خون دلهاي مردمش شكل گرفته است و اين جريان آزادي خواهي همينجور به وجود نه آمده است كه به همين راحتي هم قرباني گردد.
جنبشي كه وامدار هيچ كس نيست و ساختارگرايانه حركت بايد نمايد و به هيچ فرد و افرادي متكي نباشد وتنها بر اساس ارزشهاي خود حركت نمايد.
اين جنبش بسيار است و در اين مدت هم نشان داده است با اين بادها نمي لرزد.
نمي خواد دوباره مرتكب اشتباهات گذشته گردد و به همين آساني تمام زحمتهايش بر باد رود و دوباره در چنگال حاكميتي استبداد گونه باشد و بخواهد همچنان با اعتقادات سخيف و خرافه گويانه اش آنها را راهي زاويه گرداند و بي هيچ حركتي همان گونه كه زندگي كرده است دوباره نمايد.

به راستي ما به كدامين نا كجا آباد مي خواهيم رهسپار شويم؟!!!

2009-10-25T20:01:00.002+03:30

با سلام
وضعيت حاكم بر جامعه ي ايران امروز اينقده مضحكه كه اسا سا مردم رو دچار سردرگمي عجيبي كردن.
اون از وضعيتي كه مي خوان بر فضاي دانشگاه حاكم كنند و اين هم فضاي كه دارن واسه فرهنگ و هنر محيا مي كنن.
معلوم نيست با حذف فلسفه و سياست غرب از رشته هاي موجود در دانشگاههاي ايران كه با علوم انساني مرتبط هستند فضاي به مراتب بدتر از انقلاب فرهنگي اول رو ايجاد كنن و باز با مهاجرت اجباري تعداد بسياري از اساتيد و دانشجويان مواجه خواهيم شد.
فلسفه ي غربي كه موجب خرد ورزي ميشوند و اين علوم اسلامي كه معلوم نيست بر گرفته از كجاست و مي خوان باهاش چه خرافه هايي رو به دانشجويان بخورانند. خرافه گوييهاي كه مطمئنا ضربات جبران ناپذيري بر وضعيت خود آگاهي جامعه وارد مي كنه و كلا فضا رو به سمت و سوي هدايت خواهند كرد كه ديگر نمي شود به آينده اميدي داشت. در همين حال حاظر و با توجه به آمار موجود حدود دو سوم دانشجويان دانشگاههاي موجود رو گروه علوم انساني تشكيل مي دهند و به نوعي بيشتر كتابهاي كه وجود داره برگرفته از فلسفه و علم سياست غرب مي باشد.
انگار كه اون ضربه ي انقلاب فرهنگي اول را به خاطر ندارند و حالا مي خواهند پيكره ي دانشگاه را اساسا بر چيزي ديگر بنا نمايند و بيش از پيش فضا را مهيا نمايند كه ديگر با هيچگونه اعتراضي از سوي فضاي داشنجويي مواجه نشوند چرا كه ديده اند دانشگاهها هميشه خاستگاه جريان آزادي خواهي در ايران بوده هست. حتما مي دانيد اكثر كساني كه در انقلاب فرهنگي اول شركت داشته بودنند از كاري كه كرده اند اظهار پشيماني نموده اند و حالا به هر خبرگزاري و شبكه هاي تلويزيوني سر ميزنيد با پديده اي به اسم تغييرات اساسي در علوم انساني مواجه مي شويد كه مي خواهند پيكره اش را تغيير دهند و علوم اسلامي را در آن بگنجاند. ساعتهاي بسياري كه در حال حاظر در اختيار دارند و تا مي توانند از چنين فضاهاي استفاده نمايند تا شستشوي مغزي ايجاد نمايند و همه رو در برابر فضاي وارده تسليم نمايند. اصلا معلوم نيست چرا آنها باور ندارند اينچنين حركتهاي باعث مي شود بيش از پيش موجب گردد التهابها در جامعه باقي بماند و تعدادي بسياري از عناصر خودآگاهي را به طور كل حذف نمايند. من كه خود در حيرتم اصلا نام اين تئورسنها را چه ناميد و چه جوري با تفكرشون به مبارزه برخواست هر چند مطمئنا اين برخوردها هزينه هاي بسار سنگيني بر جامعه وارد خواهد كرد. اينان بايد بدانند هنوز كساني وجود دارند كه نمي خواهند كشورشان در چاه عميقي فرو رود و مشخصا نبايد از تحركات اين گروه ناديده گذشت و به همين آساني بگذارند عده اي با رواج خرافه گويي بر جامعه حاكم گردنند.
هما نگونه كه در بالا هم عرض كردم وضعيت حاكم بر جامعه فرهنگ و هنر به گونه اي خطرناك است و اكثر سينما گران و ادبيات مدرن در وضعيتي بلاتكليف به سر مي برند چرا كه اصلا نمي دانند چه خواهد شد و البته در اين بين شاهد هستيم كه سينماگران حرفه اي و چيز بلد دارند قيد حضور در جشنواره ها را زده اند و عده اي ديگر همانند بهمن فرمان آرا اساسا مي گويند هيچگونه حاظر نيستند در اين فضا كار نمايند و از طرف ديگر ما شاهد هستيم عده اي با كناره گيري اين گروه از سينماگران كه هميشه معترض به وضع موجود بودنند و در تمام كارهاي آنها مي توان ردپاي از اعتراض به حاكميت را ديد مي خواهند با حاكم شدن فضاي خرافه گويي و رواج دادن جشنواره هاي از اساس بي پايه مي خواهند نوعي فرهنگ خرافه گويي را رواج دهند و كلا هنر مدرن را حذف نمايند و به دوراني برگردنند كه خود در تاريخ ديده ايم چگونه باعث شده اند فضا را از اون ذات هنر خالي نمايند و دست به اصولي بزنند كه با بنيانها پوچ و هيچ مواجه گرديم. نه از اون نوعي پوچگرايي بلكه از نوع خالي بودن از هر تفكري كه باعث گردد جامعه به گونه اي ديگر رشد نمايد و مسير را جوري تغيير دهند كه اساسا هيچ تفكر باقي نماند كه بخواهند رواج پيدا نمايد.
مطمئنا اين فضا ها به هيچ وجه در خور جامعه ي امروز ما نيستند و معلوم نيست مي خواهند چه كار انجام دهند و تازه در مقابل تجمعات اعتراض آميزي كه مطمئنا وجود خواهد داشت چه عكس العملي را نشان دهند. آنها خوب مي دانند در اين حوزه هم گروههايي هستند كه اصلا با تفكرات آنها همخواني ندارند و در تقابل هم قرار دارند. عده اي كه در تمام اين مدت كارهاي فاخري از آنها را مشاهد نموديم و حال كه فضا به گونه اي ميرود كه كليه فظا ها در اختيار گروه اقليتي قرار دارند آنها خود به خود بر اساس هيچ نوعي حمايتي به حاشيه خواهند رفت و فضايي بر جامعه باز حاكم مي گردد كه منتظر وقوع هر واقعه اي باشيم. هر چند از اين ميان تعدادي راه مهاجرت را در پيش خواهند گرفت اما عده اي كه مي خواهند در وطن خود به فعاليت بپردازند و وان محبتي كه در درون خود دارند و بعد از تمام اين سالها كه در پاره اي مواقع اگر هم حضور مي يافتند باز شاهد اثراتي فاخر بوده ايم و حالا كه اصلا فضا براي آنها مهيا نيست به كدامين نا كجا آبادها روانه خواهند شد.
آيا دست اندركاران هيچ به خود زحمت تفكر ندهند كه دارند در چه مسيري حركت مي نمايند و اساس هنر اين نيست كه آنها مي خواهند رواجش دهند.
هنر هميشه در جوامعه به گونه اي عمل كرده است كه موجب شده است در زندگي مردم تغييرات عديده اي مواجه گرديم و حال كه ذات هنر رو گرفتند مي خواهند چيكار كنند. آيا تا ابد بايد شاهد باشيم با مردم با خرافاتي زندگي كنند كه ديگر عمر آنها قرنهاست با پايان رسيده و هر چه از آن سو به اين سو آمده ايم شاهد بوده ايم كه انها آوانگارند بوده اند و سر آغاز فصلي نو در زندگي و با مخاطبان گوناگون.
اما در حال حاظر مواجه شده ايم با گروهي كه مي خواهند در تمام اركان زندگي مردم نفوذ نمايند و چيزي را به خورد جامعه بدهند كه خود مي خواهند و اگر هم با اعتراضي مواجه گرديدنند بر اساس اون اعتقاداتي كه خو گرفته اند و سالها تنها در همان مسير حركت كرده اند و تحت آموزش گروهي بوده اند كه رواج دهنده ي انواع و اقسام خرافه گوييها در جامعه بودنند فورا سركوب مي نمايند و به بند مي بندنند و هر بلايي را كه مي خواهند سرش مي آورند و با دليلهايي واهي سعي بر توجيه كار خود دارند.
من خود سردرگمم و اصلا نمي دانم چرا در چنين جامعه اي باشم كه تنها يك اصل بر آن حاكم است و تمام اصلهاي ديگر با توجه به تفكرات خاص بايد از جامعه حذف گردنند. اصلي كه هميشه باعث شده است جامعه هر روز به عقب بازگردد و سالهاي سال هم با گذشت ايام ديگر نشود در مكسيري مناسب قرار بگيرد چرا كه ابزارهاي آن موجود نمي باشد و تماما در اختيار همان پيروان اصل حاكم مي باشد.
به راستي ما به كدامين نا كجا آبا د مي خواهيم رهسپار شويم و جامعه اي كه در آن رشد كرده ايم چه بلايي بر سرش خواهد آمد و آيا اميدي به آبا د كردنش در خود حس مي نماييم؟!!!

این گروههای فشار نوظهور که نیستند...

2009-10-24T20:20:00.002+03:30

با سلام
حتما در جریان اخبار نمایشگاه مطبوعات در تهران قرار گرفته اید.
در جریان بازدید مهدی کروبی از نمایشگاه مطبوعات در روز جمعه عده ای که توسط خبرگزاری فارس تحریک شده بودنند و با سازماندهی انجام شده از پیش و قتی دیدنند او مورد استقبال عظیم بیرون و درون مصلی قرار گرفته است موجبات اغتشاش و هیاهو گردیدنند و به گواه تمام خبرگزاریهای مستقل و روزنامه ها باعث حاکم شدن جوی خشونت آمیز گردیده بودنند و در این بین و قتی مهدی کروبی در برابر این تعداد تحریک شده قرار گرفت و نخواست این بی نظمی ادامه داشته باشد تحت محافظت گروهی که وظیفه شان حفاظت از چنین اشخاصی در چنین فضاهایی بود از راهی دیگر خارج شد و در این بین شلیکی هوایی برای پایان دادن به این ماجرا از سوی همین گروه محافظ پرتاب شد که همه طرفداران حاکمیت در خبرگزاریهای خود عنوان کردنند از طرفداران مهدی کروبی بوده است و تازه وقتی از مصلی خارج شد در میان جمعیتی از همین عناصر قرار گرفته بود که به گفته ی شاهدان عینی این اقدامشان باز هم طراحی شده از سوی خبرگزاری نامبرده بوده است.
سند و مدرکی وجود داشته باشد همان عکسهای هست که توسط این خبرگزاری منتشر شده است و به نوعی موجبات تعرض به او بوده اند و از بالای مصلا بلشورهایی را به سویش پرتاب میکردنند که موجب شد عمامه اش از سر بیفتد و سرش نیز زخمی گردد. و تازه در عکسی شاهد هستیم که لنگه مفشی به سویش پرتاب شده است که معلوم نیست واقعی باشد یا اینکه از طریق فتوشاپ اینگونه نمایش داده شد.
اینچنین مهیا کردن فضا از این خبرگزاری دور از انتظار نبوده است چرا که همانی است که در همان شب انتخابات از موفقیت احمدی نژاد با آرای بسیار بالا از رقبا پیش افتاده است و بساط سرور شادی راه انداخته بود در کنار خبرگزاری رجانیوز و روزنامه کیهان؛ که البته در حوادث بعد از کودتای 22 خرداد موجب آن شده بوده اند معترضان به نتیجه ی انتخابات را اغتشاش گران بنامند و از آنها به عنوان حمله بران یاد کرده اند که اموال عمومی را تخریب نموده اند و مسجدی را آتش زدنند و باعث گردید تعدادی از این معترضین در راه جریان آزادی خواهی شهید گردنند و خانواده های بسیاری را داغدار نمایند و باز همین خبرگزاریها بوده اند که می گفتنند جنایتهای وحشتناک در بازداشتگاه به هیچ وجه درست نیست و تا توانستند به مهدی کروبی حمله ور شدنند و می گفتند او با افشار کردن این ماجراها نظام را خدشه دار کرده اند و در بین تمام کشورها که تا الان از سوی حاکمیت به فجایعی در بازداشتگاههای ابوغریب و دیگر جاها حمله ور می شدنند حالا خود مشاهده می کنند آنها هم رسوا شده اند و از هر طریقی وارد می شدنند که به پرونده های موجود رسیدیگی نگردد و تازه باز همین خبرگزاریها موجبات محاکمات در ذهن مالیده ی عده ای فعالین سیاسی بودنند که به عنوان اخلالگر نظم عمومی معرفی می شدنند و می گفتند همینها باعث شده اند انقلابی نرم در کشور اتفاق بیفتد و حاکمیت موجود را با چنین برنامه های ساقط نماید...
اگر بخواهیم به همه ی این گزارشات بی پایه و اساس بپردازیم وقت زیادی گرفته خواهد شد و همین هم کفایت می کند چرا که بارها در جریان این خبرها قرار گرفته اید و حال به موضوعی که تیتر شده می پردازم.
گروههای فشار همیشه در حاکمیتهای استبدادی وجود داشته است و این ماجرا در تهران به همام روهای بعد از انقلاب بهمن 57 مربوط می گردد...و کم کم آنها سوار بر موج این فشارها می شوند و در هر زمانی که خواسته اند به جان مردم انداخته اند و هیچ رحمی نمی کردنند. حتی در بین همین اصلاحطلبان موجود عده ای بوده اند که با ریشها و چماق در دست و سوار بر موتور به خانمها حمله ور می شدنند و تا می توانستند تفکرات بنیاد گرایانه را دنبال می کردنند. گروههای فشاری که به گروه آلاکرم معروف بوده اند و از هیچ چیز هم فروگذار نبودنند وچنان عقده های درونی داشته اند که هیچ کس بر روانی بودن آنها شک نمی کردنند.
گروههای که در تمام این سالها موجبات قتلهای زنجیره ای بوده اند و تا می توانستند بر گروههای متعرض به وضع موجود حمله ور می شده اند که می شود به تمام یادبودها و گرامیداشتهای اعضای نهضت آزادی اشاره نمود و حتی در خانه های خود نیز امنیت نداشته بوده اند.
تا توانستند با همین برخوردهای و حشیگرانه مردم را تحت فشار قرار دهند و از آنها دور نمایند و خود این جریانات معترض در تمام این سالها به حاشیه رونند و یه غیر از تعدادی اندک در جلسات آنها حضور نیابند.
به همین دلیل بوده است که جامعه بیدار نباشد و از نقدهای آنها استفاده نمایند. و هر چه که از سالهای بعد 57 می گذریم آنها نیز با رویه ای جدید به میدان می آمدنند و همانها که به دفاتر روزنامه های منتقد حاکمیت حمله ور می شدنند و اعضای آنها را مورد ضرب و شتم قرار می دادنند.
همانهایی که همیشه به نحله های روشنفکری موجود حمله می کردنند و موجبات خروج اساتید و نویسندگان و روشنفکرها از کشور می شده اند.
حتما یادتان می آید در سالهای اولیه بعد از پیروز شدن گروه معترض به جناح حاکمیت و باز تر شدن فضا باز به جان دانشجویان و معترضان می انداختند و با هر ترفندی که بود فریادهای اعتراض آمیز آنها را خفه می کردنند. دانشجویانی که هر روز سیاست زده می شدنند و افسرده می گردیدنند و از هر مواد مخدری استفاده می کردنند تا آرام گردنند. هر چند این مواد مخدر در دانشگاه که به سهولت به دست دانشجویان می رسید خود جای بحث دارد. این نقشه شاید از سوی خود حاکمیت استبدادی ایران بوده است چرا که با این کار می توانستند بر آنها مسلط گردنند و بهانه های زیادی به دست آورند برای خروج این دانشجویان جریان آزادی خواهی در دانشگاهها و تلف شدن عمر آنها ونیز هزینه های سنگین بر دست جامعه.
حادثه ی کوی دانشگاه در 18 تیر 78 را که به یاد دارید. جنایتها مخوفی که باعث شد فضا از دست اصلاحطلبان کلا خارج شود چرا که اوج جریان آزادیخواهی در این سالها همان دو سال اولیه ی بعد از خرداد 76 بود. و جالب اینکه با مسبببان اصلی به هیچ وجه برخورد نکرده ان و با دادگاههای فرمالیته باعث منحرف شدن اذهان عمومی گردیدنند.
اوج این حملات ترور سعید حجاریان تئورسین جناح اصلاحات بوده است که اگر چه خود او هم زیر بنای این حرکتها را گذاشته بودنند چرا که در همان سالها عده ای بوده اند که با منشی انقلابی گردی در جامعه حضور پیدا می کردنند و حتی همین اطلاعات مخوف در ایران به همین سعید حجاریان و نحله های همفکر آنها نسبت می دهند و در این مورد باید به تاریخ رجوع کرد چرا که خود بازگو کننده ی کل ماجراها می باشد. سعید حجاریانی که بعد از آن حمله به جانباز اصلاحات معروف گردید و باعث معروفیت بیش از اندازه عسگر شده بود.
از اینها هم که بگذریم و هر چه به این سالها نزدیکتر شویم باز شاهد تحرکات این گروه می شویم و دوش به دوش جامعه ی جهانی جلو می آمدنند و به نوعی تحت آموزشهای باعث جنگهای روانی میگردیدنند.
آنها در تمام تجمعات اعتراض آمیز دانشجویی وارد می شدنند و حالا دیگر نام بسیج دانشجویی را یدک می کشند که همگی دارای یک تیپ و ظاهر هستند و از دور مشخص است که آنها به چه گروهی متعلق هستند. همین بسیج دانشجویی که پولهای بسیاری خرج آنها می شده است و به نوعی فضای دانشگاه را با حمایت سازمانهای همسو با حاکمیت استبدادی در دست می گرفتند و با عث تحریک دانشجویان جریان آزادی خواهی می گردیدنند و هر ساله بر تعداد دانشجویانی که به کمیته های انظباتی می رفتند افزوده می گردید و ماهها و سالها به زندان اوین و سیاهچالها روانه می گردیدنند و با انواع شکنجه های روحی و روانی روبرو می شده اند.
بسیج دانشجویی ای که همینک هم جو را به هم میریزد و هیچ ابایی ندارند چنان فضاهای مخوفی را ایجاد نمایند چرا که مورد حمایت حاکمیت بوده اند.
همین بسیج دانشجویی بوده است که موجب می شده است هیچ صدای اعتراضی به بیرون درج نگردد.
تازه هیچ نباید امید داشت که آنها ساکت بمانند و بگذارند جریان آزادی خواهی در دانشگاهها سازماندهی گردنند و الان هم که شاهد هستیم با هجومی بیش از اندازه به اینترنت می آیند و باعث هیاهو می گردنند و فضا را مسموم می نمایند و ار تمام توان خود استفاده می نمایند.
آنها همه جور شعارهای رکیک می دهند و زنجیره ی اینترنت سبز را بد جور با جانش می افتند و موجب می شوند جنگی روانی به راه می اندازند و آنها از هیچ ترس ندارند چون می بینند پشنشان گرم است.
هر چند الان دیگر فضاهای دیگری هستند که از خارج حمایت می گردنند و دیگر نمی توانند نفوذی داشته باشند و اگر هم داشته باشند از ریشه و بن کنده نمی شوند چرا که می شود از فیلتر شکن استفاده نمود.
خوب طولانی شد فقط خواستم بگویم این گروههای فشار در همه جا حضور دارند هر چند با استراتیژهای جدید و نقشه های راهبردی.
اگر چه آنها شاهد هستند هر چقدر از رویه های سرکوبگرایانه استفاده نمایند صد برابر آن راه بر جنبش مردمی ایران باز می شود چرا که جنبش مردمی ایران باز نخواهد ایستاد و از این بادها هم هیچ نمی لرزد. این جنبش برخواسته از تمام رنجها و خون دلهای است که حاکمیت استبدادی ایران بر آنها روا گردانیده است.
این جنبش بسیار است و از هیچ هم نمی لرزد.
این جنبش جنبشی مردمی است و به هیچ فرد یا گروهی خاص وابسته نیست.
جنبشی که هر روز بر گستردگی اش افزوده می گردد و خود شاهد آن هستیم چنان تاثیر گذاری عجیبی در جامعه داشته است.
این جنبش خونهای زیادی در تمام این سالها داده است و مطمئنا نخواهد گذاشت این خونها پایمال گردد.
این جنبش هزینه های زیادی را پرداخته است و به این سادگیها هم نمی گذارد به عقب بازگردانده شود.
این جنبش مردمی دیگر نمی خواهد کشورش در میان کشورهای جهان تحقیر شود و به متهم شماره اول نابسامانیها در منطقه تبدیل گردد.
این جنبش می خواهد دوباره سرش را در میان ملتها بالا نگه دارد و عزت و آبروی بر باد داده اش را می خواهد دوباره باز یابد.

این ریخت و پاشهای تماما بیهوده...

2009-10-23T19:14:00.003+03:30

با سلام
حاکمیت استبدادی ایران در تمام این سالها مقوله ای به فرهنگ سازی را دنبال کرده است و تا توانسته است در تمام حوزه ها هزینه های بسیاری را از جیب ملت پرداخته است تا شاید بتواند به قول خودش نا هنجاریهای موجود در جامعه را کنترل و به نقطه های مشخص شده راهنمایی کند. اما ما همیشه شاهد بوده ایم این مقوله با شکست روبرو می شود چرا که شناخت درستی از اکثریت موجود در کشورشان ندارند و نمی دانند دیگر آن روزها گذشته است که مردم جامعه ایران از چنین برخوردهای پا پس بگذارند و به خواسته هایشان عمل نمایند.
آنها همیشه می خواستند آنجور که می خواهند دختران و زنان سرزمینمان با پوشش دلخواه خود به خیابانها بیایند و در تمام این سالها دست به هر حرکتی زده اند که بتوانند اشراف کاملی داشته باشند اما با برخوردهای شدیدی از سوی جامعه مواجه شده اند. هر چند خود به شخصه همیشه معتقد هستم دینداران جامعه با حجابی که دوست دارند و بر اساس آموزه های که داشته اند حضور یابند و در سوی دیگر هم آنهای که دوست داشته اند با نوع پوششی که می خواهند در جامعه حضور یابند و این وسط گروههای وابسته به حاکمیت دخالتی در این امر نداشته باشد و زنان و دختران با آزادی تام در مکانهای که مشغول هستند حضور یابند.
و هر ساله این همه هزینه جامعه نپردازد و به نوعی اختلالهای روانی را به وجود نیاورند چرا که آثار سوءی در جامعه خواهد داشت.
هر چند این پروژه با مقاومتهای شدیدی از سوی جامعه روحانیت و مراجع به قولا بزرگ مواجه خواهد شد و تا می توانند سرکوب گرانه برخورد می نمایند اما دیگر بعد از این همه مدت که گذشته است آنها خود درک نمایند جامعه ی ایرانی هیچ وقت زیر بار خواسته های حاکمیت و گروههای همسو با آن نخواهد رفت. پس بهترین گزینه احترام به خواسته ی خود آنها باشد. و مطمئنا تنشهای موجود دیگر رفع خواهد شد و هر دو سوی این جریان در مقابل هم صف آرایی نخواهند کرد.
مساله ی دیگری که با آن برخورد داشته ایم مقوله ای است به عنوان فضای پاک در جو ورزشگاههای ایران. همیشه شاهد بوده ایم که تعداد بسیاری که در ورزشگاهها حضور می یابند از شعارهای استفاده می نمایند که در خور جامعه نمی باشد و آنچه که بدان معتقدم باید زمینه های فراهم شود که دیگر شاهد این ناهنجاریها نباشیم. حاکمیت باز در این مورد دست به ابزارهای برای برخورد با آنها زده است که به طور هیچ کاهش پیدا نکرده است و می بینیم تازه بر آن هم افزوده می گردد. راههای که هر دوطرف جریان پیش گرفته اند به هیچ نتیجه ای هم ختم نشده است.
در اینجا باید ساختاری عمل نماییم و دوباره با مقوله ای به نام سرکوب استفاده ننماییم. ساختارهای که لازم است با استاندارد های خاص خود پیاده گردد. ما از طریق رسانه ی میلی به نوعی با فوتبال جهان و لیگهای معتبر جهان و مشخصا اروپا آشنایی لازم را داریم و می بینیم چه فاصله های زیادی را با آن شاهد هستیم و تمام راهکارهایی که استفاده نموده ایم به شکست منجر شده است و تازه این فاصله هر روز هم زیادتر می شود چرا که هیچ وقت نخواستیم بنیادی برخورد نماییم و طرحههای را که هم حتی می خواستیم پیاده نماییم و هر چند وقت یک بار با هزینه های هنگفت انجام داده ایم اوضاع را خوب نکرد بلکه بدتر هم شده است.
چیزی که به عینه ما شاهد آن هستیم و هر روز با آن رویارویی داریم.
لیگ به قولا حرفه ای ما به گفته نظریه پردازان فوتبال و روابط عمومی و مطبوعات و بخشهای متخصص آن و تماشاگران فوتبال هر سال نسبت به سال قبل افت داشته است و هر روز هم شاهد آن هستیم هزینهای زیادی برای آن انجام میگیرد و ساعتها وقت مطبوعات و بخشهای مختلف ورزشی و مشخصا فوتبال در رسانه ی میلی گرفته می شود که اگر بر آورد درستی داشته باشیم شاهد خواهیم بود با وضعیتی فاجعه بار و اسفناک رودرو هستیم و هر چقدر هم به گفته گزاراشات جراحی می گردد اما میبینیم از جای دیگر باز ظهور می نماید. و اینجا هم نمی دانم تا کی باید شاهد این نابهنجاری ها باشیم.
نا هنجاریهای که در تمام صفوف این ورش و مشخصا فوتبال شاهد آن هستیم و هرگز نپذیرفته ایم این لیگ حرفه ای نیست و هیچ جایگاه حرفه ای گرایانه ندارد و این بر میگردد به دست اندر کاران مدیریتی.
اگر آنها از علم خوبی برخوردار بوده باشند و دوره های حرفه ای را گذرانده بودنند و همه کسانی که درگیر هستند و از مقرارات موجود در تمام دنیا آگاهی داشته باشند و این را به همه زمینه ها جهات دهند و شاهد قانون گریزی نباشیم به طور خاص شاهد چنین ناهنجاریهای در ورزش نخواهیم بود.
این ورزش و مشخصا فوتبال آن به جهان امروز نزدیک گردد و شاهد عقب گرد آن نباشیم میبینیم که می شود به چنان استانداردهای برسیم.
از هر زاویه ای که بخواهیم به آن نگاه کنیم.
همانند مقوله ی مدیریتی و سازمان دهی و آموزشی و همه بخشهای که در گیر هستند.
مربیان اگر حرفه ای عمل نمایند و بعد از گذارندن چند کلاس سطح پایین برای خود کارت مربیگری بگیرند و بر نیمکت بنشینند.
داورانی که هم همینطور وارد شوند.
بازیکنانی که به هیچ وجه از اخلاق حرفه ای برخوردار نیستند و تمام در آمدی را که میگیرند درست به کار نمی برند و بر افزوده های خود نیفزایند و بیش از پیش فقط دنبال گرفتن پول باشند و هیچ گونه قوانین موجود را رعایت ننمایند و اخلاق حرفه ای نداشته باشند و به هیچ اصولی در فوتبال پایبند نباشند نباید انتظاری در حرفه ای بودن نداشته باشیم.
من نوعی که مثلا با این مقوله برخورد دارم به همان اندازه ی که پول میگیرند دارای توان خوبی باشند و تکنیک مناسبی نیز داشته باشند و همه قوانین را رعایت نمایند و اخلاق حرفه ای نیز داشته باشند و همیشه نمی خواهم شاهد نابهنجاری باشم و از دعواهای درون تیمی نشنوم و اعتراضات بیهوده به هر مقوله ای را شاهد نباشم.
به همان اندازه ای که پول صرف مربیان می شود به همان اندازه هم انتظار دارم او هم اخلاق حرفه ای گری داشته باشند و با هوچی گری باعث جاروجنجال نگردد و همیشه در مطبوعات و خبرگزاریها نخوانم که فلان شخص به فلان شخص پرید و همه چیز را چه از زندگی شخصی تا همه چیزهای دیگر را رسانه ای نکنند و از علم روز فوتبال جهان برخوردار باشند و آگاهی و تیم سازماندهی قوی دارا باشند.
داورانی که همیشه شاهد اشتباهات فاحش آنها هستیم هر سال نسبت به سال قبل شاهد افت داوری هستیم و این وسط هم اصلا نوع برخورد مناسبی ندارند و همیشه شنیده ایم که رشوه میگیرند و کلا در جریانات حاشیانه ای هستند. و میگویند وقتی پول خوبی برای قضاوت نمیگیرم هم قضاوت درستی هم ندارم.
از مدیران عامل و هیئت مدیره هم به هم اندازه که سرمایه وقف آنها می شود و از بودجه های میلیاری برخوردار هستند اصلا ورزش نیستند و مشاوران ورزشی هم ندارند و مطالعات خوبی هم ندارند و از مقوله ورزشها هم هیچ شناختی ندارند و اصلا نمی دانند مدیریت ورزش و بالاخص فوتبال چگونه است و فقط به دلیل مناسبات سیاسی وارد این حوزه می شوند و اصلا به حرفه ای گری معتقد نیستند و حتی نمی دانند تاکتیکهای مدیریتی ورزشی چیست
حال به همان اندازه از رئیس مثلا فدراسیون فوتبال و یا دیگر فدراسیونها هم انتظار دارم که اخلاق حرفه ای داشته باشند و حده اقل یا از همان فوتبال به این سطح رسیده اند و دوره ی تمام تحصیلات را طی کرده اند و یا هم اگر نه دارای مدرکی معتبر تو همون مقوله ی مربوط به خود باشند و باز سیاسی کاری نباشد.
از رئیس سازمان تربیت بدنی هم به همان اندازه که در بالا گفتم انتظار دارم و در کار فدراسیونها و تیمهای صاحب نام نفوذ نداشته باشند و کلا از زیر مجموعه دولت رها باشد و خود دارای همه قوانین باشد و بر اساس همان اساسنامه قانونی عمل نماید و همراه با جامعه ی جهانی ورزش به پیش رود و اینقدر شاهد نباشیم که سیاسیونها قرار نگیرند و مسائل سیاسی وارد ورزش نشود و خود جایگاه مشخصی داشته باشد. همچنین اگر ورزشکار نبوده است و از ورزش هیچ نمی داند حداقل مدرکی متناسب با ورزش داشته باشد و یا مشاورانی که تماما در حوزه ورزش مطالعه دارند.
حال اگر تمام گفته های بالا را در نظر بگیریم و شاهد باشیم تمام قوانین رعایت گردد مطمئنا ما شاهد نخواهیم بود که طرفدارن ورزشی از خود چنین ناهنجاریهایی را نشان ندهند و اینگونه برای تیم محبوبشان حرص نخورند و تا می توانند به ورزشگاهها آسیب برسانند و به اتوبسهای خط واحد که هم سرمایه های ملی می باشند هزینه های سنگین متوجه آنها نشود.
مطمئنا شاهد این خواهیم بود جو پاکی حکمفرما باشد.
تازه به نظر من بحث حظور زنان و دختران طرفدار فوتبال حضور نیابند و شاهد اون ناهنجاریها و فحشهای رکیک نباشند و تحت تاثیر قرار نگیرند بهتر است چرا که و حشتناک روی آنها تاثیر گذار خواهد بود. و اصلا هم به مناسباتهای سیاسی مربوط نیست این گفته ام چرا که میدانم جو ورزشگاههای ایران به هیچ وجه به نفع حضور آنها نمی تواند باشد.
حال اگر به دانشگاهها و مساجد و مکانهای عمومی بپردازم مطمئنا در این نوشته گنجانیده نمی شود و در فرصتی مناسب به آن نیز بپردازم چرا که ما همیشه با چنین مقوله های برخورد داریم و میبینیم وضعیت به چه گونه ای می باشد...و حتی می شود ردپایی از همان مسائل بالا را شاهد باشیم. به این دلیل در ابتدا به اون دو مقوله ی بالا پرداختم چرا که ملموس هستند و در بهترین حالت ممکن این را می شود گفت خیلی از مسائل به اینجا ختم می شود و کلا در جامعه ی ما تاثیر گذاری بسیار زیادی دارند اگر چه که باید مقوله های مانند دانشگاهها و مساجد و مکانهای عمومی دیگر و فضاهای همچون سینما و تئاتر ردپایی را از ناهنجاریها می بینیم. که مشخصا راهحلهای خاص خود دارند و تا حدودی شاهد هستیم همون نا هنجاریها را در این دو مقوله هم شاهد هستیم. مشخصا محیط دانشگاه و سینما و تئاتر و محیطهای مشابه با آن در سطحی بالاتر قرار می گیرند اما در حال حاظر میبینیم جامعه ی امروز ما از همه چیز زده شده است و هیچ اعتنایی به مسائل فرهنگی ندارند و اگر هم داشته باشند عده ای قلیلی می باشند...پس نیاز به ریشه یابی عمیق می باشند که البته در اینجا سیاستهای اشتباه دولت را مشاهده گر می باشیم که تا می تواند تاثیر گذار باشد و همیشه همسوی همان دولتی باشد که سر کار می آید و این مقوله ی اساسی بیش از همه چیز قوه مجریه تاثیر می پذیرند و تا دست دولت در آنها باشد شاهد هیچ پیشرفتی نمی باشیم.

اين فتنه آشتي ملي و واكنش جنبش مردمي ايران

2009-10-22T18:55:00.002+03:30

با سلام
اين بار با نيم نگاهي به دو جمله تاريخي از دو شخصيت تاريخي و دوست داشتني ايران شروع مي كنم.
ابتدا همان جواب پروفسور حسابي به يكي از دانشجويان با مضمون جهان سوم كجاست:
پروفسور پاسخ داد جهان سوم جايي است كه اگر كسي بخواهد براي آباداني كشورش قدمي بر دارد خانه اش ويران مي گردد و اگر كسي بخواهد خانه اش آباد باشد به كشورش ويران.
و جمله از مهندس بازرگان كه در دادگاه بر زبان آورد:اين آخرين باري است از زبان منطق و گفتگو با شما سخن خواهيم گفت و مي بينيد در آينده اي نزديك چگونه با شما حاكميا استبدادي برخورد مي نمايند..
هر وقت كه به اين دو سخن فكر مي كنم آينده اي را پيش رو ميبينم كه ديگر آثاري از ايران موجود نخواهد بود و ايند مسير ختم شونده به ويرانكده را با سرعتي زياد طي خواهد نمود.
از همان روزهاي آغازين بعد از كودتاي 22 خرداد شاهد بوده ايم هر چند وقت يك بار عده اي مي آمدنند و طرحهاي را ارائه مي دانند كه به بسته هاي پيشنهادي معروف گردينند. همان كميته ها و جريانهاي بسياري كه در اين مدت راه افتاد ه به نوعي از سوي همان كساني كه منافع شخصيشان براي سر پا نگه داشتن نظام و از مصلحت نظام صحبت كردن و آبروي و عزت بر باد رفته كه همگان آنها دورانشان به سر رسيده و ديگر جايي ميان مردم نداشته اند چرا كه همه آنها پيشينه اي مشخص براي مردم داشته اند و برايشان روشن كه در جنايتهاي و حشتناكي در ايران دست داشته اند و به نوعي همه آنها سعي در خفه كردن جنبش آزاديخواهي ايران در تمام اين سالها و ريخته شدن خونهاي بي گناه ...
كميته ي حقيقت ياب...كميته سه نفره براي بازديد از بازداشت شدگان...كميته اي تشكيل شده براي بررسي جنايتهاي وحشيانه در بازداشتگاه كهريزيك...بسته پيشنهادي هاشمي رفسنجاني براي برون رفت...ترافيكهاي تهران قم براي حل مساله و تقاضاي كمك از علما و مراجع تقليد براي خارج شدن از بحران...رفت و آمدها ي سران مثلا اصلاحات و همنشيني و صحبت كردن...فراخواندن معترضين به خيابانها چه با سكوت و چه با سركوبگريهاي و حشيانه از سوي حاكميت...تهديد هاي مكرر بسيج و سپاه به معترضين انتخاباتي...پوشش يك طرفه ي سازمان ميلي از حوادث پيش آمده بعد از كودتاي 22 خرداد...بداخلاقيهاي خبرگزاريها و روزنامه هاي وابسته به حاكميت و از طرف ديگر فيلتر نمودن پايگاه خبري اصلاحات و معترضين به انتخابات ...در دستور قرار دادن حزب سبز و تشكيلات راه جنبش سبز.
ايجاد شبكه هاي اينترنتي جنبش سبز براي تجمعات اعتراض آميز براي روزهاي در تقويم گنجانده شده از جمله روز به قولا قدس و روز 13 آبان و 22 بهمن و مناسبتهاي مذهبي تاسوعا و عاشورا...سازمان دهي تجمعات اعتراض آميز در فضاي دانشگاهي...نشان دادن دادگاه هاي مضحك و نمايشي و در ذهنها ماليده شده...شكنجه هاي بيرحمانه در زندانها كه منجر به فوت تعدادي بسيار از بازداشتگاهها...تحريك جنبش سبز از سوي بسيج دانشجويي و ملتهب شدن دانشگاهها...ممنوع و الخروج شدن هنرمندان و سياسيون و تقاضاي پناهندگي در كشورهاي مقصد از جمله پناهندگي پر سر و صداي دختر مشاور رسانه اي احمدي نژاد آقاي كلهر...رفتن محمود احمدي نژاد به نيويرك و هو كردن اون و صندليهاي خالي در برابر سخنراني احمدي نژاد در مجمع عمومي و همان حرفهاي تكراري و مضحك او...عقب گرد هاشمي رفسنجاني كه در تمام اين سالها نشان داده بود هيچ وقت منافع خود و نظام كه به هم وابسته اند را براي مردم رها نمي كند و فريب خوردن همگان كه در آغاز مي گفتند اين هم هربه اي است و مي تواند براي مردم مفيد باشداما هيچ وقت به گوششان نرفت كه نرفت او در همه ي اينها نقش داشته است و داراي پيشينه اي مشخص كه همه به آن واقف بودند و مي دانستند...و خيلي چيزهاي ديگر كه همه شما از آن آگاهيد.
اما آنچه كه امروز بر سر زبانهاست و تمام رسانه هاي دارند پوشش مي دهند و حتي پايگاهاي تندرو همانند رجا نيوز و فارس كه هر چند به گونه اي محافظه كارانه تر ...اما مشخصا هم در تلاش خواهند بود كه اين چنين راهكاري به مرتبه ي عمل برسانند.
اين آشتي ملي اي كه چهره هاي ميانه روي هر دو طرف دارند دنبال مي نمايند از جمله كساني همانند رئيس مجلس آقاي لاريجاني و شهردار تهران آقاي محمد باقر قاليباف و دبير تشخيص مصلحت نظام آقاي محسن رضاي و در اين سو هم كساني كه چراغ سبز نشان داده اند و هنوز علنا آن را بر زبان جاري نكرده اند چرا كه به قولا آنها معترضين به نتيجه ي انتخابات هستند...اين روزهاي كه مهدي كروبي و ميرحسين موسوي كه هر چند در لفافه سخن مي گويند اما انگار مي خواهند به آن تن دهند هر چند هيچ چيز هنوز مشخص نيست چرا كه رجا نيوز امروز سخني بر دال اين گفتگوها داشته بودنند و از عقب گردي آنان سخن مي گفتند...آنها هنوز هم منافع نظام را انگار بر جنبش مردمي ارجحيت مي دارند و نمي خواهمند چنين روندي طي شود چرا كه مطمئنا مي دانند اگر همين گونه پيش رود چهره واقعي همشان نمايان مي گردد...حتما در جريان هستيد كه گاهي تندرويان درون مجلسي مي گويند پرونده اي زير بغل داريم كه نشان دهنده تمام تخلفات اين به قولا رهبران جنبش هستند و فضا را به سمتي مي برند كه هر روز بيش از پيش آنها زير فشار قرار دهند تا بلكه از خواسته هايشان پا پس بگذارند و مردم را اينچنين وسط گود بازي تنها بگذارند...مردمي كه به آنها اعتماد كرده بودنند و حاظز بوده اند كه جانشان را براي آنها بدهند.
اما الانه مي شنويم كه نه انگار دارد به حقيقت مي پيوندد.
آشتي ملي اي كه از آن سخن مي گويند بي شرمانه ترين چيزي است كه مي شود شنفت و كساني كه به دنبال آن هستند از بي شرافت ترين انسانها كه اينگونه مردم را به بازي گرفته اند.
گروههاي تندرو ي اصولگرايان داد سخن مي دهند كه بيانيه هاي تحريك كننده ي ميرحسين موسوي بوده است كه فضا را اينگونه سوق داده است تا شاهد باشيم چقدر كشور در طي همين مدت هزينه داده است و با بي سابقه ترين هجمه ها چه از داخل و چه خارج مولجه بوده اند و به نوعي آنها عزت و آبرويشان بر باد رفته است و در جايي ديگر مي شنويم كه ميانه روهاي اصولگرا در صدد هستند اينگونه حرفها را فريبي بيش ندانند و اصلا چنين مساله اي را رد مي كنند كه قرار است آنها محاكمه شده اند...چه آن زماني كه محسن اژه اي مي گفت مي خواهيم مهدي كروبي را بر اساس مستنداتي به دادگاه ويژه ي روحانيت بكشانيم و چه آنجا كه مهدي كروبي استقالر كرد و مي گفت من هم حقايق تمام اين سالها را خواهم گفت به نوعي كه انگار هيچ كس هم نمي دانند بر سر سفره ي همينها بوده است كه به چنين جايگاهي رسيده است و همان چهار سال و اندي پيش هم كه از تمام پستهاي درون حاكميت مثلا استعفا داده بود و رفت حزبي را تاسيس كرد و روزنامه اي به نام حزبش و حتي ماهواره اي كه فورا توقيف شد از سوي حاكميت...حالا هم او انگار كه دوباره نرم شده است و مي خواهد استقبال نمايد و گفته هاي خود را اينگونه توجيح مي نمايد كه قصدم پالايش كردن نظام است.
و حالا همگيي آنهايي كه مي خواهند حاكميت از سر جايش تكاني نخورد و مردم به مطالباتشان كه هر روزه بر آنها افزوده مي گردد نرسند كه اگر برسند نبايد ديگر اين حاكميت ديني استبداد گونه كه هر روز به سمت بنياد گرايانه سوق داده مي شود را نداشته باشند و اين خود باشند از راه دمكراتيك به خواسته هايشان برسد.
در همين مدت شنيده بودم كه از همان طيف ميانه رو كه جنبش رهبري اش از دست ميرحسين موسوي خارج شده است و حالا عناصري وجود دارند كه از خارج و به وسيله هاي شبكه هاي وي او آ و بي بي سي و ديگر رسانه ها هدايت مي شوند و همچنين مي گويند گروهكهايي هماند نهضت آزادي و ملي مذهبيوني كه در همين ايران وجود دارند و از بعد بهمن انقلاب 57 و كم كم از دايره حذف شدند و به حاشيه برده شدند و تبديل به اپوزسيون داخل.
آنها هنوز هم از سران مجاهدين خلق و سلطنت طلبها داد سخن مي گويند كه عده اي بسيار از معترضين از سوي آنها تغذيه مي شوند.
حال بايد ديد مردم ايران چه واكنشي نشان خواهند داد و از مطالبات بر حقشان مي گذرند و نتيجه ي انتخابات منجر به كودتاي 22 خرداد را مي پذيرند و در برابر حوادث و اتفاقات وحشيانه حاكميت سكوت پيشه مي كنند يا نه به راستي آنها ديگر مي خواهند جريان آزادي بخشي كه در تمام اين سالها چه قبل از بهمن 57 و دوران مشروطيت به اين طرف را رها كنند و از خونهاي ريخته شده دفاع نكنند و بگذارند پايمال گردد و و جنايتهاي و حشتناك دوران 30 ساله ي بعد از بهمن 57 را فراموش نمايند.
هيچ معلوم نيست اين فتنه آشتي ملي به كجا بينجامد اما مساله مهم اين است كه رهبران نمادين جنبش آقايان مهدي كروبي و محمد خاتمي و ميرحسين موسوي بر اساس منافع ملي و مصلحت نظام كوتاه مي آيند يا همچنان بر حرفشان پافشاري مي نمايند كه آنچه در درون قانون اساس هست پياده گردد و از اين هزينه سنگين كه بر جامعه وارد شده است دفاع نمايند و خواهان اين باشند كه به طور جد با عوامل آن برخورد گردد(در هر كجاي اين حاكميت كه قرار دارند هيچ فرقي نمي كند!مهم اين است كه با متخلفان كه همه شواهد نشان مي دهد تمام اغتشاشات و نابه سامانيها از سوي عوامل بسيج و سپاه هدايت مي شده است و دست آنها از حكومت قطع گردد و به همان حيطه ي قرار داده شده در قانون قرار گيرند و هيچ هم در مناقشات سياسي درون كشور وارد نشوند چرا كه به راستي تمامي اين نابسامانيها از سوي آنها و دفتر نشر آثار روح الله خميني كه در راس آن مصباح يزدي قرار دارد و از سوي او رهبري مرگردد و خود تئورسين اين تفكرات بنياد گرايانه مي باشد و تمام مجامعي كه به انجمن حجتيه مربوط مي شود از صحنه كشور پاك شود و رسانه ميلي در صدد تبليغ آراي آنها در جامعه نگردد و همچنين خود رسانه ي ميلي يك طرفه همه چيز را به پيش نرود و اكثريت جامعه را حذف نمايد و تنها در اختيار اقليت جامعه باشد كه اين خود بسيار خطرناك مي باشد و تمام آزاديهاي كه در قانون اساسي گنجانده شده است رعايت گردد و همه آن بندهاي كه براي جامعه مبهم است و هر جور كه خود حاكميت خواهان آن است پياده گردد!همه ي قوانيني كه مي بينيم در حال حاظر وجود دارد با آنچه در خود كتاب قانون اساسي مغايرت دارد و به نوعي نقض مي گردد و هر جور كه ميلشان كشيد آن را دور مي زننند و باز چيز ديگري كه مهم است در قانون اساسي بايد تغييراتي بنيادي بر اساس مناسباتي كه در جامعه وجود دارد و در تمامي جوامع ديگر نيز پياده ميگردد رعايت گردد) و خونهاي بساري كه ريخته شده است نگذارند پايمال گردد.
فضاي دانشجويي كه هميشه خواستگاه جريان آزادي خواهي بوده است و چند گام جلوتر از جامعه قرار داشته است اينگونه بيرحمانه براي خواسته هايش قرباني نگردنند و اين بحثي كه جديدا به ميان آمده است و آن هم تغيير كتابهاي مختص علوم انساني مي باشد كه اساسا پايگاه خردورزي است و همه بر اساس دايره عقل مي باشد ديگر در جامعه صورت نگيرد چرا كه يك بار بعد از بهمن 57 ايجاد شده است و الان همان تئوروسينهايش از كرده خود پشيمان هستند و آن را نقطه اي تاريك در كارنامه خود مي دانند تكرار نگردد چرا كه با هزينه هاي وحشتناكي در جامعه مواجه شده بودنند و بسياري از جوانان آگاه در دام افتادنند و دانشجويان و اساتيد گرانبهايي كه مهاجرت را بر ماندن ترجيه داده اند. و همچنين جامعه ي فرهنگي امروز ما كه بر اساس خرافه گوييهاي عجيب هدايت مي شو برخورد گردد اين خرافه گوييها تماما از دايره فرهنگ و هنر ايران حذف گردد و اداره آن نيز به هنرمندان كه خود سرمايه اي عظيم مي باشند و تجربه نشان داده است كه هر وقت كمي هواي آزادي به ميان آمد شاهد آثار فاخر بوده ايم كه در جامعه ي جهاني با استقبالي بي نظير مواجه شده اند و نيز سانسور از دايره مطبوعات و كتابها نيز حذف گردد و اينگونه با نويسنده گان برخورد ننمايند كه همه به مهاجرت رو آورند و جامعه از دوري آنها ضرر نمايد و به نوعي با استحاله ي فرهنگي مواجه نشوند.
همچنين آنها كه مي خواهند دين را بر اساس خرافه گوييها به خورد مردم دهند برخورد جدي گردد و كلا حذف گردنند كه همه ي خانواده هاي مذهبي اينگونه دچار سردرگميها نشوند و ذهن جوانان سرزمينمان بر اساس همين خرافه گوييها كه معلوم است از كجا آب مي خورد مسموم نگردانند
فرضيه هاي بسياري وجود دارد اما آنچه كه الان مهم است نبايد بگذاريم جنبش آزادي خواهي در ايران چه با رهبران و چه بدون رهبران نمادين به سوي اهداف مشخص شده همچنان محكم گام بردارند و مطالباتي كه هر روز بر آنها افزوده مي گردد را تماما به دست بياورند و آن را در جامعه نهادينه نمايند.
حرفهاي گفتني زياد است كه در چنين جاهايي نمي گنجد و تنها راه برون رفت استفاده از جامعه مجازي نباشد.

آیا او از این فرصت برای جنبش آزادیخواهانه و مردمی ایران استفاده خواهد نمود و یا اینکه بار دیگر همه را به قانون گرایی دعوت می نماید!!!

2009-10-21T21:39:00.004+03:30

با سلام
آنچه در این یکی دو روز تمام ذهنها را به خود معطوف کرده است و بقیه را در حاشیه قرار داده است جایزه ای جهانی به مردی است که او در حال حاظر یکی از محبوبترین چهره های جهانی است و هیچ جلسه ی هم اندیشی ای در جهان نیست که او حاظر نباشد و در تمام این مدت ایران وجهه ای مناسب در جهان نداشت و او بود که یک تنه در تمامی این مجامع چهره ای تفاوت را از ایران به جهانیان شناخت.
یادم هست در دوره ای که اکبر گنجی و سید محمد خاتمی در نشستهای متفاوت بوده اند و آنها از جایگاه ایران در جهان امروز دفاع کرده بودنند تمام گروههای اپوزسیون،چه داخل و چه در خارج آنها را مورد حملاتی وحشتناک قرار داده بودنند چرا که آنها انتظار داشتند جایگاه واقعی ایران را نشان دهند و اینگونه تمام زحمات آنها را بر باد داده نبینند.
یادم هست هر وقت مشکلی برای ایران در مناسبات حوزه ی خلیج فارس و مشخصا مسائل مربوط به حجاج ایرانی در عربستان او بود که از سوی مراجع به قولا تقلید و بزرگان به آن دیار پا می گذاشت و با چنان احترامی با او برخورد می کرده اند.
یادم هست زمانی که گروههای معتبر به ایران وارد شده بوده اند و در آنها چهره های شناخته شده ای از نخست وزیران و مدیران سابق سازمان ملل حضور داشته اند چهره آنها را در رسانه میلی نشان می دادنند و آنچنان به ذوق آمده بودنند که انگار فرشته ها پا به سرزمینشان گذاشته اند.
اما تازه جالب اینجاست که آنها اصلا به دلیل ورود آنها نپرداخته بودنند و هر مخاطب ساده ای نیز به سوتی آنها می خندید. از آن سوتیهایی که در اذهان هیچ وقت پاک نمی شود هر چند ایرانیان همیشه نشان داده اند از حافظه ی دراز مدتی برخوردار نیستند.
یادم هست او در تمام این سالها که روحیه ی اصلاحطلبی در ایران زنده گردید متهم شماره اول بود برای اینکه می خواست در آرامش کامل به آرمانهایشان دست یابند.
یادم هست عده ای طرح عبور از خاتمی را به میان می آوردنند و در هر جا او را دروغگو خطاب می کردنند و تا می توانستند بر او خرده می گرفتند که چرا اینگونه محافظه کارانه عمل می نماید.
یادم هست که آنها می گفتند فرصتهای سوخته شده برای ساقط کردن حاکمیت استبدادی بانی اش او بوده است.
یادم هست که او می گفت هر 9 روز یک بحران داشته است.
یادم هست که می گقت اهرمهای فشار از هر جا او را در حلقه گرفته اند.
یادم هست که تمام روزنامه های اصلاحطلب در زمان او تعطیل شده اند.
یادم هست که همه بر او خرده می گرفتند چرا در این چنین موقعیتی استعفا نمی دهد.
یادم هست که رسانه ی میلی به نقد او پرداخته است و از شکاف میان و او حلقه ی کیان دم به دم صحبت می کرد.
یادم هست که او همیشه با خویشتن داری از تمام مشکلات عبور کرد و چنان وجهه ای در زمان برای ایران درست کرد که تا آنوقت هیچ کس به غیر از شاید محمد مصدق نکرده بود. او را عصا به دست می خواندنند و همیشه تا می توانستند از هر تریبونی که در اختیار داشت حمله می بردنند و حتی مخالفان تندرویش در درون حاکمیت می خواستند او را به دادگاه ویژه ی روحانیت ببرد و خلع لباسش نمایند. اما از دوستدارانش می ترسیدنند . می ترسیدنند که اگر در صدد نقشه ای برای ساقط کردنش باشند اولین ضربه را خودشان خواهند خورد.
یادم هست که تمام یارانش را از جمله عبدالله نوری و غلامحسین کدیور و عطائلله مهاجرانی و محسن کدیور و خیلیهای دیگر را که زیر بنای توسعه ی سیاسی بوده اند روانه زندان کرده اند. و هنوز هم یادم هست که او چرا نمی تواند از اهرمی که در دستش هست استفاده نماید و نگذراد چنین سرمایه های همینگونه ساده عمر سیاسیشان به پایان رسیده است. حتما یادتان هست او شوی مضحکی که در کشور آلمان با صحنه سازیها برای تئورسین های اصلاحطلب پخش کرده اند.
آنها که همه در ترس بوده اند سعید حجارین توورسین اصلاحاتو یا حتی کسانی هم نام پدر اصلاحات نهاده بودنند بر او را به طور وحشیانه ای ترور کرده اند و با مسببانش هم برخوردی نکرده اند. یادم هست زمان کوی دانشگاه او را متهم می کردنند که چرا از جایگاهش استفاده نمی نماید و از این نیروی انسانی که پشتش قرار گرفته بوده اند بهره ای نمی برد و با یک استعفای ساده نمی گذارد هرج و مرج و بی قانونی رواج پیدا کند چرا که می دانست ناهنجاریها ی به وجود آمده بیش از آنکه به ضرر حاکمیت باشد به ضرر مردم خواهد بود. چرا که می دانست آنها از تئورسینهای بی شرافتی برخوردار هستنند که از هیچ نمی گذرند و در نهادشان هیچ شرافت و انسانیت و وجدانی قرار ندارد.
او خود را به یک تدارکاتچی شبیه می دانست و همیشه می گفت من در این مملکت بیش از این نمی باشم و بر اساس ناموزون بودن قوه ها و اختیارات بیش از حد رهبری و نهادهای همسو با رهبری از قدرت بیش از اندازه ی بهره مند هستند. که هیچ حالشان برای مردم نمی سوزد.
به او انتقاد می کردنند که چرا مساله ی توقیف پله ای مطبوعات را دنبال نمی کند...که چرا حوادث کوی دانشگاه را بررسی نمی کند و مسببان اصلی اش را دستگیر نمی کند و به مجازات آنها نمی پردازد و چرا مساله ی قتلهای زنجیره ای که پرونده اش در اوج بود را پیگیری نکرد تا اینگونه از اذهان بگذرد.
مطمئنا او مشکلات فراوانی داشته است...هر چند وجهه ی بین المللی اش در اوج بود و او را با احترامی ویژه می پذیرفتند.

حال به اکبر گنجی می اندازیم مبارزی که بعد از افشاگریها روانه زندان شد و هر سال دلیلی را برای بازداشت و محاکمه اش به خورد جامعه می دانند و اما او با حرکتی نمادین تمام رسانه ها را به خود معطوف کرده بود. او دست به اعتصاب غذای بلند مدتی زد که حاکمیت ایران زیر بار فشارها او را آزاد کرد و به خارج پناهنده شد. او هم همان روزها هجمه های بسیاری متوجه اش بود و تا می توانستند به او از هر طرف حمله ور می شدنند اما جوابشان را با سکوت می داد.
همین پارسال بود که عنوان داشت در تمام این مدتی که ما از کتابهای شریعتی می خواندیم و می خواستیم نظریه های او را در جامعه پیاده نماییم دیدیم با واقعیات امروز جامعه بشری همخوانی ندارد و حتی مواردی در آن وجود دارد که ناقض حقوق بشر و مشخصا زنان بوده است.
حال او بعد از حوادث کودتای 22 خرداد و حوادث بعد از آن یک تنه تمام روشنفکران نامی جهان را به حمایت از جامعه ی ایرانی فرا خواند و دیدیم انعکاس این خواسته ها را در تمام رسانه ها که در همین ایران خودمان سروصدای بلندی ایجاد کرد. او که در مقابل سازمان ملل در نیویرک دست به تحصن زد و افکر جامعه ی جهانی را به خود معطوف کرد. حرکتی که او انجام داد آن را در جامعه ی روشنفکری وارد نمود و تا می توانستند افکار و گفته هایش را انعکاس می دادنند.
او از ایران خارج شد و همانطور که در بالا ذکر شد بعد از دفاع از حاکمیت ایران چرخشی 180 درجه زد و به یکی از تندترین اپوزسیونهای حاکمیت مبدل شد چرا که می دید جامعه اش زیر چکمه های دژخیمان زمان له می شد و خونهای ریخته شده دارد پایمال می گردد و از سر ناچاری بود که آنگونه عمل کرد.
اکبر گنجی خواهی نخواهی تبدیل شده است به شخصیتی محبوب در میان جنبش مردمی ایران و همه را وادار کرده است او را تحسین نمایند و به احترامش ساعتها بلند شوند.

و اما هدفم از این نبود که این دو شخصیت را در قالبی بگنجانم چون می دانم تفاوتهای هم با هم دارند و نقطه اشتراکشان این است که ایران امروز از این محلکه بیرون بیاید و هزینه های که مردمش در تمام این سالها پرداخت کرده اند بر باد نرود و حاصل تمام خونهای ریخته شده باقی ماندن حاکمیت استبدادی ایران نباشد چرا که آنها هم دوست دارند تغییرات بنیادین در کشورشان صورت گیرد و اینگونه عزت و آبروی سرزمین متمدنش بر باد نرود و به هر شکل ممکن تمام تلاششان را انجام می دهند که حق مردم را باز ستانند.

جایزه ی گفتگوی جهانی در سال 2009 تاسیس شده است و اولین دوره از کنفرانسها و جوایز خود را در ژانویه ی 2010 برگزار می کند و نیز سید محمد خاتمی برنده جایزه ی گفتگوی جهانی در سال 2009 شده است او چگونه برخورد خواهد نمود. آیا هنوز از حاکمیت و وضع جامعه ی مدنی و جایگاه ویژه ی ایران در مناسبتهای جهانی و متمدن بودنش و کوروش بزرگ هم خواهد گفت یا نه! و این بار عین آن چیزی که در ایران رخ داده است و به جنایتهای بیشرمانه ی حاکمیت در کودتای 22 خرداد و حوادث بعد از آن می پردازد و آنچه که واقعیت دارد را به گوش جامعه ی جهانی می رساند و آنچنان او از وضعیت اسفبار بازداشتگاه و برخوردهای و حشیانه که در هیچ کجای جهان امروز جایگاهی ندارد پرداخت خواهد کرد.
آیا او این بار هم از واژه گان و ادبیات خاص خود بهره خواهد برد و یا نه دیگر.
و همه را به اعتراضی سراسری بر علیه ایران دعوت می نماید و پیگیر قضایا خواهد بود.
آیا او از این فرصت به نفع جنبش مردمی ایران استفاده خواهد کرد یا نه!
آیا او هنوز هم از قانون اساسی ایران و بندهای موجود در آن اشاره خواهد کرد و همه گان را به قانون اساسی دعوت می نماید یا نه!
آیا او از خونهای ریخته شده در این مدت خواهد گفت.
آیا او از برخوردهای وقیعانه با دانشجویان و فعالان سیاسی و اجتماعی خواهد گفت!
آیا او به نیروهای امنیتی در ایران می تازد و به خاطر برخورد گستاخانه شان به تجمعات اعتراض آمیز حمله ور خواهد شد.

به راستی آیا او ممنوع الخروج نخواهد شد؟!!!
این مساله ی که گریبانگیر خیلیها شده است. و به دلیل مسائل امنیتی و سیاسی ویژه او را از رفتن بر حذر می دارند.
آیا او یک بار برای همیشه از وضعیت ویژه جامعه و رفتار حاکمیت سخن خواهد گفت.
آیا او از محبوبیت بالای خود در جامعه ی جهانی به نفع جنبش مردمی ایران استفاده خواهد نمود و از سازمان ملل و حقوق بشر خواستار این می شود که با استفاده از مفاد گنجانده شده در آئین نا مه ها برای زیر فشار قرار دادن از قدرت خود استفاده نمایند. و یا اینکه نه و همه را به قانون اساسی ایران که سراسر پر از ابهام است دعوت می نماید و باز خواهد گفت تنها راه برون رفت از وضعیت موجود همان بندهای گنجانده شده در قانون اساسی است که اگر پیاده شود می توان از این بحرانها خارج شد.
باید منتظر ماند و دید چه می شود!!!
نمی دانم آیا باید خوشبین باشم یا نه و هنوز هم ببینم جامعه ای که در آن زندگی می کنم همچنان همین گونه باقی خواهد ماند و این چنین با معترضانشان برخورد می کنند و کار را به جایی می رسانند که آخرین راه است و آن هم جنگهای خیابانی که باز هیچ کس ضرر نمی کند به جز جنبش مردمی. چرا که با سرکوبی شدید از سوی حاکمیت مواجه خواهند شد و تمام آنها را در حلقه محاصره خود در می آورد و همان را می کند که از بعد 31 خرداد شصت تا 7 سال بعد از آن استفاده نمود و گورستانهای خاوران و دیگر گورستانهای دسته جمعی مواجه خواهیم شد و بهترین جوانان سرزمینمان را به دلیل این حرکت استبداد گونه از دست بدهیم و بار دیگر این جنبش آزادیخواهنه به بنبست بر بخورد و با تمام هزینه هایش به تاریخ بپیونند و هیچ وقت از اذهان پاک نشود و همچنان به این زندگی فلاکت باره شان ادامه خواهند نمود!!!
نمی دام...

کار کار انگلیسی هاست

2009-10-20T22:54:00.002+03:30

با سلام
در تمام سالهای تحصیلات مقدماتی چیزی که تو ذهنم هک شده بود نقش استعمار گیر پیر در تمامی جریانات مربوط به اداره کشور بود.
رد پایی که همیشه موجب آزارم بوده و هست همین دخالتهای انگلیس در مسائل جاری کشورم بوده است. از روزی که آنها پایشان به ایران باز شده سعی کرده اند با تمام نقشه ها ی که در سر داشته اند تامین منافع خوده بوده هست و آنچنان از موقعیت خود سوءاستفاده می کردنند که جای هیچ شکی برای هیچ کس باقی نمی ماند. آنها در بدو ورود خود نقشه های بسیاری را بررسی کرده بودنند که چگونه می شود در ایران ماندگار باشند.آنها رو آورده بودنند که با اعتقادات مذهبی ایران بازی کنند. در هر جایی که گوری بود و یا گورستانی در صدد بودنند آن را به عنوان امام زاده به مردم معرفی کنند. امام زاده هایی که در جای جای ایران به وجود آوردنند که همیشه ذهن و روح و روان مردم را سرگرم نمایند و از این کشور دارای سرمایه های طبیعی بسیار استفاده های تام را ببرند.
و تا می توانستند طوایف موجود در ایران به جان هم اندازند و این نیز به تمام کشورهای همسایه ایران سرایت گردید و تنها حکام ایران با چنین فرقه های فقط در قلمرو خود گریبانگیر نبوده اند بلکه هر روزه با همسایگانش درگیر بوده اند به نوعی که هر دو طرف مدعی بودنند طرف دیگر در اداره کشور دخالت می نمایند.
قصه ای که همیشه باعث عقب ماندگی سرزمینمان ایران بوده است. آنها تا می توانستند با استفاده از خرافه گوییها و باورهای مذهبی دروغین جامعه هیچ وقت نگذارند مردم در آرامش به سر ببرند.
وقتی وارد دوران مدرن شدنند از راههای مردن تری نیز در جامعه نفوذ کردنند و تا توانستند تخم ریشه را کاشتند. همیشه آخوندها را در برابر طرحهای سرمایه آور یا به نوعی صنعتی قرار می دادنند و نمی گذاشتند ایران بر اثر استعدادهای ذاتی همگام جهانیان به پیش رود.آخوندهای ساده ای که می دیدنند منافع و هر چه که می خواهند در اختیارشان باشد از باورهای مردم سوءاستفاده می نمودنند و هر گز نگذاشتند کشور از سنت به مدرنیته وارد شود. انگلیسیهایی که همیشه طرفدار مذهب و فرقه های مذهبی بودنند و آنها را به جان روشنفکران و دلسوزان می انداختنند و مردم نیز بر اساس اینکه عمیقا توسط آنها شستشوی مغزی داده شده بودنند آنهایی را که خواهان ترقی جامعه بوده اند را حذف می کردنند. و هر جا که می دیدنند از طریق آخوندها منافعشان تامین نمی گردد به سلاطین روی می آوردنند و چنان در خاندان آنها نفوذ می کردنند و آنها را به جان هم می اندختند و رویاهای بسیاری را جلوی روی آنها می گذاشتند این بی خبران از جامعه ی جهانی تمام حرفهایشان را باور می کردنند و با دستان خود گور کشورشان را می کنندند و اگر میددنند کسانی به غیر آخوندها هم جلو دار نقشه هایشان می ایستادنند و بر اثر آموزه ها می دانستند قرار است چه اتفاقی بیفتد یا به گلوله می بستند و یا به زندان می افکندند و یا هم تبعید می کردنند.
با استفاده از دانشی که به دست آورده بودنند تحقیقاتی عظیم را برای استخراج نفت و گاز به کار بستنند و این ماده ی حیاتی را جزء اموال خود می دانستند و سر سلاطین را کلاه می گذاشتند. اگر بخواهیم به تمام آنها بپردازیم انحرافی را در گفتار شاهد خواهیم بود بنابراین شما را به تاریخ ارجاع می نمایم. هر چند هنوز رازهای بسیار باقی مانده است...
هنوز که هنوز هست می بینیم عده ای از همان آخوندها بر طبل طرفداری از انگلیس می کوبند و در تمام مواقعی که در خطر می افتند دست به دامن این استعمارگر پیر می شوند و از آنها کمک می جویند. ما همیشه شاهد بوده ایم روحانیت ایران اکثریت بنا به دلایلی در تمام دوران بعد از صفویه تا به امروز مدافع انگلیس بودنند و خواهند بود. چون می دانند به نوعی حیاتشان به آنها بسته است. و اگر آنها نبوده اند هیچ وقت به این اندازه در مردم نفوذ نداشته اند و نخواهند داشت.
هر جور اتفاقی که برای جامعه ی ایرانی در سطح بین الملل رخ می داد بر اساس تاریخ آنها را متهم می کردنند و بر اساس شواهد باز در می یابیم که بله آنها هم رد پای داشته اند.
جامعه ی ایرانی از کشور بریتانیا همیشه ضربات سهمگینی را خورده است و یک طرف نابسامانیهایشان انگلیس بوده است.
حتما مبارزات دکتر مصدق را در برابر انگلیس به یاد دارید.
حتما فراماسونیها را به یاد دارید
حتما حمایت انگلیس را از نا آرامیهای ایران میدانید
حتما می دانید این استعمار گر پیر همیشه در برابر ترقی ایران دست اندازی کرده است. در کشورهای منطقه نفوذ دارد و همه را علیه ایران تحریک می کند بر اساس همان اختلافات دینی در منطقه.
اما به شخصه معتقد هستم نقش حاکمیت ایران از انگلیس کمتر نمی باشد و او هم همیشه در منطقه خاورمیانه تفرقه افکنی می نماید و به نوعی برای یاری جستن از آنها کلی سرمایه به آن کشورها می دهد. اگر می بینیم نمی گذارد روند صلح خاورمیانه آنجور که باید طی شود نمی شود به خاطر همین فتنه انگیزانه بودنش هست. اگر که می بینیم در تمام حوادث تروریستی رد پای ایران بر جاست باید بگوییم او هم خواستار این نمی باشد که خاورمیانه سرنوشت خودشان را مردمانشان تعیین نمایند.
ایران در نقطه حیاتی جریان نفت قرار دارد و به نوعی او می تواند با حرکتی کل معادلات را بر هم زند. همه گان با تردید به این قضیه می نگرند که ایران دارای بمب اتمی می باشد و چون ظرفیت داشتنش را ندارد و هر لحظه ممکن است جنگی از سوی او در منطقه رخ دهد کمی مدارانه با او پیش می آیندو به متحدانش همیشه این نکته را یاد آوری می نماید که بر اساس خواسته های ما پیش بروید.
او در منتطقه یاوری نمی بیند و می بیند اکثر کشورها به نوعی می خواهند با عربستان روابطی عادی برقرار نمایند و ایران که می بیند این به ضررش هست موجبات را فراهم می نماید و بیش از بیش هزینه می پردازد که نکند رفقایش را از دست بدهد هر چند سران این کشورها دیگر نمی خواهند سر هیچ و پوچ کلی ضرر نمایند پس تنها راه ممکن را که همان عادی کردن روابط فی مابین است بر میگزیند. حاکمیت ایران هر روز در باتلاقی فرو می رود که رهایی از آن موجب هزینه های سنگینی بر دوش جامعه می گذارد. هر چند در حوادث اخیر شاهد بوده ایم مردم دیگر کاسه صبرشان لبریز شده است و نمی خواهند زیر لوای حکومت استبداد دینی قرار بگیرند و از سوی دیگر حاکمیت که می بیند مردمش به او پشت کرده اند و راهی امنیتی نظامی را برای سرکوب انتخاب کرده است و هر روز درمنطقه بر اساس همان ترفندها منزوی تر می گردد و به نوعی از همان آخرین راه که جنگ است پیش می رود که خود باعث فاجعه ای دیگر در جامعه ی جهانی خواهد بود و هیچ باز خورد مناسبی از سوی جهان برایش ندارد.
ایران هنوز که هنوز است می گوید کار کار انگلیس است و در همین حادثه ی اخیر که در سیستان و بلوچستان رخ داده است کشور انگلیس را متهم شماره اول می داند.
خلاصه انگار همان آش و کاسه ای است که در تمام این سالها ازش صحبت می کردنند.

کار کار انگلیسیهاست...